PſalmusXCIII

tp̄us in flagello nō parcat: ⁊ in fine parcatin iudicio. Deꝰ vltionū dn̄s: deꝰ vltionuꝫfidēter egit. Et qꝛ fident̓ egit: illi nō tulerūtfiduciā eius. Et qꝛ hūilis venerat: ⁊ carnemortali indutꝰ erat: ⁊ mori venerat nō facere qd̓ pctōres: ſed pati qd̓ pctōres: qꝛ ꝓpterea venerat cū fideter egiſſet: ⁊ illi ferre nōpoſſent fiduciā eiꝰ in verbo qd̓ fecerūt? Tenuerūt: flagellauerūt: illuſerūt: colaphizauerūt: ſputis illinierūt: ſpinis coronauer̄t:in cruce leuauerūt: poſtremo occiderunt.Sed qͥd ſequit̉ qd̓ fident̓ egerit? ¶ Exaltare qui iudicas terra: Quia tenuer̄thumile: tenebunt excelſum. Puta qꝛ iudicauerūt mortalē: nōne ab īmortali iudicabunt̉? Quid ergo ait? Exaltare tu qui fidēter egiſti: ⁊ fiduciā verbi tui non ſunt paſſiiniqui: ⁊ putauerūt ſe aliqͥd egiſſe: qꝛ te cōp̄hendētes crucifixerūt: qui te deberēt fidecōprehēdere cōprehenderūt ꝑſecutione.Tu ergo qui fidēter egiſti inter iniqͦs: ⁊ nemineꝫ timuiſti: ⁊ qꝛ paſſus es exaltare: id ēexurge vade in celū: patiat̉ ⁊ eccleſia patienter qd̓ paſſuꝫ eſt caput eccleſie patiēter.Et exaltare qui iudicas terrā. Redde retributionē ſuperbis. Redditurꝰ eſtfratres. Quid eſt em̄ qd̓ dictū eſt: Exaltare qui iudicas terrā: redde retributionē ſuperbis? Prophetia eſt p̄dicētis: nō audacia iubētis. Nō em̄ qꝛ dixit ꝓpheta: Exaltare qui iudicas terrā: obtēperauit ꝓphetechriſtus vt reſurgeret ⁊ iret in celuꝫ: ſed qꝛhoc facturꝰ erat chriſtus: hoc p̄dixit ꝓpheta. Non ideo fecit qꝛ ꝓpheta p̄dixerat: ſedideo ꝓpheta p̄dixerat: qꝛ ille facturꝰ erat.Uidet humilē chriſtuꝫ in ſpiritu: videt humilē neminē timentē: nulli parcentē in verbo: ⁊ dicit fidenter egit: videt illū qͣꝫ fidenter egit: videt illum cōprehenſum: videt illum crucifixū: videt illuꝫ humiliatū: videtillum reſurgentē ⁊ euntē in celū: ⁊ venturūinde ad iudiciū eoruꝫ inter quorū manuspaſſus eſt omnia mala: Exaltare inqͥt quiiudicas terrā: redde retributioneꝫ ſuꝑbis.Suꝑbis reddet nō hūilibus. Qui ſunt ſuperbi? Quibꝰ parū eſt ꝙ mala faciūt: ſed ⁊defendere peccata ſua volūt. Nāqꝫ de hisqui crucifixerūt chriſtū facta ſūt poſtea miracula: qn̄ de ipſo numero iudeorū crediderūt: ⁊ donatꝰ eſt illis ſanguis xp̄i. Impias manꝰ ⁊ cruētas de ſanguine chriſti portabāt: lauit eos ip̄e cuiꝰ ſanguinē fuderūtadiūcti ſunt corꝑi ipſius: id eſt eccleſie quicorpꝰ eiꝰ mortale qd̓ viderāt ꝑſecuti ſunt:

