PſalmusXCIII

XCIII

ꝑdet: qꝛ nondū venit tꝑs vt accipiat eaꝫ.In vinea oꝑaris: fac opus tuū: ⁊ accipiesmercedē tua. Apr̄efamilias non exigeresan̄qͣꝫ oꝑareris: ⁊ a deo exigis an̄qͣꝫ oꝑariſ.Et iſta tolerātia ad opus tuū ꝑtinet: ⁊ hocad mercedē ꝑtinet. Minus vis facere ī vinea: qͥ non vis tolerare: qꝛ ⁊ ip̄a tolerantiaad ip̄am oꝑationē ꝑtinet: vt inuenias mercedem. Qd̓ ſi doloſus es: vide ne nō ſolūnō accipias mercedē: ſꝫ ⁊ penaꝫ inuenias:qꝛ voluiſti eſſe oꝑarius doloſus. Et quidēoꝑarius doloſus: vt incipiat nō bn̄ facere:oculos patriſfamilias attēdit: ad illū aſpicit qui ꝯduxit ad vineā: vt cū ille auerteritoculoſ: ceſſet ⁊ nō bn̄ oꝑet̉: cū aūt ille ꝯuerterit oculos: bn̄ oꝑet̉. Deus aūt qͥ te cōduxit nō auertit oculos: non tibi licet doloſeoꝑari: ſuper te ſꝑ ſunt oculi pr̄iſfamilias:quere vbi illū fallas: ⁊ ceſſa ſi potes. Ergoſi qͥ forte aliqͥd cogitabatis: qn̄ videbatismalos florere: ⁊ cogitatiōes vr̄e faciebantnutare pedes vr̄os in via dei: vobis loqͥtur pſalmus iſte. Si aūt nullꝰ vr̄m tal̓ eſt:ꝑ vos alijs loquit̉ dicenſ. Intelligite nūc:qꝛ dixerūt illi: Non videbit dn̄s nec intelliget deus Iacob. Intelligite inqͥt nūc qͥ īſipientes eſtis in ppl̓o: ⁊ ſtulti aliqn̄ ſapite.Qui plantauit aureꝫ nō audiet:Nō hꝫ vnde audiat: qui tibi fecit vn̄ audias? Qui plātauit aure nō audiēt. Aut qͥfinxit oculū non cōſiderat? ¶ Quiferudit gentes non arguet: Attendite hͦ magnoꝑe fr̄es mei: Qui erudit gētesnō arguet: Hoc mō facit deꝰ: Erudit gentes: ideo miſit v̓bum ſuū ꝑ orbē terraꝝ homībꝰ: Miſit ꝑſangelos: ꝑ pr̄iarchas: ꝑ ꝓphetas: ꝑ ẜuos ſuos: ꝑ tot p̄cones antecedentes iudicē. Miſit ⁊ ip̄e v̓bum ſuū: miſit ⁊ ip̄m filiū ſuū: miſit ẜuos filij ſui: et ī ipſis ẜuis filium ſuū. Per totū orbē terraꝝpredicat̉ vbiqꝫ v̓bum dei. Ubi nō dr̄ hoībus: Relinqͥte iniqͥtates vr̄as pͥores: conuertite vos ad itinera recta? Ideo ꝑcit: vtvos corrigatis: ideo heri non vindicauit:vt hodie bn̄ viuatis. Erudit gētes: nō exgo arguet? Nō auditurus ē qͦs erudit? Nōiudicaturus ē quibus ẜmonē p̄miſit ⁊ p̄ſeminauit? In ſchola ſi eſſes acciꝑes: ⁊ nonredderes? Utiqꝫ qn̄ accipis a mgr̄o: erudiris. Cōmittit tibi mgr̄ qd̓ p̄bet: ⁊ nō exigitqn̄ reddis? Aut cū ceꝑis reddere: ſine metu eris plagarū? Mō gͦ accipimus: poſteaſtatuimur an̄ mgr̄m vt reddamꝰ oēs p̄teritas nr̄as: id eſt vt rationē reddamꝰ de his

