PſalmusXCIII
XCIII
⁊ aliquē aliū forte ſtomachatū: qꝛ ⁊ tu furtū faciēs vixiſti ⁊ nō es mortuꝰ. Quō aūttu qn̄ faciebas: ideo vixiſti vt poſtea nō faceres: noli qꝛ trāſiſti velle miſcd̓iam dei pōtē ſubuertere. Neſcis illuc multos trāſituros: qꝛ ⁊ tu trāſiſti. Eſſes mō qͥ murmurares: ſi aduerſus te audiret̉ qͥ pͥor de te murmurauit? Et tn̄ ⁊ nūc optas vindictā dei inmalos: qꝛ fur nō morit̉: ⁊ murmuraſ aduerſus deū: qꝛ fur nō morit̉. Appēde in ſtateraleqͥtatis furē ⁊ blaſphemū. Iam dicis qꝛfur nō es: ſed murmurādo aduerſus deū:blaſphemꝰ es. Ille captat ſōnū hoīs vt aliqͥd inuolet: ⁊ tū dicis qꝛ dormit deꝰ ⁊ hoīeꝫnō videt. Ergo vis vt ille corrigat manū:pͥor tu linguā corrige. Uis vt ille corrigatcor aduerſus hoīem: tu corrige cor aduerſus deū: ne forte cū optas vindictaꝫ dei: ſivenerit te pͥorē īueniat. Nā ille veniet ⁊ vīdicabit ꝑſeuerātes in neqͥcia ſua ingͣtos p̄rogatiōi miſcd̓ie ip̄ius: ingͣtos patiētie ipſius: theſaurizātes ſibi irā in die ire: ⁊ reuelationis iuſti iudicij dei: qui reddet vnicuiqꝫẜm oꝑa ſua: quia deꝰ vltionū dn̄s: deꝰ vltionū ideo fident̓ egit. Nulli em̄ peꝑcit: qn̄hic locutꝰ eſt. Ip̄e dn̄s erat in carnis infirmitate: ſed in v̓tute ſermōis nō accepit ꝑſonas principū iudeoꝝ. Quāta in illos dicit⁊ quō dictū eſt? Uere in fiduciā: qꝛ ſcriptūeſt ī pſalmis de illo: Propt̓ miſeriā inopū⁊ gemitū paupeꝝ nūc exurgam dicit dn̄s.Qui ſunt pauꝑes? Qui ſūt inopes? Quiſpem nō habēt niſi in illo ſolo: in quo ſoloſpes nō fallit̉. Attēdite fratres qͥ ſunt pauperes ⁊ inopes. Nō oīno pauꝑes qͥ nihilhn̄t vident̉ dici a ſcpͥtura: qn̄ laudāt̉ pauperes. Inuenis em̄ pauꝑē hoīem qn̄ patit̉aliquaꝫ īiuriā: nō attēdit niſi patronū ſuū:in cuiꝰ forte domo manet: cuiꝰ inqͥlinꝰ eſt:cuiꝰ colonꝰ eſt: cuiꝰ cliens ē: ⁊ iō ſe indignepati: qꝛ ad illū ꝑtinet cor ip̄iuſ in hoīe: ſpesip̄ius in hoīe: cinis in cine̓. Sūt aūt ⁊ alij:qͥ opulēti ſunt ⁊ honoribꝰ ẜm tp̄us hūanisfulciunt̉: ⁊ tn̄ nec in pecunia ſua ſpem ponūt: nec in fūdis ſuis ſpeꝫ ponūt: nec in familia ſua ſpē ponūt: nec in claritate trāſitorie dignitatis: ſꝫ totā ſpeꝫ in illo ponūt: cunō ſuccedit̉: qui mori nō pōt: qͥ falli ⁊ falle̓nō pōt. Tales ⁊ ſi multa vident̉ hr̄e ẜm ſeculū: bn̄ tn̄ ea gubernāt ad refectionē indigentiū: inter pauꝑes dn̄i numerāt̉. Uidētem̄ ꝑiculoſe ſe viue̓ in hac vita: ſentiunt ſeeſſe ꝑegrinos: ſic diuerſant̉ in opulētia diuitiarū ſuarū: quō viator in ſtabulo trāſitu
