PſalmusLXXV

ſuētos adduceret necādos: audiuit vocede celo: Saule ſaule qͥd me ꝑſeq̄rꝭ? Et circūfulſus lumīe facta ſibi cecitate in oculisvt intꝰ videret: emiſit pͥmā cogitationē obediētie cū audiret: Ego ſū Ieſus naͣzarenꝰquē tu ꝑſeq̄rꝭ: Dn̄e ait qͥd me iubes face̓?Et hͨ cogitatio ꝯfitēſ: iā dn̄m appellat quēꝑſeq̄bat̉. Quō reliqͥe cogitationis ſolēniacelebrabāt ī Paulo: audiſtꝭ cuꝫ ip̄e Apl̓slegeret̉: Mēor eſto xp̄m Ieſuꝫ reſurrexiſſe a mortuis ex ſemīe Dauid ſcd̓m euāgeliū meū. Quid ē mēor eſto? Nō deleat̉ demēoria tua cogitatio qͣ pͥmo ꝯfeſſus eſ: ſintreliqͥe cogitatiōis ī mēoria. Et vide quēadmodū repetit qͥd ſibi donatū eſt: idē Paulus apl̓s alio loco: Qui priꝰ īqͥt fui blaſphmꝰ ⁊ ꝑſecutor ⁊ iniurioſus. Quid dic̄? Prius fui blaſphemꝰ. Nūqͥd adhuc blaſphemus ē: Ut nō eēt blaſphemꝰ: fuit pͥma cōgitatio ꝯfitēs: Ut āt mēoraret ⁊ qͥd illi donatū eſt: reliqͥe cogitatiōis erāt: ꝑ ip̄as reliqͥas cogitatiōis ſolēniā celebrabat. Etenīfrēs mei: ecce īnouauit nos chriſtꝰ: donauit nob̓ oīa pctā ⁊ ꝯuerſi ſumꝰ: ſi obliuiſcamur qͥd nob̓ donatū ē: ⁊ a qͦ donatū ē: obliuiſcimur munꝰ ſaluatoris. Cū aūt nō obliuiſcimur munꝰ ſaluatorꝭ nōne qͦtidie nob̓xp̄s īmolat̉? Et ſemel ꝓ nob̓ chriſtꝰ īmolatꝰ eſt: cū credidimꝰ: tūc nob̓ fuit cogitatio:mō aūt reliqͥe cogitatiōis ſūt qͣ memīmꝰ qͥsad noſ venerit ⁊ qͥd nob̓ donauerit: Ex ipiſreliquijs cogitatiōis: id eſt ex ipſa mēoriaqͦtidie nobis ſic īmolat̉: qͣſi qͦtidie nos īnouet: qꝛ pͥma gr̄a ſua nos īnouauit. Iā eniꝫīnouauit nos dn̄s ī baptiſmo: ⁊ facti ſumꝰnoui hoīes: ī ſpe qͥdē gaudētes: vt ī tribulatiōe ſimꝰ patiētes: tn̄ nō debet de mēorianr̄a recedere: qͥd nobiſ p̄ſtitū ſit: ⁊ ſi mō nōeſt cogitatio tua q̄ fuit: etenī prima cogitatio fuit ꝯfitētꝭ recede̓ a pctō: mō aūt n̄ recedis: ſꝫ tūc receſſiſti: ſint reliqͥe cogitatiōis:nec excidat a mēoria qͥ ſanauit. Ul̓nꝰ te habuiſſe ſi oblitꝰ fuerꝭ: nō tibi erūt reliqͥe cogitatiōis. Quid enī putatis dixiſſe Dauid?Ecce ex oīm ꝑſona loquit̉. Peccauit Dauid ſctūs grauiter: miſſus eſt Nathan propheta ad illū: ⁊ corripuit illū: ⁊ ꝯfeſſus eſt:⁊ dixit peccaui. Hec fuit pͥma cogitatio cōfitētis. Cogitatio hoīs cōfitebit̉ tibi. Queerāt reliqͥe cogitatiōis? Qn̄ ait: ⁊ pctm̄ meum an̄ me ē ſemꝑ. Que fuit gͦ pͥma cogitatio? Ut recederet a pctō. Et ſi iaꝫ receſſit apctō: quō pctm̄ illiꝰ an̄ illuꝫ eſt ſemꝑ? Si pͥma cogitatio tranſijt: ſed reliqͥe cogitatio-

