PſalmusLXXXVII.

ꝓ nobis paſſus eſt relinquēs nobis exemplū vt ſequamur veſtigia eiꝰ: hoc eſt reſpōdere. Dicit etiā apl̓us Iohānes: Sic̄ chriſtus ꝓ nobis animā ſuam poſuit: ita ⁊ nosdebemus animā ꝓ fratribꝰ ponere: hoc eſtreſpōdere. Chorus aūt cōcordiā ſignificatq̄ in caritate cōſiſtit. Quiſquis ergo quaſiemulator dominice paſſiōis tradiderit corpus ſuū vt ardeat: ſi caritatē nō habeat: nōrn̄det in choro: ⁊ ideo nihil ei ꝓdeſt. Proinde quēadmodū dicunt̉ in arte muſica: ſicut ea edocti homīes latine dicere potuer̄tp̄centor ⁊ ſuccentor: p̄centor ſcꝫ qͥ vocē premittit in cantu: ſuccētor autē qui ſb̓ſequēter canendo reſpondet: ita in hoc canticopaſſionis p̄cedentē chriſtū ſubſequit̉ chorꝰmartyrū in finem celeſtiū coronarū. Hocenim canit̉ filijs chore: id eſt imitatoribuspaſſionis chriſti: qm̄ in caluarie loco crucifixus eſt chriſtus: que illius hebrei nominis interpretatio ꝑhibetur: id eſt chore. Ethic ē intellectꝰ Eman iſraelite. Qdin tituli huiꝰ vltimo poſitū ē. Eman quippeinterp̄tari dicit̉ frater eius. Eos em̄ fratresſuos chriſtꝰ facere dignatus eſt qui ſacramentū crucis eius intelligūt: ⁊ non ſolū deilla non erubeſcunt: verūētiaꝫ in illa fideliter gloriant̉: non ſe de ſuis meritis extollētes: ſed eius gratie nō ingrati: vt vnicuiqꝫeorum dici poſſit: Ecce vere iſraelita ī quodolus non eſt: ſicut ip̄m iſrael ſcriptura ſinedolo fuiſſe cōmendat. Iam itaqꝫ chriſti vocē in ꝓphetia p̄cinentis audiamꝰ: cui ſuuschorus vel imitatione vel gratiarūactionereſpondeat.Expoſitio pſalmi.Omine deus ſalutis mee:in die clamaui et nocte corāte. ¶ Intret in cōſpectu tuooratio mea: inclina aurem tuam adprece meam. Orauit enim dominꝰ nonẜm formā dei: ſed ẜm formam ſerui. Scd̓mhanc em̄ ⁊ paſſus eſt. Orauit auteꝫ et cumin letis rebus ageret qd̓ diei nomine: ⁊ cuꝫin aduerſis qd̓ noctis nomīe ſignificari arbitror. Ingreſſus oratōnis in cōſpectu deiacceptatio eius eſt: inclinatio auris dei miſericors exauditio eſt. Nam membra taliaqualia nos habemus in corpore non habetdeus. Eſt autē ſolita repetitio. Naꝫ qd̓ eſt:intret in cōſpectu tuo oratio mea: idipſumeſt: inclina aurē tuā ad precē meā. Qm̄repleta eſt malis anima mea: ⁊ vita meaʳ in inferno appropīquauit.

Audemus ne dicere animā chriſti repletāmalis cū illa paſſiōis afflictio in carne valuerit quicqͥd valuit? Un̄ ⁊ ip̄e ſuos ad tolerantiā paſſiōis accēdēs: ⁊ tāqͣꝫ ad reſpōdēdū exhortās chorū ſuū: nolite inqͥt timere eos qͥ corpus occidūt: aīam aūt nō poſſūt occidere. An occidi aīa a ꝑſecutoribuſnō pōt: malis aūt repleri pōt? Quod ſi itaē: querēdū qͥbꝰ: Nō enī vitijs ꝑ que homīdn̄atur īiquitas aīam illā repletā poſſumꝰdicere: ſed forte doloribꝰ qͥbus aīa ſue carni in eius paſſiōe cōꝑatit̉. Nō enī vel ip̄e qͥdicit̉ corporis dolor pōt eſſe ſine aīa quē īeuitabiliter īminētē p̄cedit meſticia q̄ ſoliꝰaīe dolor eſt. Dolere ergo aīa etiā nō dolēte corꝑe pōt: dolere aūt corpus ſine aīa nōpōt. Cur itaqꝫ n̄ dicamꝰ: nō hūanis peccatis: ſed tn̄ hūanis malis repletā fuiſſe aīaꝫchriſti? De quo alius ꝓpheta dicit: quod ꝓnob̓ doluerit: Et euāgeliſta: Aſſūpto inqͥtPetro ⁊ duobꝰ filijs zebedei cepit cōtriſtari ⁊ meſtus eſſe. Et ip̄e dominus de ſeipſo:Triſtis eſt anima mea vſqꝫ ad mortē. Hecfutura p̄uidēs ꝓpheta pſalmi huiꝰ conſcriptor: inducēs eū loquētem: qm̄ repleta eſtinqͥt malis aīa mea: et vita mea inferno apꝓpinqͣuit. Nā ip̄am ſentētiaꝫ oīno verbisalijs explicauit: qͣꝫ dictū ē: triſtis ē aīa meavſqꝫ ad mortē. Quod enī ait: triſtis eſt aīamea: hoc dictū ē: repleta ē malis aīa mea:et qd̓ ſequit̉: vſqꝫ ad mortē: hoc dictū eſt: ⁊vita mea ī inferno appropinqͣuit. Hos aūthūane infirmitatis affectus: ſicut ip̄aꝫ carnē infirmitatꝭ hūane: et mortē carnis hūane dn̄s Ieſus: nō ꝯditiōis neceſſitate: ſedmiſeratiōis volūtate ſuſcepit: vt trāſfiguraret in ſe corpus ſuū qd̓ eſt eccl̓ia: cui caputeſſe dignatꝰ ē: hoc ē mēbra ſua ī ſāctis ⁊ fidelibꝰ ſuis: vt ſi cui eoꝝ int̓ hūanas tēptatiōes cōtriſtari ⁊ dolere ꝯtīgeret: nō ideo ſeab eius gratia putaret alienū: et nō eſſe iſtapeccata: ſed hūane infirmitatiſ indicia: tāqͣꝫ voci p̄miſſe cōcinēs chorꝰ: ita corpꝰ eiuſex ip̄o ſuo capite addiſceret. In hoc qͥppecorpore p̄cipuū mēbroꝝ apoſtolū Paulūlegimus: ⁊ audimꝰ cōfitentē talibus malisrepletā eſſe animā ſuā: cū dicit triſticiā ſibieſſe magnā et cōtinuā dolorē cordi ſuo ꝓfraribus ſuis ſecūdū carneꝫ qͥ ſūt iſraelite.Pro qͥbus ſi cōtriſtatū dicamꝰ et dn̄m cuꝫeius paſſio ꝓpinquaret: in qua illi ſe īmaniſſimo ſcelere fuerāt obligaturi: nō incongrue nos dicere exiſtimo. Deniqꝫ illud qd̓in cruce dixit: Pater ignoſce illis quia ne-

X 3

lla lr̄a.Quia.Alia lr̄a.nō habꝫ.