rus nō poſſeſſurꝰ. Ergo quid dn̄s? Propter miſeriam inopū ⁊ gemitū pauperū nūcexurgā dicit dn̄ſ: pona in ſalutari. Salutaris noſter ſaluator noſter eſt. In illo voluitponere ſpem oīm inopū ⁊ gemituꝫ. Et qͥdait? Fiducialit̓ agā in eo. Quid ē fiducialiter agā? Nō timebit: nō parcet vitijs ⁊ ꝯcupiſcētijs hoīm. Uere medicꝰ fidelis medicinali ferro ſermonis inſtructus: ſecuit oīavulnera. Iō qꝛ talis p̄dictus ⁊ p̄nunciatꝰ:talis etiā inuētus ē: Loq̄bat̉ in mōte vbi dixit: Btī pauꝑes ſpū: qm̄ ip̄oꝝ ē regnū celoꝝ. Ibi beati dicti ſunt: qͥ ꝑſecutionē patiunt̉ ꝓpter iuſticiā. In ipſo ſermone dixit:Quia ip̄oꝝ eſt regnū celorū. Et vt faceretillos luminaria: id ē patiēter tolerātes oīaiſta iniqͣ que tranſeūt: Beati eritis inqͥt cūvos ꝑſecuti fuerint: ⁊ dixerint omne malūaduerſum vos: gaudete ⁊ exultate qꝛ merces vr̄a magna ē in celis. Deinde in ꝓgreſſu ſermonis cū docere inciperet: qͣꝫuis euꝫturba circūdaret: dixit talia diſcipl̓is ſuis:que ferirent faciē phariſeorū ⁊ iudeoꝝ: qͥaqͣſi pͥmatꝰ habebat exponēdarū ſcpͥturaꝝ:⁊ oīm qui qͣſi ſibi iuſti videbant̉: vel videriſe arbitrabant̉: ⁊ ad quorū pͥmatū plebisobſequiū videbat̉ obtēperare: nō peꝑcit:⁊ dixit: Qn̄ oratis nō oretis ſicut hypocrite: qui amāt in ſynagogis ⁊ angulis platearū ſtātes orare vt videāt̉ ab hoībus: ⁊ cetera talia. Tetigit hoīes: nō timuit aliquē.Et cū terminaſſet ipſum ſermonē: cōcluſitde illo ſcriptura euangelij ſic. Factū eſt inquit cū cōſummaſſet Ieſus verba hec: admirabantur turbe ſuꝑ doctrina eius. Eratem̄ docens eos tanqͣꝫ ptāteꝫ habēs: nō qͣſi ſcribe eorū ⁊ phariſei. Quāta gͦ ille de qͦdictū eſt: erat docēs eos tanqͣꝫ ptāteꝫ hn̄squāta dixit: Ue vobis ſcribe ⁊ phariſei hypocrite: qͣnta in illos corā in faciē: neminētimuit. Quare? Quia deꝰ vltionū eſt: ideonō parcebat in vbo: vt eſſent poſtea quibꝰparceret in iudicio: quia ſi nollent accipereverbi medicinā: incurſuri erāt vtiqꝫ ⁊ inuēturi iudicis ſententiā. Quare? Quia dixitdeus vltionum dominus: deus vltionumfidenter egit: id eſt nulli pepercit in verbo.Qui in verbo nō pepercit paſſurus: parcet in ſententia iudicaturꝰ? Qui neminemtimuit in humilitate: timebit quēquam inclaritate? Ex eo quod iam fidenter egit: cogita quomodo ſit acturꝰ in fine ſeculi. Noli ergo murmurare aduerſus deuꝫ: qui quaſi parcit malis: ſed eſto bonus cui forte ad