Fuderūt p̄ciū ſuū vt biberēt preciū ſuum.Nāqꝫ poſtea plures ꝯuerſi ſunt: cū multamiracula fieret ab apl̓is. Aliqͦt hoīm miliavna die credider̄t: ⁊ in ꝓpinqͦ inuēti ſūt: vtoīa ſua q̄ habebāt vēderēt: ⁊ p̄ciū rerū ſuarū ad pedes apl̓oꝝ ponerēt: ⁊ vnicuiqꝫ diſtribuebat̉ quo opus erat: ⁊ erat illis vnaaīa: ⁊ cor vnū in deū: de ipſis crucifixoribus dn̄i. Sed quare illis nō redditum eſt?Quia redde retributionē ſuꝑbis dictū ē:illi aūt noluerūt eſſe ſuꝑbi. Etem̄ cū viderēt multa miracula fieri ꝑ nomē chriſti quēſe putabant interfeciſſe: cōmoti miraculisaudier̄t a Petro in cuiꝰ noīe illa fierēt. Nōem̄ ſibi arrogare ſerui voluer̄t potētiā dn̄iſui: vt diceret a ſe factū eſſe qd̓ ille in ipſisfaciebat. Honorē gͦ ſerui dederūt dn̄o ſuo:dixerūt: qꝛ q̄ illi mirabant̉ in noīe eiꝰ fierētquē illi crucifixerūt ⁊ facti ſunt hūiles: cōpuncti ſunt corde: ꝯturbati ſunt ꝯfitentespeccatū ſuū: ⁊ cōſiliū queſierūt dicentes:Quid ergo faciemꝰ? Nō deſperāt de ſalute: ſed querūt medicinā. Tūc ait illis Petrus: Agite penitentiā ⁊ baptizetur vnuſquiſqꝫ veſtrū in noīe dn̄i Ieſu chriſti. Quiegerūt penitentiā humiles fuerūt. Nō gͦ illis redditū eſt: qꝛ vide quid dicat pſalmuſiſte: Exaltare qͥ iudicas terrā: redde retributionē ſuperbis. Ab illo numero gͦ excepti erant illi: in illis valuit vox illa dn̄i in cruce pendentis: ⁊ dicētis: Pater ignoſce illis: qꝛ neſciūt quid faciūt. Exaltare qui iudicas terrā: redde retributionē ſuꝑbis. Etgo redditurꝰ eſt retributionē? Redditurꝰ:ſed ſuperbis. Sed qn̄? Qn̄ reddet. Iteruꝫmali triūphant: ⁊ exultant mali: ⁊ blaſphemāt mali: oīa mala faciūt: mouet te cū pietate q̄re: nō cū ſuꝑbia rep̄hēde: mouet te:cōꝑatit̉ tibi ⁊ pſalmꝰ: q̄rit tecū n̄ qꝛ neſcit:ſed ideo tecū querit qd̓ ſcit: vt in illo inuenias qd̓ neſciebas. Quō qͥ vult aliquē cōſolari: niſi ꝯdoleat cū illo: nō illū erigit: prius cū illo dolet: ⁊ ſic eū reficit ſermone ꝯſolatorio. Si aūt ītret ad illū ridēs luctū eiꝰ:nō facit qd̓ mō lectū eſt: dicente apoſtolo:Gaudere cū gaudētibus: flere cum flentibus. Ergo vt gaudeat tecuꝫ prius fles cūillo: cōtriſtaris cū illo vt reficias eum: ſic ⁊pſalmus ⁊ ſpiritus dei vtiqꝫ omnia ſciensquerit tecū: qͣſi verba tuā dicit. ¶ Uſqꝫquo pctōres dn̄e: vſqꝫ quo pctōresgloriabunt̉? Reſpōdent ⁊ loq̄ntur iniqͥtate: loquent̉ oēs qͥ operatur iniuſticiā. Quid loquent̉: niſi cōtra

Alia lr̄a.f Effabūtur.