PſalmusXCIII
XCIII
re debꝫ: ſiue viꝝ: ſiue feminā ꝯfeſſio peccatorum: ſalubris pnīa que valeat ad corrigendū hoīem: non ad irridendū deū. Cūaūt poſt pnīam bn̄ viuere ceꝑit: hꝫ adhucqd̓ cogitet: ne ſibi tribuat qd̓ bn̄ facit: ſꝫ illiagat gras: cuius gr̄a factum eſt vt bn̄ viueret: qꝛ ille illum vocauit: ille illū illuminauit. Ergo iſte iam ꝑfectus eſt? Non adhucdeeſt illi aliqͥd? Quid illi deeſt? Ut nō ſuꝑbiat ſuꝑ eos: qui necdū ſic viuūt quō ipſeviuit. Qui tal̓ fuerit ſecurus ſit: nō illi redditur retributio: de qua dictū eſt: Redderetributionē ſuꝑbis. Nō eſt inter illos quibus fodit̉ fouea. Nam videte illū qui dicebat: Gr̄as tibi ago: qꝛ non ſum ſicut ceterihoīes: iniuſti: raptores: adulteri: ſic̄ et publicanus iſte. Quantū ſe extulit cuꝫ dicit:quia non ſum ſicut ⁊ publicanus iſte. Illeaūt eliſa facie: ꝑcutiebat pectuſ ſuū dicēs:Deus ꝓpitius eſto mihi peccatori. Ille ſuperbus erat in bonis factis: ille humilis inmal̓ factis. Uidete fratres magis placuitdeo humilitas in mal̓ factis: qͣꝫ ſuꝑbia ī bonis factis. Sic odit deꝰ ſuꝑbos: ⁊ iō ſic cōcludit: Amen dico vobis: deſcēdit iuſtificatus publicanus magis qͣꝫ phariſeuſ. Etdicit qͣre: Quia omīs q̄ ſe exaltat humiliabitur: ⁊ qͥ ſe humiliat exaltabit̉. Fr̄es mei:vl̓ hīc nō ſolū nō diſcimꝰ: qꝛ hūilitatē nosdocuit chriſtus: qꝛ deus factꝰ eſt hō: ipſeeſt hn̄ilitas q̄ diſplicet paganis: vn̄ nob̓ inſultant: qualem deū colitis qͥ natꝰ ē? Qualem deū colitis qͥ crucifixus ē? Humilitaschriſti ſuꝑbis diſplicet: tibi aūt chriſtianoſi placet imitare. Si imitatꝰ fueriſ: nō laborabis: quia ip̄e dixit: Uenite ad me oēs qͥlaboratis ⁊ onerati eſtis: ⁊ diſcite a me: qꝛmitis ſum ⁊ humil̓ corde. Hec eſt gͦ diſciplina chriſtiana. Nemo facit aliqͥd bn̄: niſigr̄a ip̄iꝰ. Qd̓ facit hō male: ip̄ius eſt hoīs:qd̓ facit bn̄ de bn̄ficio dei facit. Cum ceꝑitfacere bn̄: nō ſibi tribuat: cū nō ſibi tribuerit: gr̄as agat ei a quo acceꝑit. Cum auteꝫbn̄ facit: nō inſultet illi qͥ illd̓ non facit: autextollat ſe ſuꝑ eū. Nō enī ī illo finita ē gr̄adei: vt ad alium non ꝑueniat. Ut mitigeseū a diebꝰ malignis: donec fodiat̉ peccatori fouea. Mitis gͦ eſto quiſqͥs chriſtianꝰes a diebꝰ malignis. Maligni enī ſunt dies qͥbus vident̉ florere pctōres: ⁊ laborare iuſti: ſed labor iuſtorū: flagellū eſt pr̄is:⁊ felicitas pctōꝝ: fouea ip̄oꝝ eſt. Quia enīmitigat vos deus a diebꝰ malignis: dōecfodiatur peccatori fouea: qꝛ non cogitetis