omībꝰ q̄ nobis mō erogant̉. Audi apl̓umdicentē: Oēs aſtabim ante tribunal chriſti: vt illic recipiat vnuſqͥſqꝫ ẜm ea q̄ ꝑ corpus geſſit: ſiue bonū ſiue malum. Qui erudit gētes nō arguet? Qui docet hoīeꝫſcīaꝫ. Ip̄e non ſcit: qui te fęcit ſcire? Quidocet hoīem ſcīam. Dn̄s ſcit cogitationes hoīm: qm̄ vane ſunt. Nā tuneſcis cogitationes dei: qm̄ iuſte ſunt: illeſcit cogitationes hoīm: qm̄ vane ſunt. Ethoīes ſcierunt cogitatiōes dei: ſꝫ qͥbus iaꝫamicus factꝰ ē: ꝓdit ꝯſiliū ſuū. Et vos fratres mei nolite vos contemnere: ſi cuꝫ fideacceditis ad dn̄m: auditis cogitatōes dei.Eas mō diſcitis: hoc vobis d̓r̄: ⁊ ad hoc īſtruimi. Quare ꝑcat mō deº mal̓: ne murmuretis aduerſus deū: qui docet hominēſcīam. Dn̄s ſcit cogitatiōes hoīm: qm̄ vane ſūt. Relinqͥte gͦ cogitatōnes hoīm: qm̄vane ſunt: vt cōphēdatis cogitatiōes deiq̄ ſapientes ſunt. Sed qͥs eſt qͥ comp̄hēditcogitatiōes dei? Qui ponit̉ in firmamētoceli. Iam hͦ cātauimꝰ: iā hͦ diximꝰ ⁊ expo33ſuim. ¶ Beatusˣ vir que tu erudieris dn̄e: ⁊ ex lege tua docueris eū.Ut mitiges eū a diebꝰᶠ malignisdonec fodiat̉ peccatori fouea. Eccehabes ꝯſiliū dei qͣre ꝑcat mal̓: dōec fodiat̉fouea pctōri: Tu iam vis illū ſepelire: adhuc fouea illi fodit̉: noli feſtinare ſepelire.Quid ē: donec fodiat̉ pctōri fouea? Autquem ponit pctōrem? Unū hoīem? Non.Quid gͦ? Oē genꝰ hoīm pctōꝝ: ſcꝫ ⁊ ſuꝑboꝝ. Iam enī p̄miſit: Redde retributiōeꝫſuꝑbis. Nam ⁊ ille pctōr fuit publicanus:qͥ oculos eliſerat in terrā: ⁊ ꝑcutiebat pectꝰſuū dicens: Deꝰ ꝓpitius eſto mihl pctōri.Sed qꝛ non ſuꝑbus erat: deus aūt reddetretributionē ſuꝑbis: nō illi: ſed talibꝰ fodiatur fouea donec reddat retributionem ſuꝑbis. Ergo qd̓ ait: Donec fodiat̉ peccatorifouea: ſuꝑbos intellige. Quis eſt ſuꝑbus?Qui ī ꝯfeſſione pctōꝝ nō agit pnīaꝫ: vt ſanari ꝑ humilitatē poſſit. Quis eſt ſuꝑbuſQui illa ip̄a pauca q̄ videt̉ hr̄ę bona: ſibivult arrogare: ⁊ d̓rogat miſcd̓ie dei. Quiſeſt ſuꝑbus? Qui etiā ſi deo tribuat bona q̄fecit: inſultat tn̄ his qui illa nō faciūt: et extollit ſe ſuper illos. Nam ⁊ ille phariſeus:Gr̄as tibi ago inqͥt: Non dixit: ego facio:de his q̄ faciebat gr̄as deo agebat. Sētiebat gͦ ⁊ bn̄ ſe facere: ⁊ ab illo ſe facere: Un̄gͦ improbatꝰ eſt? Quia inſultabat publicano. Ut ꝑficiamini attēdite: Primo p̄cede5 F

Alia lr̄sfcorripit

Alia lr̄afhomoAlla lr̄ar̄malis