PſalmusLXXVII

LXXVII

non ollis carniū egyptiorū: nec melonibꝰ⁊ peponibꝰ ⁊ allio ⁊ cepiſ: que generatio pͣua ⁊ amaricans etiam pani celeſti preferebat: nec māna viſibili atqꝫ ip̄is volatilibuſpennatis: ſꝫ ſaturabor cum manifeſtabiturgl̓a tua. Hec ē enī hęreditas noui teſtamēti: in quo illi fideles habiti nō ſunt: cuiꝰ tn̄fides etiā tunc qn̄ velabat̉ erat in electis:⁊ nūc qn̄ iam reuelata eſt: nō eſt in ml̓tꝭ vocatis. Multi enī ſunt vocati: pauci autemelecti. Tal̓ ergo erat generatio pua ⁊ amaricans: etiam cū deū q̄rere videret̉: diligēſin ore: ⁊ in lingua mentiēs: in corde auteꝫnō recto cū deo: vbi eam potius diligebatꝓpter q̄ dei adiutorium reqͥrebat. Ip̄eaūt eſt miſericors: ⁊ ꝓpitiꝰ fiet pecatꝭ eoꝝ: ⁊ n̄ diſꝑdet eos. Et abudauit vtᶠ auertat iram ſuam: ⁊ nonaccendit oēm ira ſua. Et recordatus eſt qꝛ caro ſunt: ſpūs vadens ⁊nonᶠ reuertens. In his verbis multi ſibi iniqͥtatis impunitatē de diuina miſcd̓iapollicent̉: etiā ſi tales eſſe ꝑſtiterit: qualisgeneratio iſta deſcribit̉ praua ⁊ amaricāsque cor nō direxit ſuū: ⁊ nō eſt creditꝰ cumdeo ſpūs eius: qͥbus ꝯſentire non expedit.Si enī vt ẜm ip̄os loquar. deꝰ fortaſſe nonꝑdet nec malos: ſine dubio non perdet bonos. Cur gͦ nō potius eligimꝰ: vbi dubitatio nulla eſt? Nam qui in lingua ſua mentiunt̉: illi cū aliud habeat cor eorū: putantvtiqꝫ ⁊ volūt qn̄ penam eternā talibus cōminat̉: etiam deū eſſe mendacē. Sꝫ cū ipſieum mentiendo nō fallāt: ille verū dicēdonon fallit. Hec itaqꝫ v̓ba diuinorum eloquiorū de qͥbus ſibi generatio praua blanditur: n̄ ea deprauet ſicut cor ſuū: qꝛ ⁊ illodeprauato: iſta recta ꝑſiſtunt. Prīo qͥppeẜm hoc intelligi pōt ꝙ in euāgelio ſcriptuꝫeſt: Ut ſitis ſicut pr̄ veſter qͥ in cel̓ eſt: qͥ facit oriri ſolem ſuum ſuꝑ bonos ⁊ malos: ⁊pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ iniuſtos. Quis enim nōvideat qͣꝫta miſcd̓ie patīa mal̓ parcat? Sꝫan̄ iudiciū. Sic gͦ peꝑcit illi gēti: vt non accenderet oēm irā ſuā ad eā penitꝰ eradicādam atqꝫ finiendā: qd̓ in v̓bis eiꝰ ⁊ int̓ceſſione ꝓ pctīs eoꝝ Moyſi ẜui eius euidenter apparet: vbi deꝰ dicit: Deleam eos ⁊ faciam te in genteꝫ magnam. Ille interceditparatior deleri ꝓ ip̄is qͣꝫ ip̄os: ſciens apd̓miſericordeꝫ ſe id agere: qui qm̄ nullo mōdeleret ip̄m: etiā ill̓ ip̄is parceret ꝓpt̓ ip̄m.Uideamꝰ enī qͣꝫtū peꝑcerit: ⁊ adhuc ꝑcit.Nam introduxit eos in tetrā ꝓmiſſiōis: et

