PſalmusLXXXIIII
moleſtiarū: nō eſt niſi deꝰ. Beati qui conuertūt cor ad ip̄m. Uerutn ꝓpe timētes eū ſalutare ipſiꝰ: Erat quidaꝫqͥ iaꝫ timebāt eū ī gēte iudeoꝝ: ꝑ oēm terrāvbiqꝫ idola colebant̉: demonia timebant̉nō deus: In illa gēte timebat̉ deꝰ. Sꝫ propter quid timebat̉? In veteri teſtamēto timebat̉: ne daret illos in captiuitatē: ne tolleret illis t̓rā: ne grādine contūderet vitesipſoꝝ: ne faceret ſteriles vxores eoꝝ: ne auferret ab eis filios ip̄oꝝ. Hec enī carnaliaꝓmiſſa dei tenebāt: adhuc parue aīe: ⁊ ꝓpter hec timebat̉ deus: ſed ꝓpe illis erat:qui vel ꝓpter hec ip̄m timebāt. Terrā petebat paganꝰ a diabolo: terram petebat iudeus a deo. Unū erat qḋ petebat: ſed nonvnꝰ a quo petebāt. Petebat iſte qd̓ paganus petebat: diſcernebat̉ tn̄ a pagano: qͥaab illo iſta petebat qͥ oīa fecerat: ⁊ ꝓpe illiserat deꝰ magiſqͣꝫ gētibꝰ ꝓpe erat: tn̄ reſpexit⁊ eos qui loge erāt: ⁊ eos qui ꝓpe erat: ſic̄dicit Apl̓s: ⁊ veniēs euāgelizauit pacemvobis qui eratis lōge: ⁊ pacē his qui ꝓpe.Quos dixit qui erāt ꝓpe? Iudeos qͥ vnūdeū colebāt: Quos dixit qui erant longeGētes qui dimiſerūt deū a quo facti erāt:⁊ colebāt illa que ipſi fecerāt. Nō enī regionibus lōge eſt quiſqꝫ a deo: ſꝫ affectibus.Amas deū ꝓpe es: odiſti deū lōge eſ: vnoloco ſtās: ⁊ ꝓpe es: ⁊ lōge es. Ergo frēs reſpexit iſte ꝓpheta: qͣꝫqͣꝫ generalē vidit miſericordiā dei: ſuꝑ oēs tn̄ aliquid ſpeciale⁊ ꝓpriū vidit in gēte iudea: ⁊ ait: Audiaꝫquid loquat̉ in me dn̄s deꝰ: qm̄ loquet̉ pacem in plebē ſuā. Et plebs ipſiꝰ nō iudeaſola erit: ſed de oībꝰ gentibꝰ colliget̉: qꝛ ſuper ſanctos ſuos loquet̉ pacē: ⁊ in eos quicōuertūt cor ad ip̄m: ⁊ omēs qui ꝯuerſuriſunt cor ad ip̄m de omni orbe terraꝝ: Uerūtamē ꝓpe timētes eū ſalutare ipſiꝰ. Vtinhabitet gloria ī terra noſtra. Ideſt in ea terra in qua natus erat ꝓpheta: vthabitet gloria maior: qꝛ inde cepit p̄dicare chriſtus: inde Apl̓i: ⁊ illuc priꝰ miſſi: inde ꝓphete: ibi primū templū vbi ſacrificabat̉ deo: ibi patriarche: ibi ip̄e etiā venit d̓de ſemīe Abrae: ibi manifeſtatꝰ eſt chriſtꝰ:ibi apparuit chriſtꝰ. Inde enī v̓go Mariaq̄ peꝑit chriſtū: ibi ambulauit pedibꝰ ſuis:ibi mirabilia fecit: Poſtremo tātū honorēilli genti detulit: vt cū eū interpellaret quedam mulier chananea ſalutē querens filieſue: dixerit ei: nō ſum miſſus niſi ad ouesquę perierant domus iſrael. Hoc ergo vi-
dens ꝓpheta ait: Uerūtn̄ ꝓpe timētes eūſalutare ipſius: vt inhabitet gloria in terranoſtra. Miſericordia ⁊ v̓itasᶠ occurrerūt ſibi: Ueritaſ in terra noſtra exꝑſona iudeoꝝ: miſericordia in terra gentium. Ueritas enī vbi? Ubi erāt eloqͥa dei.Miſericordia vbi? In illis qui dimiſerātdeum ſuū ⁊ cōuerterāt ſe ad demonia. Nūquid ⁊ ipſos deſpexit? Quō ſi diceret: voca ⁊ iſtos longe fugitiuos: qui multū a mereceſſerūt voca: inuenient me q̄rentem ſe:quia ipſi nolebant querere me. Ergo miſericordia ⁊ veritas occurrerūt ſibi. Iuſticia ⁊ pax oſculate ſuntᶠ ſe. Fac iuſticiam ⁊ habebis pace̓: vt oſculent̉ ſe iuſticia⁊ pax. Si enī nō amauerꝭ iuſticiā: pacē nōhabebis. Amant enī ſe duo iſta: iuſticia ⁊pax: ⁊ oſculant̉ ſe: vt qui fecerit iuſticiā: inueniat pacem oſculantē iuſticiā. Due amice ſunt: tu forte vnā vis: ⁊ alterā nō facis.Nemo eſt enī qui nō vult pacē: ſed nō omnes volūt operari iuſticiā. Interroga oēshoīes vultis pacē: vno ore tibi rn̄det totūgenꝰ hoīm: opto: cupio: volo: amo. Ama⁊ iuſticiam: quia due amice ſunt iuſticia etpax. Iuſticia ⁊ pax ipſe ſe oſculantur. Siamicam pacis nō amaueris: nō te amabitipſa pax: nec veniet ad te. Quid enim magnū eſt deſiderare pacē? Quiuis malꝰ deſiderat pacē. Bona enī res eſt pax. Sꝫ faciuſticiā: quia iuſticia ⁊ pax ſe oſculant̉: nōlitigāt. Tu quare litigas cū iuſticia? Ecceiuſticia dicit tibi: ne fureris: ⁊ nō audis: neadultereſ: ⁊ nō vis audire: nō facias alteriquod tu pati nō vis: nō dicas alteri qd̓ tibi dici nō vis: Inimicꝰ es amice mee dicittibi pax. Quid me queris? Amica ſū iuſticie. Quēcūqꝫ īuenero īimicū amice mee:nō ad illū accēdo. Uis ergo venire ad pacem? Fac iuſticiam. Ideo alius pſalmusdicit tibi: Declina a malo ⁊ fac bonū: hoceſt ama iuſticiam: et cū declinaueris a malo: ⁊ feceris bonū: quere pacē et ꝑſequereeā. Iā enī n̄ diu illā queres: qꝛ ⁊ ip̄a occurrit tibi: vt oſculet̉ iuſticiā. Ueritas deterra orta eꝫ ⁊ iuſticia de celo ꝓſpexit: Ueritas d̓ t̓ra orta ē: xp̄s de femīa natꝰ ē. Ueritas de t̓ra orta ē: filiꝰ dei de carne proceſſit. Quid eſt veritas? Filius dei.Quid eſt terra? Caro. Interroga vndenatus eſt chriſtus: et vides quia veritasde terra orta eſt. Sed hec veritas queorta eſt de terra: erat ante terram: et peripſam factum eſt celum et terrā. Sed vt
Alia lr̄a nō hꝫ.
Alia lr̄a.ſ obuiauerūt.