PſalmusLXXXIX
tur in ſapiētia qui inijciūt: ſicut ſcriptū eſt:pedē in cōpedes eius: nō vtiqꝫ pedē corporis: ſed pedē cordis: ⁊ eius velut aureisvīculis alligati a viā dei nō exorbitāt: necfiunt ab illo fugitiui: Quodlibet horū legat̉ ſalua ē ſentētia veritatꝭ. Et ip̄os em̄ cōpeditos vel eruditos corde in ſapiētia: ſicnotos deus fecit in nouo teſtamēto: vt profide quā iudeorū ⁊ gentiū deteſtabat̉ īpietas: omnia ꝯtemnerēt: ⁊ eis ſe pͥuare paterent̉ que magna putāt ꝓmiſſa in veteri teſtamēto qui carnaliter iudicant. Et qm̄ cūſic noti fierent: vt illa cōtemnerent: ⁊ deſiderandis eternis ꝑ ſuas paſſiones teſtimoniuꝫ perhiberent: vnde ⁊ teſtes dicti ſunt.Sic cm̄ grece martyres appellātur multa:⁊ multū mala ⁊ acerba temporalia pertulerunt: hoc attendit iſte homo dei: ⁊ ꝓpheticus ſpiritus ꝑ Moyſi vocabulū figuratꝰ:⁊ ait. Conuertere domineˣ quouſqꝫꝫ ⁊ deprecabilis eſto ſuꝑ ſeruostuos. Uox eſt eorū vel pro eis qui multaꝑſequēte iſto ſeculo mala tolerantes: innoteſcant compediti corde in ſapiētia: vt nectantis malis coacti refugiāt a domino adhuius ſeculi bona. Scd̓m autē illud quodalibi ſcriptū eſt: Quouſqꝫ auertis faciē tuam a me: etiā hoc dictuꝫ eſt: Cōuertere domine quouſqꝫ. Et vt ſciant qui multū carnaliter deo tribuūt hūani corporis formā:auerſionē vultus eius: ⁊ conuerſionē nō fieri motu ſimili motibuſqꝫ corꝑis noſtri: inhoc eodem pſalmo recolāt ſuperiora: Poſuiſti iniqͥtates noſtras in cōſpectu tuo: ſeculum noſtrū in illuminatione vultus tui.Quomō ergo hic dicit: cōuertere: vt ſit ꝓpitius: quaſi faciē auertiſſet iratus: cuꝫ ibiſe ſic inſinuet iratū: vt n̄ auerterit facieꝫ abiniquitatibus: ⁊ ſeculo eoꝝ quibus iraſceretur: ſed ea potiꝰ in cōſpectu: ⁊ in illuminatione vultus ſui poſuerit? Qd̓ aūt dicitur: Quouſqꝫ verbū orationis eſt iuſticie:nō indignationis impatiētie. Sane qd̓ hicpoſituꝫ eſt: deprecabilis eſto: alij verbū exverbo dep̄care interpretati ſunt. Sed quiait: Dep̄cabilis eſto: vitauit ambiguū: qͥadeprecare cōmune verbū eſt. Nā ⁊ ille dep̄catur qui deprecationeꝫ fundit: ⁊ ille cuifunditur. Dicimꝰ em̄: Deprecor te ⁊ dep̄cor a te. Deinde illa bona q̄ futura ſūt: ſpeanticipans: ⁊ velut facta iam deputans.Repleti ſumus: inqͥt: mane miſericordia tua: Ergo ī his velut nocturnisdoloribꝰ ⁊ laboribꝰ ꝓphetia nobis accēſa
eſt: ſicut lucerna in obſcuro loco donec luceſcat dies: ⁊ luciferoriat̉ in cordibꝰ nr̄is:Beati enim mūdo corde qm̄ ipſi deū videbunt. Tunc replebuntur eo bono iuſti: qd̓nunc eſuriunt ⁊ ſitiunt: cū per fidem ambulātes ꝑegrinātur a dn̄o. Unde ⁊ alio locodicit̉: Repleb̓ me leticia cū vultu tuo: mane aſtabūt ⁊ ꝯtēplabunt̉. Et ſicut alij dixerūt interp̄tes: Saciati ſumꝰ mane miſcd̓iatua: tūc ſatiabunt̉. Sicut em̄ alibi ait: Satiabor dū manifeſtabit̉ gloria tua: vnde dicitur: Oſtende nobis patrē ⁊ ſufficit nob̓:atqꝫ ip̄e dn̄s ait: Oſtendā meip̄m illi. Qd̓donec fiat: nihil boni nobis ſufficit: nec ſufficere debet: ne deſideriū noſtrū in via remaneat: qd̓ donec ꝑueniat extendendū ē.Repleti ſumus manę miſcd̓ia tua. Et exultauimꝰ: ⁊ˣ iocudati ſumus in oībus diebꝰ noſtris. Dies ille: dies eſtſine fine. Simul ſūt illi oēs dies: iō ſaciāt.Nō em̄ ſuccedētibus cedūt: vbi nō eſt aliqͥd qd̓ nō veniēdo nondū ſit: ⁊ veniēdo iānō ſit. Oēs ſimul ſunt: qꝛ vnus eſt qͥ ſtat ⁊nō trāſit: ipſa eſt eternitas. Hi ſunt dies dequibꝰ dicitur: Quis eſt homo qͥ vult vitā:⁊ diligit dies videre bonos? Hi dies ⁊ alioloco āni appellantur: vbi deo dicitur: Tuaūt idē ipſe es: ⁊ anni tui nō deficiēt. Nonem̄ anni ſūt qͥ ꝓ nihilo habent̉: aut dies ſūtqͥ ſicut vmbra declinauerūt: ſed dies ſuntq̄ ſunt: Quoꝝ numeꝝ notū ſibi fieri precabatur qui dicebat: Notū fac mihi dn̄e finēmeum: quo ꝑueniendo maneā: ⁊ nihil vlteriꝰ iam requirā: ⁊ numeꝝ dieꝝ meorū qͥseſt: Utiqꝫ qui eſt: nō qui nō eſt: quia diesiſti de quibus ⁊ illic cōſequēter dicit: Ecceveteres poſuiſti dies meos: nō ſunt: quianō ſtant: nō manent: celerrima mutabilitate tranſcurrūt: nec vna hora in eis inuenit̉in qua ita ſumus: vt nō alia ꝑs eius tranſierit: alia ventura ſit: nulla ſtet vt ſit. Illi autē anni: ⁊ dies nō deficiūt in quibꝰ nec nosdeficiemꝰ: ſed ſine defectu reficiemur. Exeſtuet em̄ aīa nr̄a illorū dieꝝ deſiderio: ſitiat ardēter atqꝫ vehemēt̓: vt illic repleamurvbi ſatiemur: ibi dicamus qd̓ hic predicemus: ſatiati ſumus mane miſcd̓ia tua: ⁊ exultauimus ⁊ iocūdati ſumus in oībus diebus nr̄is. Letati ſumus ꝓ diebꝰ qͥbus nos huiliaſti: annis qͥbꝰ vidimus mala. Nūc aūt in diebꝰ adhuc malignis dicamꝰ qd̓ ſeqͥt̉. Et reſpice ī ſeruos tuos ⁊ in oꝑa tua: Ipſi em̄ ſeruitui opera tua ſunt: non ſolum vt homines
Alia lr̄af vſqꝫ quo
gaſf nō habe-
Alia lr̄a⁊ nō habetf delect-