PſalmusLXXXVI.
lonis. Babylon ciuitas dicit̉ ẜm ſeculuꝫ.Quō vna ciuitas ſancta hierl̓m: vna ciuitas iniqͣ babylon. Omnes iniqͥ ad babyloniā ꝑtinēt: quō oēs ſācti ad hieruſaleꝫ. Sꝫdelibat̉ de babylone ī hieruſalē. Un̄ niſi ꝑeū qͥ iuſtificat impiū? Piorū ciuitas hieruſalē: impioꝝ ciuitas babylon: ſed venit illeqͥ iuſtificat impiū: qꝛ memor ero inquit: nōſolū raab: ſed etiā babylonis. Sꝫ quō memor ero raab ⁊ babylonis ſciētibꝰ me? Iōqͦdā loco dicit ſcpͥtura: Effūde iram tua ingētes que te nō cognouerūt. Et alibi: Pretende miſcd̓iam tuā ſciētibꝰ te. Et vt noueritis qꝛ in raab ⁊ babylone gētes ſignificauit: qͣſi diceret̉: quid ē quod dixiſti: memorero raab et babylonis ſciētibꝰ me: qͣre hocdixiſti? Etenī alienigene inqͥt: id ē ꝑtinētesad raab: ꝑtinētes ad babylonē et tyrū. Sꝫqͦuſqꝫ gētes? Uſqꝫ in fines terre. Elegit eūppl̓m qui in terre fine eſt. Et ppl̓us inqͥt ethiopū hi fuerūt ibi. Si ergo ibi raab et babylon: qꝛ ibi ⁊ alienigene: ibi tyrus: ibi populꝰ ethiopū: merito glorioſiſſima dicta ſūt dete ciui tas dei. Iaꝫ attēdite ſacramētū magnū: ꝑ euꝫ illic raab: per quē illic babylon.Iam nō babylonia: caret em̄ babylone ⁊ īcipit eſſe hieruſalē. Diuidit̉ filia aduerſusmatrem ſuam et erit in mēbris regine illiuscui dicit̉: Obliuiſcere populū tuū ⁊ domūpatris tui cōcupiuit rex ſpeciē tuā. Nā vn̄babylō aſpiraret ad hieruſalē: vn̄ ⁊ Raabad illa fundamenta ꝑueniret: vn̄ alienigene: vn̄ tyrus: vn̄ ppl̓us ethiopū? Audi vn̄.Mater ſyon dicet homo: Eſt quidā homo qͥ dicit: mater ſyon: ⁊ ꝑ hunc veniūt iſti omnes. Sed iſte homo qͥd eſt? Dicit: ſi audiamus: ſi capiamus: mater ſyondicet homo. Sequit̉ ibi quaſi q̄reres ꝑ quēvenerit Raab babylon alienigene tyrusethiopes. Ecce ꝑ quē venerūt. Mat̉ ſyondicet homo. Et homoʸ factꝰ eſt in ea:⁊ ip̄e fundauit eam altiſſimꝰ. Quidaꝑtius fratres? Uere qꝛ glorioſiſſima dictaſunt de te ciuitas dei. Ecce mater ſyon dicet homo. Quis homo? Qui homo factꝰ ēin ea. Ip̄e factꝰ eſt homo: ⁊ ip̄e eam fundauit. Quō in ea factus eſt: ⁊ ip̄e eam fundauit? Ut in ea fieret homo: iaꝫ fundata erat.Sic intellige ſi potes. Etenī mater ſyon dicet: ſꝫ homo. Mater ſyon dicet: homo autēfactus eſt in ea: ip̄e aūt fundauit eam: nonhō ſed altiſſimꝰ. Sic fundauit ciuitatē in qͣnaſceret̉: quō creauit matrē de qͣ naſceret̉.Quid ē hoc fratres? Quales ꝓmiſſiones:
