PſalmusLXXXIX

mus ad refugiū tuū: vbi ſine vlla mutabilitate tu ēs: ab his p̄tereūtibꝰ labentibuſqꝫconuerti: qm̄ quantumlibet huic vite longum tempus optetur. Mille aūt anni ante oculos tuos tāqͣꝫ dies heſternꝰ que preterijt. Nō ſalteꝫ tāqͣꝫ dies craſtinus qui vēturus eſt: ita omnia que tēporis fine clauduntur pro tranſactis habenda ſunt. Unde ⁊ ea ſibi apoſtoli Pauli poſtpoſuit intētio: quę retro ſunt obliuiſcētis: vbi temporalia cūcta oportet intelligi: ⁊ in ea que ante ſunt extēti: que appetitio eſt eternoꝝ. Neputarēt aūt aliqui mille annos ſic cōputari apud deū ꝓ vna die: quaſi tam lōgos dies deus habeat: cū hoc ad cōtemnendamtemporis longitudinē dictū ſit: iō addidit:Etᶠ ſicutᶠ vigilia in nocte: Cum vigilie ſpacium nō habeāt ampliꝰ qͣꝫ tres horas: ⁊ tamē auſi ſunt hoīes p̄ſumere ſcientiam temporū: qd̓ ſcire cupiētibus diſcipulis dn̄s ait: Non eſt veſtruꝫ ſcire temporque pater poſuit in ſua poteſtate: ⁊ definierunt hoc ſeculū ſex annoꝝ milibus tanqͣꝫſex diebꝰ poſſe finiri: nec attenderūt qd̓ dictū eſt: tanqͣꝫ dies vnꝰ qui p̄terijt. Nō eniꝫqn̄ dictum eſt: ſoli mille anni p̄terierant: etqd̓ eos maxime debuit admonere ne temporum clauderētur incerto qd̓ ē ſicut vigilia in nocte. Neqꝫ em̄ ſicut de ſex diebꝰ aliquid veriſimile vident̉ opinari: ꝓpter ſexdies pͥmos quibus deus ꝑfecit opera ſua:ſic etiā ſex vigilias: id eſt horas decē ⁊ octo poſſunt illi opinationi coaptare. Deinde iſte homo dei: vel potius ꝓpheticꝰ ſpiritus: velut dei legē in ſecreta eius ſapientiaꝯſcriptā: vbi vite mortaliū peccatrici conſtituit ꝓcurādi modū: ⁊ mortalitatis erumnā videtur quodāmodo recitare: cū dicit:Que ꝓ nihilo habent̉ anni erunteoꝝ. Mane ſicut herba trāſeat:mane floreat ⁊ᶠ ꝑtrāſeat: veſꝑe decidat:ʸ indureſcat ⁊ areſcat. Felicitaſergo heredū veteris teſtamēti quā ꝓ magno bono expetierunt a dn̄o deo ſuo: hanclegē acciꝑe meruerūt in occulta eius ꝓuidētia: quā videtur recitare Moyſes: q̄ ꝓnihilo habent̉: erunt anni eoꝝ. Pro nihilo em̄ habētur que an̄qͣꝫ veniāt adhuc nōſunt: cū venerint iā nō erunt: nō em̄ vt aſſint veniāt: ſed vt nō ſint. Mane: id ē pͥusſic̄ herba trāſeat: mane floreat ⁊ ꝑtrāſeat:veſꝑe: id ē pꝰ ea decidat: dureſcat ⁊ areſcat:decidat vtiqꝫ in mortē: dureſcat in cadaue̓:areſcat in puluere. Que niſi caro: vbi ē cō

cupiſcētia dānata carnaliū? Oīs em̄ carofenū: ⁊ claritas hoīs vt flos feni: fenū aruit: flos decidit: verbum autē dn̄i manet ineternū. Hanc aūt penā de peccato veniſſenō tacēs: ꝯtinuo ſubiecit. Qm̄ defecimus in ira tua: ⁊ inᶠ indignationetua ꝯturbati ſumꝰ. Defecimꝰ ī īfirmitate: ꝯturbati ſumꝰ mortis timore. Infirmiem̄ facti ſumꝰ: ⁊ infirmitatē finire trepidamuſ. Alter te inqͥt cinget ⁊ fert qͦ tu nō vis:qͣꝫuis martyrio nō puniēdo ſꝫ coronando.Et ip̄ius dn̄i aīa nos in ſe trāſfigurās triſtꝭerat vſqꝫ ad mortē: qm̄ ⁊ dn̄i exitus nō niſi mortis. Poſuiſti iniqͥtates nr̄asin cōſpectu tuo: Id eſt non ab eis diſſimulaſti. Seculū noſtrū in illuinatione vultꝰ tui. Subaudit̉ poſuiſti. In illuminatōe aūt vultꝰ tui dixit: qd̓ ſuꝑius in cōſpectu tuo: ⁊ ſcl̓m nr̄m qd̓ ſuꝑius iniqͥtateſnr̄as. Qm̄ oēs dies nr̄i defecerūt⁊ in ira tua defecimꝰ. Satꝭ in his verb̓on̄dit̉ penal̓ eſſe iſta mortalitas. Defeciſſedies dicit: ſiue quod in eis deficiūt hoīesamādo que tranſeūt: ſiue qd̓ ad paucitatēredacti ſūt. Qd̓ videtur in conſeqūetibusaꝑire cū dicit. Anni noſtri ſicut aranea meditabunt̉: dies ānoꝝ nr̄oꝝin ipſis ſeptuaginta ani Si autēin potetatibꝰ octoginta anī ⁊ āplius eorum labor ⁊ dolor. Hec qͥdemverba vident̉ exprimere breuitatē miſeriāqꝫ vite huiꝰ: qꝛ logeui appellant̉ hͦ tꝑe etiāq̄ ſeptuaginta ānos vixerūt. Uſqꝫ ad octoginta aūt vident̉ aliqͣs vires hr̄e: his veroaplius ſi vixerint: multiplicatis laboribꝰ ⁊doloribꝰ viuūt. Sed multi ⁊ intrā ſeptuaginta annos: gerūt infirmiſſimā ⁊ erumnoſiſſimā ſenectuteꝫ. Et ſepe vltra octogintaānos ſenes mirabilit̓ vige̓ ꝓbati ſunt. Melius eſt gͦ in his numerꝭ ſpūale aliqͥd ꝑſcrutari. Neqꝫ em̄ ſuꝑ filios Adā: ꝑ quē vnuꝫhoīeꝫ pctm̄ intrauit in mūdū: ⁊ ꝑ peccatūmors: ⁊ ita in oēs hoīes mors ꝑtraſijt: maior ira eſt dei: qꝛ multo breuiꝰ viuūt qͣꝫ vixerūt antiqͥ. Cū ⁊ vite ip̄oꝝ irriſa ſit longitudo: vbi mille āni cōꝑati ſunt diei heſternoatqꝫ p̄terito: ⁊ horis tribꝰ. Et vtiqꝫ tūc multū viuebāt: qn̄ irā dei ꝓuocauerunt vſqꝫad diluuium quo perirent. Septuagintaporro anni ⁊ octuaginta fiunt centū quinquaginta. Quē ſacrū eſſe numerū ſatis inſinuat liber iſte pſalmoꝝ. Hanc em̄ habētin ſignificationē rationē centū quīquaginta quā qͥndecim: qui numerus ſit ſeptem ⁊

Alia lr̄a.r nō habetr cuſtodia.

Alia lr̄a.t trāſeat induret

Alia lr̄a.ſ Quia.f furore tuof turbati.