PſalmusICV.

ICV.

O ſtructores gloriam eius bene nūciate ingentibus. Si gloriā veſtrā annūciare volueritis cadetis: ſi eius edificabimini cumedificatis. Ideo qui gloriam ſuam annūciare voluerunt: noluerūt eſſe ī iſta domo:⁊ ꝓpterea nō cantant canticum nouū cumomni terra. Nō enim cōmunicant vniuerſo orbi terrarū: ⁊ ideo nō ſunt edificantes īdomo: ſꝫ parietē dealbatū erexerunt. Quāta minatur deus parieti dealbato: ſunt teſtimonia ꝓph̓aꝝ īnumera. Un̄ maledicit parieti dealbato. Quid ē parres dealbatꝰ: niſihypocriſis: id eſt ſimulatio. Foris lucet: intus lutū eſt? Quod dicturus ſū: iam dictūeſt: ſed quia eo ſpiritū iam dictū eſt: quemnobis quoqꝫ dn̄s impertiri dignatꝰ ē: nosillud diximus: ⁊ quicqͥd mō eodem ſpiritudicimus: illi dixerūt qui fuerunt ante nos.Nō eſt ergo p̄termittendū: ſꝫ dicenduꝫ eſt:quia dono dei dictū eſt. Quidā de iſto paricte dealbato cuꝫ diceret: hoc ait: Quo inpariete nō cōiuncto alijs parietibꝰ: ſed ſingulariter erecto ſi oſtiū faciaſ: quiſqꝫ intrauerit foris eſt: Sic in illa ꝑte q̄ noluit cantare cuꝫ domo canticū nouū: ſe partē voluitſtruere: ⁊ hanc dealbatā nō ſolidatā: quidvalet qd̓ habet ianuā? Si intraueris forisinueneris. Quia em̄ ip̄i non ꝑ ianuā introierūt: ⁊ ianua ip̄os nō intromittit. Dn̄s em̄dicit: Ego ſum ianua: ꝑ me intrat̉. Qui ſūtqui intrant ꝑ ianuā? Qui gloriam dn̄i querunt: non ſuā. Qui intrant ꝑ ianuam? Quifaciunt qd̓ dictū eſt: bene nūciate in gentibus gloriā eius. Qui intrat per ianuā paſtor ouiū eſt: ait dominꝰ: qui auteꝫ ꝑ aliampartē aſcēdit: ille fur eſt ⁊ latro. Qui per ianuā intrat hūilis eſt: qui ꝑ aliā parte aſcendit ſuꝑbus eſt. Ideo illū dixit intrare: illuꝫaſcēdere: ſed ille intrādo recipit̉: ille aſcendendo p̄cipitat̉. Annūciate in gentibꝰ gloriā eius. Quid eſt in gentibꝰ: Forte gentesnomīant̉ et pauce: Et adhuc habet qd̓ dicat illa pars que erexit parietē dealbatum.Quare? Nō gentes ſunt getulia: numidia:mauritania: byzantiū ꝓuincia? Gētes ſūt:auferat ſermonē hypocriſis parieti dealbato ſermo dei: edificans domū toto orbe terrarū. Parū eſt qd̓ dixit: annūciate in gentibus gloriā eius: ne aliqͣs gentes exceptaſputares: ſequit̉ ⁊ dicit. In omnibꝰ populis mirabilia eius. Quoniammagnus dominꝰ et laudabilis nimis: Quis dominꝰ: niſi Ieſus chriſtꝰ: magnus et laudubilis nimis? Noſtis certe qͥa

homo apparuit: noſtis certe qꝛ in vtero femine cōceptus eſt: noſtis qꝛ ex vtero natꝰeſt: noſtis qꝛ lactatus eſt: qꝛ manibꝰ portatus ē: qꝛ circūciſus ē: qꝛ hoſtia ꝓ illo oblata eſt: qꝛ creuit: poſtremo noſtis qꝛ expalmatꝰ eſt: cōſputus ē: ſpinis coronatꝰ: crucifixus: mortuus eſt: lancea ꝑcuſſus eſt. Noſtis quia hec omnia paſſus eſt: magnuſ eſt⁊ laudabilis nimis. Nolite ꝯtemne̓ paruū:intelligite magnū. Paruus factꝰ eſt: quiaparui eratis: intelligat̉ magnꝰ: ⁊ in illo magni eritis. Sic em̄ edificat̉ domus: ſic erigunt̉ moles in ipſa domo: creſcūt lapides:qui ducunt̉ ad edificiū. Creſcite ergo: intelligite chriſtū magnū: et paruus magnꝰ eſt:Magnꝰ nimis. Finiuit vba: volebat dicere: quātū magnꝰ. Et ſi tota die diceret magnus: magnꝰ: quid diceret? Tota die dicēſmagnus: finiret aliqn̄: qꝛ finit̉ dies: magnitudo illiꝰ ante dies: vltra dies. Sine die gͦquid diceret? Qm̄ magnus dominꝰ ⁊ laudabilis nimis. Quid em̄ dictura ē linguaparua ad laudandū magnū? Dicendo nimis: emiſit vocē: et dedit cogitatiōi qd̓ ſapiat: tanqͣꝫ dicens: qd̓ ſonare nō poſſum tucogita: ⁊ cum cogitaueris paꝝ erit. Quodcogitatio nulliꝰ explicat: lingua alicuiꝰ explicat? Magnus dn̄s ⁊ laudabilis nimis.Ip̄e laudet̉: ipſe predicet̉: eius gloria nūcietur ⁊ edificet̉ domus. Terribilis eſtſuꝑ omnes deos. Sunt em̄ dij ſuꝑ qͦsſit terribilis ille. Uideamus quos dicat: etvideamꝰ quare dicat. Interim anteqͣꝫ dicat: cariſſimi aduertite. Ille qui quaſi territus videt̉ inter homines: terribilis eſt ſuꝑomnes deos. Nūquid non fremuerūt gentes? Nūquid non populi meditati ſunt inania aduerſus dominū: ⁊ aduerſus chriſtūeius? Nūquid illi tauri pingues non circūdederunt eum? Nūquid non leo ille rugiens fremuit ſuper illum: ⁊ intrans in cordaſeuientiū exclamauit: Crucifige crucifigequaſi ille iſto fremitū terreret̉: qui terribiliseſt: non ſolum ſuper omnes homines: ſedſuper omnes deos? Ubi em̄ vult edificaredomum: locus ipſe ſiluoſus eſt: vnde dictūeſt heſterno die inuenimus eam in campisſilue. Domū enim ipſam querebat cum diceret: in camꝑis ſilue. Et vnde ſiluoſus eſtlocus ille? Simulachra colebant homīes:nō mirū qͥ porcos paſcebāt. Filius em̄ illeerat qui dimiſit patrē ⁊ omnia ſua ꝯſumpſitin meretricibꝰ viuēs ꝓdige: paſcebat porcos: id ē colebat demonia: et ip̄a ſuꝑſtitiōe