Druckschrift 
Aurelij Augustini secunda quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusLXXVII

LXXVII

qd̓ intelligimus in gentibus: ſemite tue īaquis multis: qd̓ intelligimus in ppl̓is ml̓tis: adiūxit: Et veſtigia tua agnoſcent̉:Et querebamꝰ a qͥb agnoſcerent̉: ſb̓iecit continuo: Deduxiſti ſicut ouēs plebētuam in manu Moyſi Aaron: id eſt abiſta plebe tua deducta eſt ī manu Moyſi Aarō: veſtigia tua cogͦſcēt̉. Quaregpoſitum ē: niſi increpādi: ex ꝓbrandi caī mari ē via tua? Un̄ in mari ē via tua: niſiqꝛ excluſa ē a t̓ra tua? Expuler̄t xp̄m noluerūt eſſe ſuū ſaluatorē egri: ille aūt cepit īgētibꝰ in oībus gētibus in multis ppl̓is:ſaluefacte ſūt etiā reliqͥe ppl̓i illiꝰ: remanſitforis ingrata multitudo: claudicans Iacob femoris latitudo. Latitudo enī femoris intelligit̉ via in multitudine generis: etfacta eſt in maiore ꝑte iſraelitarū turbadam vana inſipiens: que agnoſceretveſtigia chriſti in aqͥs. Deduxiſti ſic̄ ouesplebe tuā: te cognouerūt. Tanta cuꝫillis bōa feciſti: mare diuiſiſti: inter aquasper arida traieciſti: perſequentes inimicoſfluctibus operuiſti: in deẜto egētibusna pluiſti: deducens eos in manu Moyſi Aaron: expulerūt te a ſe: vt ī mari eſſetvia tua: veſtigia tua agnoſcerēt. Explicit Tractatus de psͣ. LXXVI.Incipit Tractatus de psͣ. LXXVII.Salmus iſte ea continet que in vepOteri ppl̓o acta narrant̉: recētior aūt poſterior ppl̓s admonet̉: vt caueat ne ſit ingratus bn̄ficijs dei: eiuſqꝫ ī ſeuocet iracūdiam: cuius obedienter fideliter debent ſuſciꝑe gratiā. Ne fiant inqͥt ſicut patres eorū generatio praua amaricans: generatio que direxit cor ſuuꝫ: et eſt creditus deo ſpūs eius. Hec eſtigit̉ pſalmi huius intentio: hec vtilitaſ: hicvberrimꝰ fructus. Sed oīa videant̉ſpicua aꝑta dici atqꝫ narrari: pͥmitꝰ monet atqꝫ intentos facit titulus eius: Neqꝫenī fruſtra inſcribit̉. Intellectꝰ aſaph:niſi qꝛ fortaſſe qd̓ ſuꝑficies ſonat: ſed interius aliqͥd intelligētē querūt iſta lectorē:Deinde narraturus cōmemoraturꝰ hecomnia que vident̉: auditore qͣꝫ expoſitorepotius indigere: Aperiam inqͥtin ꝑabolisos meum: eloquar ꝓpoſitiones ab initio.Quis hic de ſomno excitet̉? Quis audeat velut manifeſtas legendo ꝑcurrereꝑabolas ꝓpoſitiones: que noībus ſuisindicāt altiꝰ ꝑſcrutari oportere? Parabola qͥppe alicuiꝰ rei ſimilitudinē ſe gerit: qd̓

licet ſit vocabulū grecū: iam tn̄ pro latinovſurpat̉. Et notū eſt in ꝑabolis dicūt̉rerū ſil̓itudines rebꝰ de qͥbꝰ agit̉ cōꝑant̉.Propoſitiōes aūt grece appellant̉ problemata q̄ſtiones ſunt: habentes aliqͥd qd̓diſputatione ſoluendū ſit. Quis pabolas ꝓpoſitiōes trāſitorie legat? Quiſhis auditis vigilantiā mentis intendat: vtad earū fructum intelligēdo ꝑueniat?Expoſitio pſalmi.Ltędite: inqͣt: populus meꝰlege meā. Quem hic credamusloq̇ niſi deū? Ip̄e enim legeꝫ deditppl̓o ſuo: quē liberatū ex egypto cōgregauit: que congregatio ꝓpe ſynagoga nūcupatur: qd̓ interptat̉ aſaph. Utrum ita dictum ē: intellectus aſaph: qd̓ ip̄e aſaph intellexerit: an figurate intelligenduꝫ: qd̓ eadem ſynagoga: eſt ideꝫ ppl̓s intellexerit:cui dr̄: Attendite ppl̓s meus legem meaꝫ.Quid eſt eūdem ppl̓m ꝓphetam increpat dicēs: Iſrl̓ aūt me agnouit: populus me intellexit? Sꝫ ꝓfecto erāt etiāin illo ppl̓o qui intelligerēt habētes fideꝫ: qpoſtea reuelata eſt: ad legis lr̄am: ſꝫ adgr̄am ſpūs ꝑtinentē. Non enī ſine ip̄a fidefuerūt qui eius in chriſto futurā reuelatione: p̄uidere: ꝓnūciare potuerūt: illavetera ſacr̄a ſignificatiua fuerit futurorū.An ſoli ꝓphete habebāt hanc fidem:ppl̓s; Immo v̓o etiā qui ꝓphetas fideliteraudiebāt: eadē adiuuabant̉ gr̄a: vt intelligerent qd̓ audiebāt. Sꝫ vtiqꝫ ſacr̄m regnicelorū velabat̉ in veteri teſtamēto: qd̓ plenitudine tꝑis reuelaret̉ in nouo. Nolo enīvos (ait apl̓s) ignorare fratres: qꝛ patresnr̄i oēs ſub nube fuerūt: oēs mare trāſierunt: oēs Moyſen baptizati ſunt ī nube in mari: oēs eūdem cibū ſpūaleꝫducauerūt: oēs eūdem potū ſpūalem biberūt. Bibebant enī de ſpiritali ſequenteeos petra: petra autē erat chriſtus. Idemitaqꝫ in myſterio cibꝰ potus illoꝝ qui nr̄:ſꝫ ſignificatiōe idem ſpecie: qꝛ idem ip̄echriſtus ill̓ ī petra figuratꝰ: nob̓ ī carne manifeſtatꝰ. Sed inqͥt in omībꝰ ill̓ bn̄placitum eſt deo. Oēs qͥdē eundē cibū ſpūaleꝫmanducauerūt: eūdem potū ſpūalem biberūt: id eſt ſpūale aliqͥd ſignificantē: ẜꝫin omībūs ill̓ bn̄placitū eſt deo. dicit: in oībus erāt: ibi aliqͥ in qͥbꝰ bn̄placituꝫ eſt deo: eſſent oīa cōmunia ſacr̄a:no cōis erat oībus gr̄a ſacramentoꝝ virtus eſt: ſicut nunc iam reuelata fide que

Alia lr̄alſpopule