PſalmusLXXVII

abūdantia: vt ſatiaret incredulos: non eſtinefficax dare credentibꝰ veꝝ ip̄m de celopanem: quē manna ſignificabat: qͥ vere cibus eſt angelorū: qͣs dei v̓bū incorruptibile incorruptibilit̓ paſcit: qd̓ vt manducaret hō caro factū ē: ⁊ habitauit ī nob̓. Ipſeenī panis ꝑ nubes euāgelicas vniuerſo orbi pluit̉: ⁊ aꝑtis p̄dicatorū cordibꝰ tāqͣꝫ celeſtibus ianuiſ: nō murmurāti ⁊ temptantiſynagoge: ſꝫ credēti ⁊ in illo ſpem ponentieccl̓ie p̄dicat̉. Qui trāſtulit auſtū de celo⁊ induxit in v̓tute ſua africū: ⁊ pluit ſuꝑ illos ſicut puluerē carnes: ⁊ ſicut arenā maris volatilia pennata: Et ceciderūt in medio caſtrorū ip̄oꝝ circa tabernacula eorū:⁊ māducauetūt ⁊ ſaturati ſunt nimis: ⁊ deſideriū eorū attulit eis: nec ſunt pͥuati a deſiderio ſuo. Pōt ⁊ nō temptantiū: ſꝫ credētium ꝑuulā fidē: carne editis vocū ſignis:⁊ ꝑ aerē tranſcurrētibus tanqͣꝫ volatilibuspaſcere: nō tn̄ ab aquilone venientibꝰ: vbifrigus ⁊ caligo p̄ualet: id eſt eloquentiā q̄huic ſeculo placet: ſꝫ tranſferēdo auſtrū decelo: Quo niſi ad terras: vt qui in fide ſūtꝑuuli: audiendo terreſtria: nutriant̉ ad capienda celeſtia? Si enī terreſtria inqͥt dixivobis ⁊ nō credidiſtis: quō ſi celeſtia dixero vobis credetis? Trāſlatus enī erat illede celo quodāmō vbi mēte exceſſerat deovt temꝑans eis eſſꝫ qͥbus dicebat: Nō potui vobis loqui qͣſi ſpūalibꝰ: ſed qͣſi carnalibus. Ibi enī audierat ineffabilia v̓ba: q̄ īterra illi nō licebat loqͥ ꝑ verba ſonātia q̄ſi ꝑ volatilia pennata. Et inducēdo in v̓tute ſua africum: hͦ eſt ꝑ ventos meridianosferuētes ⁊ lucentes p̄dicantiū ſpūs: ⁊ hocin v̓tute ſua: ne ſibi tribuat africus qd̓ habet ex deo. Ueniūt aūt vltro iſti venti adhoīes: ⁊ apportāt eis v̓ba diuinitus miſſa:vt in ſuis ſedibus ⁊ circa tabernacula ſuacolligāt eiuſmodi volatilia: ⁊ adoret vnuſquiſqꝫ dn̄m de loco ſuo oēs inſule gētiuꝫ.Sꝫ infidelibꝰ tanqͣꝫ praue ⁊ amaricanti generationi cū adhuc eſca eſſet ī ore ip̄oꝝ iradei aſcēdit in eos. Et occidit ī plurimis eorū. Hoc eſt plurimos eorū: vel ſicut nōnulli codices hn̄t. Pingues eorum. Qd̓ qͥdem in grecis quos habuimꝰnō inuenimꝰ: ſꝫ ſi hoc eſt verius: qͥd alid̓ intelligendi ſunt pingues eorū: niſi in ſuperbia p̄ualētes. De qͥbꝰ dr̄: Prodūjt qͣſi exadipe iniqͥtas eorū. Et electos iſrl̓ impediuit. Erant illic etiā electi: quorum fidei nō contemꝑabatur generatio praua ⁊

amaricās. Impediti ſunt aūt: ne aliqͥd eisꝓdeſſent: qͥbus paterno affectu ꝯſulere cupiebāt. Quibꝰ enī deꝰ iraſcit̉: qͥd miſcd̓iaꝯfert̉ humana? An potiꝰ ſil̓ cū eis cōpeditos etiā electos intelligi voluit: vt qͥ mente⁊ vita diſcernebant̉ ad exemplū: non iuſticie tantū: ſꝫ etiam patīe cuꝫ ill̓ moleſtias ſuſtinerent? Nam ſanctos cū peccatoribusnō ob aliam forſitan cauſam etiā captiuosductos eſſe didicimus: qm̄ in grecis cōdicibꝰ nō αυαποδίσ ευ qd̓ eſt impediuit: ſꝫσυνέποδίσεν legimꝰ: qd̓ eſt potiꝰ cōpediuit. Sꝫ generatio pua ⁊ amaricās. Inoībus hiſ peccauerūt adhuc: ⁊ nocrediderūt in mirabilibꝰ eiꝰ. Etdefecerunt in vanitate dies eoruꝫ.Cum poſſent ſi crederēt dies in veritate ſine defectu habere apud eū: cui dictuꝫ eſt:Anni tui non deficiēt. Defecerūt gͦ n vanitate dies eorū. Et anni eorū cū feſtīatione. Feſtinat̉ qͥppe tota vita mortaliuꝫ:⁊ que videt̉ ꝓlixior: vapor eſt aliquantodiuturnior. Uerum cum occidereteos querebat eum. Non ꝓpt̓ eternaꝫvitam: ſꝫ vaporem citius finire metuētes.Querebant gͦ eū nō vtiqꝫꝫ hi quos occiderat: ſed qͥ exemplo eoruꝫ occidi timebant.Sic autem de illis ſcriptura locuta eſt tanqͣꝫ hi deum quererēt qui occidebant̉: quiavnus populus erat: tanqͣꝫ de vno corporedicitur. Et reuertebantur ⁊ diluculo venienāt ad eum. Et rememorati ſuntʸ qm̄ deus eſt adiutor eorū⁊ deus excelſus redemptor eorū ē.Sed hoc totū ꝓpter acqͥrenda tꝑalia bonaͣ: ⁊ vitāda tꝑalia mala. Nam qͥ ꝓpt̓ bn̄ficia terrēa deū q̄rebāt: nō vtiqꝫ deū: ſꝫ illaq̄rebāt: qꝛ eo mō timore ẜuili: n̄ liberali dilectōe deꝰ colit̉. Sic gͦ deꝰ nō colit̉: hͦ enī colitur qd̓ diligit̉. Un̄ qꝛ deus rebus omībꝰmaior ⁊ melior inuenit̉: plus oībus diligēdus eſt vt colat̉. Deniqꝫ h̓ ſequētia videamus Et dilexerūt eū: inqͥt: ī ore ſuo⁊ in lingua ſua mētiti ſūt ei. Coraūt ip̄oꝝ nō erat rectū cū eo: nec fideles habiti ſunt in teſtamēto eiꝰ.Aliud in lingua eorū: aliud in corde eorūinueniebat: cui ſecreta hoīm nuda ſunt: etſine vllo obſtaculo qͥd potius amarent videbat. Rectum itaqꝫ cor cū deo eſt: qn̄ ꝓpter deum q̄rit deū. Unā qͥppe concupiuita dn̄o: hanc requiret: vt inhabitet ī domodomini ſemper: ⁊ contempletur eius dilectioneꝫ: cui dicit: Cor fideliuꝫ ſaturabor:

Alia lr̄arnon habet

Alia lr̄afquia

Alla lr̄anon habet