Druckschrift 
Aurelij Augustini secunda quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusLXXVII

LXXVII

de celo ignē immittere: ad ſctī viri tm̄ pecorum numerum mirabili horrēdo impetuꝯſumēdū: qd̓ diabolo tribuere nemo fidelium fortaſſis auderet: niſi ſancte ſcriptureauctoritate legeret̉. Sꝫ ille vir dei dono iuſtus fortis pie ꝑitus ait: Dn̄s dedit:diabolus abſtulit: ſꝫ dn̄s dedit: dominꝰ abſtulit: optīe ſciens diabolū etiaꝫ qd̓ facerede iſtis elemētis poterat: tn̄ ẜuo dei: niſi dn̄o volentę ac ꝑmittente fuiſſe facturū:maliciā diaboli: ꝯfidebat: qm̄ qͥs illa in ſeꝓbando vteret̉: ſciebat. In filijs v̓o diffidentie tanqͣꝫ in ſuis mācipijs oꝑat̉: quēadmodū homīes in pecoribus ſuis: illic tamen qͣꝫtum dei iuſto iudicio finit̉. Sꝫ alid̓eſt qn̄ ptās eius: etiam ſuis ſicut ei placettractandis maiore ptāte ꝓhibet̉: aliud qn̄ei ptās etiam in eos ab illo alieni ſunt datur. Sicut de pecore ſuo humano captu facit qd̓ vult: nec ſane facit ſi ꝓhibeat̉a ptāte maiore. De alieno aūt pecore vt faciat: expectat ſibi ptāteꝫ dari ab illo cuiꝰ ē.Ibi ergo ptās que fuerat ꝓhibet̉: hic autēque fuerat tribuit̉. Que cuꝫ ita ſint: ſiangelos malos deus illas plagas inflixitegyptijs: nūqͥd audebimꝰ dicere: aquaꝫir ſanguinem eoſdem angelos verſam: ranas eoſdem angelos factas? Quoꝝſimilia etiā magi pharaonis veneficijs ſuis facere potuerūt: vt angeli mali ex vtraqꝫ ꝑte ꝯſiſterēt: hinc illos affligētes: indefallenteſ: ẜm iudiciū diſpenſationē iuſtiſſimi omīpotentiſſimi dei iuſte vtētis etiāiniquorū malicia audeo dicere. Undeenī ſcinifes facere magi pharaonis mīmepotuerūt; An̄ qꝛ hoc ꝑmiſſi: ip̄i angeli mali non ſunt: An quod verius dicendū eſt:occulta cauſa eſt: vires noſtre inqͥſitiōisexcedit? Nam ſi ꝓpterea malos angelosilla deū feciſſe putauerim: qꝛ pene infligbantur: bn̄ficia p̄ſtabant̉: tanqͣꝫ neminideus penas irroget angelos bonos: ſꝫillos velut militie celeſtis carnifices: conſequēs erit: vt etiā ſodomā malos angelos euerſam eſſe credamꝰ: malos āgelosAbraaꝫ Loth hoſpitio ſuſcepiſſe videantur: quod abſit: vt cōtra ſcripturas aꝑtiſſimas ſentiamꝰ. Claret igit̉ iſta hoībꝰ fieri bonos malos angelos poſſe. Quidaūt qn̄ fieri oporteat me latet: illum v̓o quifacit latet: cui voluerit reuelare: Uerūtamē qͣꝫtum nr̄e intentioni ſcriptura diuīamoderat̉: mal̓ penas irrogari: bonosangelos ſicut ſodomitis: malos ange-

los ſicut egyptijs legimusi: uſtos. v̓o corporalibꝰ penis bonos angelos temptari ꝓbari mihi occurrit. Qd̓ v̓o ꝑtinetad p̄ſentē pſalmi huiꝰ locū: ſi ea mirabiliter de creaturis facta ſunt: mal̓ angelis tribuere audemꝰ: habemꝰ qd̓ eis tribuereſine dubitatiōe poſſimꝰ: mortes pecorum:mortes pͥmitiuorū: illud maxīe vn̄ religata ſunt omīa obdurationē cordis illorum:vt ppl̓m dei nollent dimittere. Hanc eniminiquiſſimā maligniſſimā obſtinationeꝫdeus facere dicit̉: inſtigando inſpirando: ſꝫ deſerendo facit: vt illi oꝑent̉ in filijs diffidētie: qd̓ deus debite iuſteqꝫ ꝑmittit. Nam illud qd̓ Eſaias ꝓpheta dicit:Dn̄e ecce tu iratus es: nos peccauimuſ:ꝓpterea errauimꝰ: facti ſumꝰ ſic̄ īmundioēs: ea ratiōe intelligit̉. Preceſſit enī aliquid vnde deus iuſtiſſime iratꝰ ab eis ſuūlumen auferret: vt in peccata nulli tergiuerſatione defendi pn̄t: eſſę peccata: cecitas humane mētis offenderet ab itinereiuſticie deuiando errando. Et qd̓ in aliopſalmo ſcriptum ē dehis ip̄is egyptijs:deꝰ cōuerterit cor eorū vt odiſſēt ppl̓m eiꝰ: dolum facerēt in ẜuos eius: bn̄ crediturdeus feciſſe illos angelos malos: vt etiāvitioſe mentes filiorum infidelitate: eosangelos qͥbus eadē amica ſunt vitiā excitarent̉ in odiū ppl̓i dei: atqꝫ ad terrēdoscorrigendos bonos illa mirabilia ſequerētur. Illa etiā mala morū his corꝑalibusplagiſ ſignificata p̄diximꝰ. Propter qd̓dictū ē: Aperiam in ꝑabolis os meū: permalos angelos exerceri in eos illis diuina equitate ſubdunt̉ ꝯuenientiſſime creditur. Neqꝫ em̄ ſit quod ait apl̓s. Tradidit illos deus in cōcupiſcētias cordis eorum: vt faciāt que conueniūt: non illicmali angeli: tanqͣꝫ in materia ſui oꝑis verſantur gaudēt: quibus iuſtiſſime ſubditaeſt vitioſitas humana: p̄ter eos quos liberat gratia. Et ad hec quis idoneuſ? Undecuꝫ dixiſſet: Miſit in eos iram indignationis ſue: indignationē iram tribulatiōꝫ:immiſſionē angelos malos: illud quodaddidit. viam fecit ſemite ire ſue: cuiꝰ tandem aciēs ſufficit penetrare: vt ītelligat capiatqꝫ ſententiā in tanta ꝓfunditatē latitātem? Erat enim ſemita ire dei: que egyptiorum impietateꝫ occulta equitate puniret:ſꝫ eidē ſemite viā fecit: vt eos tāqͣꝫ ex abditis malos angelos ī manifeſta ſceleraducēs: ī euidētiſſimos īpios euidētiſſime