ẜuauit eā gentē quouſqꝫ ſe chriſtū int̓ficiendo ſceleri oīm maxīo colligarent: quodeos ex illo regno eradicatos: ꝑ cūcta gentium regͣ diſſeminauit: non vtiqꝫ deleuit: ſꝫmanet idem ppl̓s ꝓlis ſucceſſiōe ẜuatꝰ: velut Cayn ſigno accepto ne qͥs eū occidat:id eſt penitus ꝑdat. Ecce quēadmodū implet̉ quod dr̄: Ip̄e aūt eſt miẜicors: ⁊ propitius fiet peccatis eorū: ⁊ nō diſꝑdet eoſ:⁊ abūdauit vt auertat irā ſuā: ⁊ nō accendit omnē irā ſuā: qꝛ ſi omīs ira eius: id eſtqͣꝫtum digni ſunt in eis accenderet̉: gēs illa nulla relinqueret̉. Ita deus cui cantat̉miſcd̓ia ⁊ iudiciū: ⁊ in iſto ſeculo ꝑ miſericordiā facit oriri ſolē ſuū ſuꝑ bonos ⁊ malos: ⁊ in fine ſeculi ꝑ iudiciū ab eterna luceſua ſeꝑatos: eternis tenebris punit maloſ.Deinde ne vim diuinis v̓bis īferre videamur: ⁊ vbi dictū eſt: nō ꝑdet eos: nos dicamus: ſꝫ poſtea ꝑdet eos. De hocip̄o p̄ſentipſalmo: vſitatiſſimā ſcripture locutionemaduertamꝰ: vn̄ iſta q̄ſtio multo diligentiꝰveriuſqꝫ ſoluat̉. Certe de his ip̄is loquēspaulopoſt: cū memoraſſet q̄ ꝓpt̓ eos egyptij ꝑpeſſi fuerant: cōmemorās etiam vltimā plagā: Et ꝑcuſſit inqͥt omne pͥmitiuuꝫin t̓ra egypti: pͥmitias laboris eorū ī tabernacul̓ cham. Et abſtulit ſicut oues ppl̓umſuū: ⁊ ꝑduxit eos tāqͣꝫ gregē in deſerto. Eteduxit eos in ſpe ⁊ nō timuer̄t: ⁊ inimicoseorū oꝑuit mare: Et induxit eos in mōteꝫſanctificatōis ſue: montē queꝫ acqͥſiuit dextera eius: ⁊ eiecit a facie eorū gētes: ⁊ ſorte diſtribuit eis terraꝫ in funiculo diſtributionis. Si quis ad hec v̓ba nobis inferēsquoſtioneꝫ dicat: quia eis hec oīa collataeſſe cōmemorant̉: cū ip̄i nō fuerint ꝑ ductiin terram ꝑmiſſionis: qͥ ab egypto liberatiſunt: qm̄ illi mortui ſunt: Quid reſpondebimus niſi eos dictos: quia idem ip̄e populus fuit ꝑ ſucceſſionē filiorū? Sic gͦ cumaudiuimus maxime: quia futuri tꝑis verba ſunt: Et ꝓpitius fiet peccatis eorum: ⁊nō diſperdet eos: ⁊ abūdauit vt auerteretiram ſuā: ⁊ nō accendit omnē irā ſuā. Intelligamus in his impletū: de qͥbꝰ dic̄ apoſtolus: Sic ergo ⁊ in hoc temꝑe reliqͥe perelectionē gratie ſalue facte ſunt. Un̄ etiamdicit: Nunquid reppulit deus plebeꝫ ſuāAbſit. Nā ⁊ ego iſaelita ſū ex genere Iſrael: de tribu Beniamin: hebreꝰ ex hebreis.Hos igitur ſcriptura preuidit qui in chriſtum fuerant ex iſto populo credituri ⁊ accepturi peccatorum remiſſionem: vſqꝫ ad

Alia lr̄fauerteret

Alia lr̄afrediens