mō in aliquo loco ſtāt angeli cū tridētibꝰ⁊ fodiūt iſtam foueā magnā: q̄ poſſit capeomne genus iniquoꝝ. Et qꝛ videtis ml̓toſeſſe iniquos: ⁊ dicatis vobis carnalit̓: Reuera tantā multitudinē iniquoꝝ: tantā turbam peccantiū q̄ fouea pōt caꝑe? Qn̄ fodit̉ fouea talis q̄ oēs capiat? Qn̄ exhaurit̉.Ideo parcit deꝰ: non eſt hͦ: foſſa pctōrumip̄a felicitas peccatoꝝ eſt: in illam enim cadent tanqͣꝫ in foueā. Intendite fr̄es: qꝛ magna res eſt vt fouea dicat̉: donec fodiaturpctōri fouea. Parcit enī illi deꝰ quem nouit pctōreꝫ ⁊ impiū occulta iuſticia ſua: ethocip̄m qd̓ ei parcit deꝰ: ꝑ impunitateꝫ facit eum elatū. Ille ſe altū putat ⁊ cadit: ineoip̄o cadit quo ſe altuꝫ putat. Hoc ſe illeputat ſublimit̉ ire: ⁊ deus hͦ foueaꝫ vocat.Foſſa ad ima tendit nō ad celum: peccatores aūt ſuꝑbi qͣſi in celū eunt: ⁊ in tra mergunt̉. Contra humiles qͣſi in terra ſe deprimūt: ⁊ in celū aſcendūt. Miteſcere gͦ quiſqͥs es fidel̓: ſi eruditus es ex lege dei: vt ſitcor tuū in firmamento celi: qꝛ deus fec̄ luminaria quarto die: qͥ dicit̉ quarta ſabbati: vn̄ titulum psͣ. iſte ꝑcepit. Quō videsluminaria cū tota patia dirigere curſus ſuos: ⁊ nō curare q̄ in ſe dicant hoīes: Sic ettu nō cures qͥcqͥd tibi fecerit caro. Oīs enīhō caro ⁊ ſanguis eſt. Non enī vilis es incomꝑatione alteriꝰ carnis a qͣ videris premni: qꝛ ꝓ te ille ſuſcepit carnē: ⁊ ꝓ te ille fudit ſanguinē. Et ſi tāta p̄rogauit cū eſſes īpius: qͥd ẜuat fideli? Hinc miteſce: quemadmodū miteſcis cū dicis: qꝛ deꝰ hͦ vult.Parcere vult mal̓: ad pnīam adducit eosqͥbus parcit: ſꝫ illi nō corrigunt̉. Nouit illequō de ill̓ iudicet. Immitis eſt aūt hō cuꝫvult ꝯtradicere: aut bonitati dn̄i: aut patientie: aut ptāti: aut iuſticie iudicis. Erigilſuꝑbus in deū: mergit illū deus: ⁊ in eo ipſo mergit̉ quo erigit̉ in deū. Nā ī alio pſalmo ſic ait: Deieciſti eos dū extollerentur.Nō dixit: deieciſti eos: qꝛ elati ſunt: aut deieciſti eos poſtea qͣꝫ elati ſunt: vt alid̓ ſit tēpus elationis eoꝝ: aliud tꝑs deiectiōis: ſꝫin eoip̄o quo extollebant̉: ibi deijciebant̉.Quantū enī ſuꝑbum eſt cor hoīs: tm̄ recedit a deo: ⁊ ſi recedit a deo: in ꝓfunduꝫ it.Nam ꝯͣ cor humile de celo adducit deuꝫ:vt ꝓximus fiat. Certe altꝰ eſt deꝰ: ſuꝑ oēscelos eſt deus: trāſcendit omēs angelos.Ꝙͣtum habes erigi vt attingas ad illuꝫ excelſuꝫ? Nolo te rūpas extendēdo te. Alid̓cōſilium tibi do: ne in iſta extenſione forte