quātam ſpem tenemꝰ? Ecce ꝓpter nos altiſſimus qui fundauit ciuitateꝫ: mater dicitip̄i ciuitati: ⁊ homo in ea factꝰ eſt: ⁊ altiſſimꝰeam fundauit. Quaſi diceret̉: vn̄ iſta ſcitꝭ?Cantabimꝰ hec omnes: ⁊ cantat hō in omnibꝰ chriſtus. Homo ꝓpter nos: deus antenos. Sed qͥd magnū ante nos? Ante terrā⁊ celū: ante ſecula. Hic gͦ homo ꝓpter nosfactꝰ eſt in ea: id ē ip̄e altiſſimꝰ fundauit eā.Unde iſta ſcimus? Dn̄s narrauit inſcripturis populorū: hoc em̄ ſequit̉ īpſalmo: Mater ſyon dicet homo: ⁊ hō factus eſt in ea: ⁊ ip̄e fundauit eam altiſſimꝰ.Dn̄s narrauit in ſcripturis populorū. Etprincipu: Quoꝝ principū? Horū quifacti ſunt in ea. Principes qui facti ſūtin ea: in ea facti ſunt pͥncipes. Nā anteqͣꝫ inea fierent pͥncipes: abiecta mūdi elegit devt cōfunderet fortia. Nūquid pͥnceps piſcator? Nūquid pͥnceps publicanꝰ? Princeps plane. Sed qꝛ facti ſunt in ea. Quales iſti pͥncipes venerūt de babylōe? Principes credētes de ſeculo. Principes venerūt ad vrbē romā: quaſi caput babylonis:nō ierūt ad templū imꝑatoris: ſed ad memoriā piſcatoris. Un̄ em̄ iſti pͥncipes? Infirma mūdi elegit deꝰ vt cōfundat fortia: etignobilia elegit deꝰ: ⁊ ea que nō ſūt tanqͣꝫ q̄ſunt: vt ea q̄ ſunt euacuent̉. Hoc facit qͥ erigit de terra inopē: ⁊ de ſtercore exaltat pauperē. Ut qͥd erigit? Ut collocet cū cū pͥncipibꝰ: cū pͥncipibꝰ ppl̓i ſui: Magna res: magnū gaudiū: mag leticia. Poſtea venerūtin hāc ciuitatē ⁊ oratores: ſed non venirēt:niſi p̄cederēt piſcatores. Magna hec: ſedvbi hec: niſi in illa ciuitate dei de qͣ glorioſiſſima dicta ſunt? Id̓o collatis omībꝰ gaudijs atqꝫ cōflatis quō clauſit? Tanqꝫiocūdatorū: habitatio omniū ī te.Tanqͣꝫ iocūdatoꝝ habitatio omniū iocūdatorū in hac ciuitatē. In ꝑegrinatiōe iſtacōterimur. Habitatio nr̄a iocunditas ſolaerit. Periet labor ⁊ gemitus: trāſeunt orationes: ſuccendūt laudatiōes. Ibi gͦ habitatio iocūdatoꝝ nō erit gemitꝰ deſiderantiū: ſed leticia ꝑfruentiū. Aderit em̄ cui mōſuſpiramꝰ: ſil̓es ei erimꝰ: qm̄ videbimꝰ eumſicuti eſt. Ibi totū negociū noſtrū: non eritniſi laudare deuꝫ ⁊ frui deo. Et quid aliudquerimꝰ: vbi ſolus ſufficit ꝑ quē facta ſuntomnia? Habitabimur ⁊ habitabimꝰ: ſubijcient̉ illi oīa: vt ſit deus omnia in omnibꝰ.Beati ergo qui habitant in domo tua. Un̄beati? Habendo aurum: habendo argentū
X 2
Alia lr̄aNūquid.
Alia lr̄.fnatus.
Alia lr̄a.r̄ fuerunt.
Alia lr̄a.Sicut letantium omniumhabitatio eſt.