nis ſolēnia celebrabūt. Memīerimꝰ gͦ frēscariſſimi: rogamꝰ vos quiſqͥs liberatus ē apctō meminerit qͥd fuit: ſint ī illo reliqͥe cōgitatiōis. Tūc enī portat aliū ad ſanandūſi ſe meminerit eſſe ſanatū. Ergo vnuſqͥſqꝫre cordet̉ quid fuit: ⁊ vtrū iā nō ſit: ⁊ tūc ſb̓ueniet ei qui adhuc eſt qd̓ ille iā nō eſt. Siautem iactat ſe quaſi de meritis ſuis: ⁊ repellit tanqͣꝫ indignos peccatoreſ: ⁊ ſine miſericordia ſeuit: equuꝫ aſcendit: videat nedormiat. Dormitauerunt enim qui aſcenderunt equos. Iam tunc dimiſit equum:humiliauit ſe: non iterum aſcendat equū:id eſt non ſe rurſus erigat in ſuperbiā. Un̄ſit illi hoc? Si reliquie cogitationis ſolennia celebrent deo. Vouete ⁊ reddite domino deoᶠ noſtro: Quis qd̓poteſt voueat: ⁊ reddat. Ne voueatꝭ ⁊ nōreddatis: ſed quis quod poteſt: voueat etreddat. Non ſitis pigri ad vouendum: nōenim viribus veſtris implebitis. Deficietis ſi de vobis preſumitis: ſi autem de illocui vouetis: vouete: ſecuri reddetis. Uouete ⁊ reddite domino deo noſtro omnescōmuniter. Quid debemus vouere? Credere in illum: ſperare ab illo vitam eternā:bene viuere ſecundum cōmunem moduꝫ.Eſt enim quidam modus cōmunis omnibus: Furtum non facere. Nō caſtimoniali precipitur: ⁊ nupte non precipitur adulteriū non facere? Omnibus p̄cipitur. Nōamare vinolentiam qua ingurgitatur anima: ⁊ corrumpit̉ ī ſe templū dei: omnibusequaliter precipit̉. Non ſuꝑbire: omnibuſequaliter p̄cipitur. Nō homineꝫ occidere:non odiſſe fratrem: non aduerſus aliqueꝫtenere perniciem: omnibus in cōmuni precipitur. Hoc totum omnes vouere debemus. Sunt etiam vota ꝓpria ſinguloruꝫ:Alius vouet deo caſtitatē cōiugalē: vt preter vxorem ſuā nō nouerit aliā: ſic ⁊ femina: vt p̄ter virū ſuū nō nouerit alium. Alijetiam vouent: ⁊ ſi exꝑti tale cōiugiū: vltranihil tale pati: nihil tale ꝯcupiſcere: aut ſuſtinere: ⁊ ip̄i vouerūt aliquid maius qͣꝫ illi.Alij virginitatē ipſaꝫ ab ineunte etate vouent: vt nihil tale: vel experiant̉: quale illiexꝑti reliquerūt: ⁊ iſti vouerūt plurimum.Alij vouent domū ſuā eſſe hoſpitalem oībus ſanctis aduenientibꝰ: magnū votumvouēt. Aliꝰ vouet reliquere oīa ſua diſtribuendo pauꝑibꝰ: ⁊ ire in cōem vitā: in ſocietatē ſctōꝝ: magnū votū vouit. Uouete⁊ reddite dn̄o deo vr̄o. Quiſqꝫ qd̓ voue-

P 4

Alia lr̄a.f veſtro.