PſalmusLXXXVI
LXXXVI
terminū vſqꝫ ꝑductus. Hic nobis quātuꝫdn̄s donare dignat̉ cū vr̄a caritate tractādus mō eſt: ꝓpoſitus a beatiſſimo pn̄te patre nr̄o: Repetia ꝓpoſitio me grauaret: niſi me cōtinuo ꝓponētis or̄o ſb̓leuaret. Intendat gͦ caritas vr̄a: Ciuitas q̄daꝫ in iſtopſalmo cantata ⁊ cōmēdata eſt: cuius ciues ſumus: inqͣꝫtum chriſtiani ſumuſ: ⁊ vn̄ꝑegrinamur qͣꝫdiu mortales ſumus: ⁊ adquā tendimꝰ ꝑ eius viā: q̄ omnino qͣſi dumetis ⁊ ſentibꝰ intercluſa non inueniebat̉.Rex ip̄ius ciuitatis ſe fecit viā: vt ad ciuitatem ꝑueniremꝰ. Ambulātes gͦ in chriſto⁊ adhuc ꝑegrinantes donec ꝑueniamꝰ: etſuſpirātes deſiderio cuiuſdā ieffabil̓ quietis q̄ habitat in illa ciuitate: de qͣ quicte dictum ē hoc nobis eſſe ꝓmiſſum: Qd̓ oculus nō vidit: nec auris audiuit: nec in corhoīs aſcēdit. Ambulātes gͦ ſic cantemꝰ vtdeſideremꝰ. Nam qͥ deſiderat: ⁊ ſi līgua taceat: cantat corde. Qui aūt non deſideratquolibꝫ amore: quolibꝫ clamore aures hominū feriat: mutꝰ eſt deo. Uidete quō erātamatores huiꝰ ciuitatis ardentes: illi ip̄i ꝑquos hͨ dicta ſunt: ꝑ quos hec nob̓ cōmendata ſūt: qͣꝫto ꝑ eos affectu iſta cātata ſūt:Affectū iſtum generabat in eis amor ciuitatis: amorē aūt ciuitatis infuderat ſpiritdei. Caritas inqͥt dei diffuſa ē in cordibusnr̄is ꝑ ſpūmſanctū qui datꝰ eſt nob̓. Hocgͣ ſpū feruentes: audiamus q̄dicta ſunt dehac ciuiiate. Sic gͦ cepit.¶ Expoſitio pſalmi.Undamēta eius ī mōtibusſanctis. Nihil de illa adhuc dixerat. psͣ. hic incipit ⁊ ait: Fundamēta eius in montibꝰ ſanctis. Cuiꝰ fundamēta? Non dubiū ē qꝛ fundamēta p̄ẜtī in mōtibus ciuitatis alicuius ſunt. Repletus gͦſpūſancto ciuis iſte ⁊ ml̓ta de amore ⁊ deſiderio ciuitatis huius voluēs ſecum: tanqͣꝫplura intꝰ apud ſe meditatus erūpit ī hoc:Fundamēta eiꝰ in mōtibꝰ ſanctis: quaſi iāde illa dixerit aliqͥd. Quō de illa nihil dixerat: qͥ nūqͣꝫ de illa corde tacuerat? Quōenī dicit̉ eius: de qͦ nihil dictum ē? Sꝫ multa vt dixi ſecū in ſilentio de illa ciuitate ꝑturiens: clamās ad dn̄m: erupit etiā in aures hoīm: Fundamēta eiꝰ in mōtibꝰ ſctīs.Et qͣſi hoīes audiētes q̄rerent cuiꝰ. Diligit dn̄s: inqͥt: portas ſyon. Ecce cuiꝰfundamēta in mōtibus ſanctis cuiuſdā ciuitatis ſyon: cuiꝰ dn̄s portas diligit: ſic̄ cōſequent̉ dicit. Suꝑ oīa tabernacula
