XCV.Pſalmus

XCV.

hoſtiā tibi indiceret deus: taurū: hircū: arietem: inuenires qd̓ afferres: indixit tibi humile cor: ⁊ nō vis intrare? Hoc em̄ in te nōinuenis: quia ſuꝑbia tumuiſti. Etenī correxit orbem terre qui nō cōmouebit̉. Iudicabit populos in equitate. Tūc ſeilli plangent: qui nolūt modo diligere equitatem. Iocudent̉ celi ⁊ exultet terra: Iocūdent̉ celi: qui enarrant gloriā dei.Iocūdent̉ celi quos dn̄s fecit: exultet terra quā ꝯpluūt celi. Celi em̄ p̄dicatores: terra auditores. Cōmoueat̉ mare ⁊ plenitudo eius. Quod mare? Seculū. Cōmotū eſt mare et plenitudo maris. Omneſeculū concitatū ē aduerſus eccleſiā cū dilataret̉ ⁊ edificaret̉ toto orbe terrarum. Deip̄a cōmotōe audiſtis in euāgelio: Tradētvos ad iudicia. Cōmotuꝫ eſt mare: ſed qn̄vinceret mare eum qui celos fecit? Daudebunt cāpi et oīa que in eis ſunt.Oēs lenes: omnes mites: omnes equi cāpi ſunt dei. Tūc exultabūt omnialigna ſiluarū: Ligna ſiluarū pagani ſūt.Quare iam gaudēt? Quia p̄ciſi ſunt oleaſtri: ⁊ inſerti ī oliua. Tūc exultabūt omnialigna ſiluarū: qꝛ p̄ciſe ſunt ingētes arborescedrine ⁊ cyp̄ſſine: ⁊ īputribilia ligna trāſlata ſunt ad edificationē domus. Ligna ſiluarum erāt: ſed ant eqͣꝫ irēt in edificiū. Tuncexultabūt omnia ligna ſiluarū. Ante facie dominiᶠ qm̄ venit: qm̄ venit iudicare terrā. Primo venit: ⁊ poſtea vēturus eſt. Primo venit in eccleſia ſua ī nubibus. Que ſūt nubes que eū portauerūtApoſtoli p̄dicantes: de quibꝰ audiſtis cuꝫapl̓s legeret̉: Legatiōe inqͥt ꝓ chriſto fungimur: obſecrātes ꝓ chriſto reconciliari deo.Ip̄e ſunt nubes in quibꝰ venit: excepeo aduentu ſuo poſteriore quo venturꝰ ē iudicare viuos ⁊ mortuos. Uenit primo in nubibus: hec pͥma vox ip̄ius ſonuit in euāgelio:Amodo videbitis filium homīs venientē īnubibus. Quid eſt amodo? Nōne dominus poſtea venturꝰ eſt: qn̄ ſe plangent omnes tribus terre? Prius venit in p̄dicatoribus ſuis: ⁊ impleuit totū orbē terrarū. Nōreſiſtamus pͥmo aduētui: vt nō expaueſcamꝰ ſecūdū. Et ve tūc p̄gnantibꝰ ⁊ māmantibus. Audiſtis odo ī euāgelio: Cauete:qꝛ neſcitis qua hora veniat. In figura dicta ſunt. Que ſunt p̄gnantes: ⁊ q̄ ſūt lactātes? Pregnātes aīe dicunt̉: q̄ habent ſpemin ſeculo? Que aūt adepte ſunt: iam qd̓ ſperabāt ꝓ lactantibꝰ ſunt poſite. Uerbi gr̄a:

Emere vult villā: pregnās eſt: nōdum em̄factum eſt: tumet vterus in ſpe. Emit: peperit: adeo lactat qd̓ emit. Ue pregnātibꝰ⁊ manmātibus. Ue qui habent ſpem ī ſeculo. Ue qui herent his rebus quas de ſeculo pepererūt. Quid gͦ debet facere chriſtianꝰ? Uti mūdo: nō ſeruire mūdo. Quidhoc ēMHabētes tanqͣꝫ nō habētes. Sic dicit his: ſic hortat̉ quos non vult inueniri adie illa: tanqͣꝫ p̄gnātes ⁊ māmantes: ſic eoſhortat̉. De cetero fratres tempꝰ breue eſt:reliquū eſt: vt qui habent vxores tanqͣꝫ nōhabētes ſint: ⁊ qui flent tanqͣꝫ nō flentes: ⁊qui gaudent tanqͣꝫ nō gaudētes: ⁊ qͥ emuntquaſi non vtentes: ⁊ qui vtunt̉ hoc mūdotanqͣꝫ nō vtentes: p̄terit enim figura huiusmūdi. Uolo vos ſine ſollicitudine eē. Quiſine ſollicitudine eſt: ſecurꝰ expectat qn̄ veniat dn̄s ip̄ius. Nam qualis amor eſt chriſti: timere ne veniāt? Fratres non erubeſcimus? Amamus et timemꝰ ne veniat. Certeamanꝰ: An peccata noſtra plus amamus?Ergo ipſa oderimꝰ peccata: ⁊ amemꝰ eumqui vēturus eſt ad puniēda peccata. Ueniet velimus nolimꝰ. Nō em̄ qꝛ modo nonvenit: ideo venturª nō eſt? Ueniet ⁊ quādoneſcis: ⁊ ſi ꝑatū te inuenerit: nihil tibi obeſtquia neſcis. Tunc exultabūt omnia lignaſiluarum ante faciē dn̄i: quoniā venit pͥus.Et poſtea quid? Qm̄ venit iudicare terrā.Et exultabunt omnia ligna ſiluarū. Uenitprimo ⁊ poſtea iudicare terrā: exultātes inueniat̉ eos qui pͥmo aduentui crediderūt:quoniā venit. Nam: Iudicabit orbēterrarū in equitate: Nō partē: qꝛ nonꝑtē emit. Totū iudicare hꝫ: qꝛ ꝓ toto precium dedit. Audiſtis euangeliū: quia cumvenerit inquit: congregabit electos ſuos aquatuor ventis. Cōgregabit electos omnes a quatuor ventis. Ergo de toto orbeterrarū: qͥa et ip̄e Adam aliquādo hoc dixeram: orbem terrarum ſignificat ẜm grecam linguā. Quatuor enim littere ſunt: AD. A. et. M. Sicut autem greci loquūturqͣtuor orbis ꝑtes has in capite litteras habent: αρατολην dicūt orientē: λύσμηv occidentē: αρχον aquilonem: μεσήμβριανmeridiē: habes Adā. Ipſe ergo Adā totoorbe terraruꝫ ſparſus eſt. In vno loco fuitet cecidit: ⁊ quodāmodo cōminutꝰ impleuit orbem terrarum: ſed miſericordia domini vndiqꝫ collegit fracturas et conflauit igne caritatis: et fecit vnum quod fractum erat. Nouit illud facere artifex ille?

CC 4

Alia lr̄a.Letent̉.

Alia lr̄a.A facie.f quia.

Alia lr̄a.fterre.