PſalmusIC
IC
bolo. Qm̄ angelis ſuis mādauitde te: vt cuſtodiant te in oībꝰ vijstuis. In manibꝰ tollāt te: ne ꝗnoffendas ad lapide pede tuuꝫ. Cuihoc dic̄? Cui dixit: qm̄ tu es dn̄e ſpeſ mea:Iā puto nō eſſe exponēdū chriſtianis quiſit dn̄s: ſi deū patrē intelligūt. Quō illumtollēt angeli in manibus ne offendat ad lapidē pedē ſuū? Uidetis ergo qꝛ chriſtꝰ dominus dū loqueret̉ de corꝑe: ſubito cepitloqui de capite. Caput noſtrū appellatumeſt mō cū diceret̉: qm̄ tu es dn̄e ſpes meaaltiſſimū poſuiſti refugiū tuuꝫ: Io poſuiſtialtiſſimū refugiū tuuꝫ: qm̄ tu es dn̄e ſpesmea. Quid ſibi hoc vult? Attēdat caritasveſtra: Qm̄ tu es dn̄e ſpes mea: altiſſimūpoſuiſti refugiū tuū: iā non eſt miranduꝫ:propterea enī ſequit̉: Non accedēt ad temala: qꝛ altiſſimū poſuiſti refugiū tuum: ⁊flagellū nō appropinquabit tabernaculotuo: qm̄ altiſſimū poſuiſti refugiū tuū. Nōaūt legimꝰ in euāgelio: quia alicubi angeli portauerūt dn̄m: ne offēderet ad lapidē:⁊ tn̄ intelligimꝰ. Hinc enī iā facta ſūt: ⁊ nōſine cauſa ꝓphetata ſūt: niſi qꝛ futura erāt⁊ nō poſſumº dicere: poſtea vēturꝰ eſt chriſtus: vt nō offendat ad lapidē pedē ſuuꝫ:iudicaturꝰ enī veniet. Ubi ergo cōpletū ē:Intēdat caritas veſtra. Primo hos verſus audite: qm̄ tu es dn̄e ſpes mea: altiſſimū poſuiſti refugiū tuū. Genꝰ humanummori hoīem nouerat: reſurgere non nouerat: ideo qͥd timeret habebat: qd̓ ſperaretnō habebat. Ut ergo ille qui ꝓpter diſciplinā fecit timorē mortis: ꝓpter p̄miū future vite eterne daret ſpem reſurrectiōis:prior reſurrexit dn̄s noſter Ieſus chriſtuſ:mortuꝰ eſt poſt multos: reſurrexit an̄ oēs.Hoc paſſus eſt moriēdo: qd̓ iā multi paſſierāt: hoc iā fecit reſurgēdo: qd̓ nullus an̄illū. Qn̄ enī hoc accipiet eccleſia niſi in fine? Preceſſit in capite qḋ membra ſperēt.Nouit enī caritas vr̄a: quō inter ſe dicāt.Dicat ergo eccleſia dn̄o ſuo Ieſu chriſto:dicat corpus capiti ſuo: qm̄ tu es dn̄e ſpesmea: altiſſimū poſuiſti refugiū tuum: id eſtio reſurrexiſti a mortuis: ⁊ ī celū aſcediſti:vt altum poneres refugiū tuuꝫ: aſcēderesvt fieres ſpes mea: qui in terra deſperabā:⁊ me reſurrectuꝝ eſſe nō credebā: Modoiam credo: qꝛ aſcēdit in celū caput meū: qͦcaput p̄ceſſit ⁊ mēbra ſecutura ſūt. Putoiam manifeſtū eſſe qd̓ dictuꝫ eſt: qm̄ tu esdn̄e ſpes mea: altiſſimū poſuiſti refugiū tu
um. Hoc planiꝰ dixerim: vt ego haberemſpem reſurrectiōis: quā non habebā: ideoprior reſurrexiſti: vt quo p̄ceſſiſti: illuc meſecuturū ſperarē. Uox enī eſt eccl̓ie ad dominū ſuū: vox eſt corꝑis ad caput ſuum.Noli ergo mirari: nō accedēt ad te mala:⁊ flagelluꝫ nō appropinquabit tabernacl̓otuo. Tabernaculū dei caro eſt. In carne īhabitauit verbū: ⁊ caro factū eſt tabernaculū deo. In ip̄o tabernacl̓o imꝑator militauit ꝓ nobis: in ipſo tabernaculo ab hoſte temptatꝰ eſt: ne miles deficeret. Et quiaipſam carnē oſtēdit oculis noſtris: qꝛ oculi noſtri iſta luce gaudēt: ⁊ viſibili lumineiſto delectāt̉: qꝛ ī manifeſtatiōe poſuit carnē ſuaꝫ: vt oēs viderēt: iō pſalmꝰ dic̄: Inſole poſuit tabernaculū ſuū. Quid eſt ī ſole? In aꝑto: in manifeſto: in luce t̓rena: ideſt in luce que terras de celo ꝑfundit: ibipoſuit tabernaculū ſuū. Sꝫ quō ibi poneret tabernaculū ſuū: ſi nō tāqͣꝫ ſpōſus ꝓcederet de thalamo ſuo? Hoc enī ſequit̉. Inſole poſuit tabernaculū ſuū. Et quaſi diceret̉ ei: quō ⁊ ip̄e inqͥt: Tāqͣꝫ ſpōſuſ ꝓcedēsde thalamo ſuo: exultauit vt gigas ad currendā viā? Quod eſt tabernaculū? Ip̄a ēſpōſa: verbū ſponſus: caro ſpōſa: ⁊ thalamus vterus virginis. Et qͥd dicit Upl̓us?Et erūt duo in carne vna. Sacramentumhoc magnū eſt: ego aūt dico in chriſto ⁊ ineccleſia. Et qͥd ip̄e dn̄s in euangelio. Igit̉iam nō ſūt duo: ſed vna caro. Ex duobusvnū: ex verbo ⁊ carne: vnus homo vnusdeus. Hoc aūt tabernaculū eiꝰ ſenſit flagella in terra: manifeſtū eſt: qꝛ flagellatuseſt dn̄s. Nūqͥd ī celo ſenſit flagella? Non:quia altiſſimum poſuit refugium ſuuꝫ: vteſſet ſpeſ noſtra: ⁊ nō ad eū accedāt mala:nec flagellū ꝓpinquabit tabernaculo eiꝰ.Longe eſt ſuꝑ oēs celos: ſed pedes habetin terra. Caput in celo eſt: corpus ī terra.Cū aūt pedes ipſius flagellarent̉ ⁊ calcarent̉ a Saulo: clamauit caput: Saule ſaule quid me ꝑſeq̄ris? Ecce nemo caput ꝑſequit̉: ⁊ ecce caput in celo: quia chriſtus reſurgens a mortuis: iā nō morit̉: ⁊ mors illivltra nō dn̄abit̉: Nō accedēt ad te mala: ⁊flagelluꝫ nō appropinquabit tabernaculotuo. Sed ne putemꝰ qꝛ ſeꝑatuꝫ eſt caput acorꝑe: diſcretū eſt enī locis: ſed iunctū eſtaffectu: ipſa affectus cōiūctio clamauit decelo: Saule ſaule quid me ꝑſequerꝭ? Proſtrauit enī euꝫ voce obiurgante: ⁊ leuauitdextera miſerante. Qui corpus chriſti per
Z 4