īmēta eius inmōtibꝰ ſanctis? Qui ſunt montes ſctī ſuꝑqͦs fundata eſt iſta ciuitas? Alter qͥdam ciuis planius hͦ dixit apl̓us Paulus: Ciuisinde ꝓph̓a: ciuis inde apl̓s: ⁊ hi ꝓpterea loquebant̉ vt ceteros ciues exhortarentur.Sꝫ hi: id eſt ꝓphete ⁊ apl̓i quō ciues? Fortaſſe ita vt etiā ip̄i ſit mōtes ſuꝑ quos fundamēta ſunt huiꝰ ciuitatis cuiꝰ portas diligit dn̄s. Dicat gͦ alius ciuis hͦ aꝑte: ne noſh̓ ſuſpicari videamur. Loquēs ad gētes ⁊cōmemorans vt redirent: ⁊ quaſi conſtruerent̉ in fabricam ſanctā: ſupedificati inqͥtſuꝑ fundamentū apl̓oꝝ ⁊ ꝓphetaꝝ. Et qꝛnec ip̄i apl̓i aūt ꝓphete in qͥbus fundamentum eſt ciuitatis ſe tenerēt in ſe: ſecutus ibiait: ip̄o ſūmo exiſtēte lapide angulari chriſto Ieſu. Ne itaqꝫ putarēt gentes nō ſe ꝑtinere ad ſyon. Erat enī q̄dam ciuitas ſyonterrena q̄ ꝑ vmbram geſtauit imaginē cuiuſdam ſyon: de qua mō dicit̉ celeſtis illiꝰhierl̓m: de qua dicit apl̓s: q̄ eſt mr̄ oīm noſtrum: Ne gͦ illi ſe nō ꝑtinere dicerēt ad ſyon: qꝛ non erāt de ppl̓o iudeoꝝ hͦ eis dixit.Igit̉ iam nō eſtis ꝑegrini ⁊ inqͥlini: ſed eſtꝭciues ſanctoꝝ ⁊ domeſtici dei: ſupedificati ſuꝑ fundamentū apl̓oꝝ ⁊ ꝓphetay. Habes conſtructionē tante ciuitatis: ſꝫ omnisiſta compages vbi innitit̉: vbi incūbit: vtnuſqͣꝫ cadat? Ip̄o inqͥt ſummo angulari lapide exn̄te chriſto Ieſu. Dicet fortaſſe aliqͥs. Si angularis lapis ē chriſtuſ Ieſus inillo qͥdem duo parietes compaginant̉: neqꝫ enī angulū faciūt niſi duo ꝑietes ī vnuꝫde diuerſo veniētes. Sic ⁊ ppl̓i duo ex circūciſione ⁊ ex p̄putio ad pacē chriſtianamſibimet cōnexi in vna fide: vna ſpe: vna caritate. Sꝫ ſi angulus ſummus chriſtus Ieſus: quaſi vident̉ pͥora fundamēta ⁊ poſterior lapis angularis. Pōt gͦ aliqͥs dicere:qꝛ magis chriſtꝰ ſuꝑ ꝓphetas ⁊ apl̓os incūbit: nō illi ſupra illū: ſꝫ illi ſunt in fundamēto: ip̄e in angulo. Sꝫ cogitet qͥ hͦ dicit angulū ⁊ ī fūdamēto eē. Neqꝫ enī ibi ē angulus vbi videt̉ vt ſurgat ī apicē: a fūdo enīincipit. Nā vt noueritis qꝛ fundamentumchriſtꝰ ⁊ pͥmū ⁊ maximū. Fundamētū inqͥtapl̓s nemo pōt ponere p̄ter id qd̓ poſitū ēchriſtus Ieſus. Quō gͦ fundamēta ꝓph̓eaūt apl̓i? Et quō fundamētū chriſtꝰ Ieſusquo vlteriꝰ nihil ē? Quō putamꝰ niſi quēadmodū aꝑte dr̄ ſctūs ſanctoꝝ: ſic figurate fundamētū fundamētoꝝ? Si gͦ ſacr̄a cogites: chriſtus ſanctꝰ ſanctoꝝ: ſi gregē ſub-