Pſalmus
PſalmusX CV.
X CV.
gentiliū ſilua facta erat oīs terra. Sed extirpat ſiluā qui edificat domū: ⁊ ꝓpterea dictū eſt: cū domꝰ eiꝰ edificaret̉ poſt captiuitatē. Tenebant̉ em̄ homīes captiui ſb̓ diabolo ⁊ demonibꝰ ſeruiebāt: ſed redēpti ſūta captiuitate: Uendere ſe em̄ potuerūt: ſedredimere nō potuerūt: Uenit redemptor ⁊dedit preciū: fudit ſanguinē ſuū: emit orbēterrarū. Queritis quid emerit? Uidete qͥddederit: et inuenite quid emerit. Sanguischriſti preciū eſt. Tanti quid valet? Quidniſi totus orbis? Quid niſi omnes gentes:Ualde ingrati ſunt precio ſuo: aut multūſuꝑbi ſunt qui dicūt: aut illud tā paruū eē:vt ſolos afros emerit: aut ſe tā magnos eēꝓ quibꝰ ſolis illud ſit datū. Nō ergo exultēt: nō ſuꝑbiant: ꝓ toto dedit quātū dedit.Nouit quid emerit: qꝛ nouit quāti emerit.Inde qꝛ redēpti ſumus: poſt captiuitatemędificat̉ domus. Et qui ſunt qui nos tenebant ī captiuitate? Quia illi quibus dicit̉:annūciate: extirpatores ſilue ſunt: vt extirpent ſiluā: liberēt de captiuitate terrā ⁊ inſtruant: edificent: annūciando magnitudi.nē domus dn̄i. Un̄ ſilua demonū extirpat̉:niſi predicet̉ ille qͥ ſuper oēs eſt? Ergo oēsgentes demonia habebant deos: quos dicebāt deos: demonia erāt: apl̓o dicēte apertius: Quoniā que īmolant gentes demonijs īmolant ⁊ nō deo. Quia gͦ ideo erantin captiuitate: qͥa demonijs īmolabant: etꝓpterea tota terra ſiluoſa remāſerat annūciatur iſte magnus ⁊ laudabilis nimis. Etquō oſtendit̉ magnitudo eius: vt eradicetillas ſuꝑſtitiōes ſub quibꝰ captiuꝰ ppl̓us tenebat̉: quē redimere aduenit terribilis ſuꝑomnes deos? Et quaſi diceretur illi: quaredixiſti ſuꝑ oēs deos. Sūt em̄ dij: ſequit̉ etdicit ¶ Quoniā oēs dij gentiū demonia: Intēdat caritas veſtra: Magnūaliquid: dicebat paulo ante: magnꝰ dominus: ⁊ tanqͣꝫ deficiens in laude ip̄ius: ⁊ laudabilis nimis. Nōne hoc dixera: qꝛ dimiſit tibi cogitare qd̓ non poterat ipſe verbisexplicare? Explicās autē ip̄e verbis: quidmagnū mihi dixit de dn̄o Ieſu chriſto. Anqꝛ ſuꝑ omnia demonia eſt? Cū em̄ dixiſſet:Terribilis ſuꝑ oēs deos: ſubiūxit: Qm̄ dijgentiū demonia. Nō eſt magnū eſſe ſuperdemonia: poteris hoc et tu ſi volueris: ſedſi in illū credideris. Ita ne ipſa eſt illa magnitudo laudis: magnus dn̄s ⁊ laudabilisnimis? Uolēs .n. explicare vt poterat hūana ligua: ⁊ qͣꝫuis magnꝰ ſit factor organi ſpi
rituſſanctꝰ: tamē ꝑ anguſtias ſpiritꝰ humani ſyllabas ſonat: ſed cogitatiōes generat.Explicare ergo ꝑ hanc linguā volēs: quidait? Magnꝰ dn̄s ⁊ laudabilis nimis. Dic:dic: quātū laudabilis: dic: Terribilis ē inquit ſuꝑ omnes deos. Quare dixiſti ſuperomnes deos? Quoniā omnes dij gentiumdemonia. Et ip̄a eſt tota laus illiꝰ qui laubilis eſt nimis: qꝛ ſuꝑat oēs deos gentiū qͥſunt demonia. Expecta ⁊ audi quid ſequit̉.Dominꝰ autem celos fecit: Iā ergonō ſuꝑ demonia ſolum: ſed ſuꝑ omnes celos quos fecit. Si diceret ſuꝑ omnes deoſ:quoniā oēs dij gentiū demonia: ⁊ ibi tantūmō remaneret laudatio dn̄i: minꝰ diceret:qͣꝫ nos ſolemꝰ de chriſto cogitare. Cū autēdixit: Dn̄s aūt celos fecit: vide quid interſit inter celos ⁊ demonia: ⁊ videte qͥd interſit inter ip̄os celos ⁊ illū qͥ fecit celos. Eccequātū excelſus ē dn̄s. Nō dixit: dn̄s auteꝫſuꝑ celos ſedet: fortaſſe em̄ aliꝰ illos feciſſeputaret̉ ſuꝑ qͦs ſederet: ſed dixit: dn̄s autēcelos fecit. Si celos fecit: etiaꝫ angelos fecit: Ip̄e fecit angelos: ip̄e fecit apl̓os. Apoſtolis cedebāt demonia: ſꝫ ipſi apl̓i celi erāt̉qui dn̄m portabāt. Et quē deū portabant.A quo facti erāt. Audi quia celi ſunt: Celienarrant gloriā dei. Ipſis celis dicit̉: Annūciate in gentibus gloriā eius: in omnibꝰpopulis mirabilia eius: Qm̄ magnꝰ dn̄s ⁊laudabilis nimis: terribilis ē ſuꝑ oēs deos.Quos deos? Qm̄ omnes dij gentiū demonia: et ip̄e eſt terribilis ſuꝑ oēs deos. Dn̄sautē celos fecit. O celi quos fecit: annūciate in gentibꝰ gloriā eius. Edificet̉ domusſuꝑ omnē terra: cantet omnis terra canticūnouū. ¶ Confeſſio ⁊ pulchritudo incōſpectu eius: Pulchritudineꝫ amas.Uis eſſe pulcer? Confitere. Non dixit pulchritudo ⁊ cōfeſſio: ſed confeſſio ⁊ pulchritudo. Fedus eras: cōfitere vt ſis pulcher.Peccator eras: cōfitere vt ſis iuſtꝰ. Fędare te potuiſti: formoſum te facere nō potes.Qualis aūt eſt ſpōſus nr̄: qui fedā amauitvt pulchrā faceret? Quō ait aliquis fedamamauit? Nō veni inqͥt vocare iuſtos: ſꝫ peccatores. Quos vocas pctōres: vt remaneant peccatores? Nō inqͥt. Et quō non erūtpeccatores? Cōfeſſio ⁊ pulchritudo in conſpectu eius. Cōfitent̉ em̄ peccata ſua: vomūt mala q̄ auide vorauerūt. Nō redeuntad vomitū ſuū: ſicut canis immūdꝰ: et eritcōfeſſio ⁊ pulchritudo. Amamꝰ pulchritudinē: pͥus eligamꝰ ꝯfeſſionē: vt ſequat̉ pul-
CC 3