PſalmusLXXIIII.

LXXIIII.

vel credat: nō video inquit: qͥd crediturusſum? Anima em̄ tua videt̉? Ut opinor ſtulte corpꝰ tuū videt̉: animā tuā quis videt?Cū ergo corpus tuū ſolū videat̉: quare nōſepeliris? Miratur: qꝛ dixi ſi corpꝰ tm̄ videtur quare nō ſepeliris: ⁊ reſpōdet: ſapit .n.adhuc qꝛ viuo. Un̄ ſcio qꝛ viuis cuiꝰ animā nō video? Un̄ ſcio? Reſpōdebis qꝛ loquor: qꝛ ambulo: qꝛ operor. Sulte ex oꝑibus corꝑis agnoſco viuētē: ex oꝑibus creature nō potes agnoſcere creatorē? Et forte qui dicit: cū mortuus fuero poſtea nihilero: ⁊ lr̄as didicit: ⁊ ab epicurio didicit hͦneſcio quo deliro ph̓o: vl̓ potius amatorevanitatis nō ſapiētie: quē ipſi etiā ph̓i porcū noīauerūt: qꝛ voluptatē corꝑis ſummūbonū dixit: ab illo forte didicit iſte lr̄atꝰ dicere: n̄ ero poſtea qͣꝫ mortuus fuero. Siccent̉ flumina ethan: pereant doctrine iſtegentiū: pullulēt virecta hieruſalē: videantqd̓ poſſunt. Certe iſta omnia que ꝑ mundum modo vident̉: qn̄ oꝑabatur deus ſalutē in medio terre: cū iſta dicebant̉ nōdūerant: ⁊ ecce tūc p̄dicta ſunt: nunc impletamōſtrantur: ⁊ adh̓uc dicit ſtultus in cordeſuo: nō eſt deus: Ue peruerſis cordibus:qm̄ ita vētura ſunt que reſtant: ſicut venerūt iſta que tūc nō fuerunt: ⁊ ventura prenunciabant̉. An vero exhibuit nobis deomnia que ꝓmiſit: ⁊ d̓ ſolo die iudicij nosfefellit? Nō erat chriſtus ī terra: ꝓmiſit: exhibuit. Nō virgo pepereat: ꝓmiſit: exhibiit. Nō erat fuſus ſanguis p̄cioſus: quo deleretur chirographū mortis nr̄e: ꝓmiſit: exhibuit. Nondū reſurrexerat caro in vitameternā: ꝓmiſit: exhibuit. Nōdū credider̄tgētes: ꝓmiſit: exhibuit. Nōdū he̓tici ī nomine chriſti armati ꝯtra chriſtū militabāt:p̄dixit: exhibuit. Nōdū idola gentiū d̓ t̓raiſta deleta erāt: p̄dixit: exhibuit. Iſta omnia cū p̄dixiſſet ⁊ exhibuiſſet: de ſolo die iudicij mētitus eſt? Ueniet oīno quō iſta venerūt: qꝛ ⁊ iſta anteqͣꝫ venirēt futura erāt: ⁊futura prius p̄nūciata ſunt: ⁊ poſtea venerūt. Ueniet fratres mei: nemo dicat nō veniet: aut veniet: ſed lōge eſt qd̓ veniet: ſedtibi ꝓpe eſt vt eas hinc. Sufficiat prima deceptio. Si nō potuimꝰ pͥmo permanere inp̄cepto: ſaltem corrigamur exēplo. Nōdūerat exemplū caſus hūani: qn̄ dictū eſt adAdā: Morte morieris ſi tetigeris: ⁊ venitde trāſuerſo ſerpens: ⁊ dixit: Nō morte morierꝭ. Creditꝰ ē ſerpēs: ꝯtēptus ē deꝰ: tactūē vetitū: mortuꝰ eſt hō. None īpletū eſt po

tius quod minatus eſt deus: qͣꝫ quod ꝓmiſerat inimicus? Sic eſt certe: agnoſcimushͦ: inde oēs in morte iā vl̓ exꝑti cauti ſimꝰ.Nō em̄ ceſſat ⁊ mō ſerpēs inſuſurrare: ⁊ dicere: Nunquid vere damnaturꝰ eſt deustātas turbas: liberaturꝰ ē paucos? Quid ēaliud qͣꝫ facite cōtra p̄ceptū: nō mortē moriemini? Sed quō tunc: ſic ⁊ nūc ſi fecerisqd̓ ſuggerit diabolus. ⁊ ꝯtempſeris qd̓ p̄cepit deus: veniet iudicij dies: ⁊ iuueniesverū qd̓ minatus eſt deus: ⁊ falſum quodpollicitꝰ eſt diabolus. Exurge dn̄e iudicacām meā. Mortuꝰ eſt ⁊ ꝯtēptus eſt: d̓r mihi: vbi ē deꝰ tuꝰ? Exurge iudica cām meaꝫNō em̄ vēturꝰ ē ad iudiciū: niſi qꝛ exurrexit a mortuis. Uenturꝰ p̄nūciabat̉: venit ⁊ꝯtemptus eſt a iudeis ambulans in terra:ꝯtēnitur a falſis chriſtianis ſedēs in celo.Exurge dn̄e iudica cām meā: qm̄ in te credidi: nō pereā: qꝛ credidi qd̓ nō vidi: ſpesme nō fallat: accipiaꝫ qd̓ ꝓmiſiſti: Iudicacām meā. Memēto opprobrioꝝ tu-orū eoꝝ que abʸ imprudete ſunt tota die. Adhuc em̄ inſultatur chriſto: necdeerūt tota die: hoc ē vſqꝫ in finē ſeculi vaſa ire. Adhuc dicitur: vana p̄dicāt chriſtiāni: adhuc dicit̉: inanis ē reſurrectio mortuoꝝ. Iudica cauſaꝫ meā: memēto opprobrioꝝ tuoꝝ. Sꝫ quoꝝ: niſi eoꝝ que ab imprudente ſunt totā die? Nūquid prudēs hͦdicit? Prudēs em̄ dictus eſt porro vidēs.Si prudens porro videns: fide videt̉ porro: nā oculis vix ante pedes videtur totadie. Ne obliuiſcaris voces deprecantium te: Ingemiſcentiū ⁊ expectantiū iam quod promiſiſti de nouo teſtamento: ⁊ ad ipſam fidem ambulantiuꝫ. Ne obliuiſcaris voces deprecantium tę: ſed illiadhuc dicūt: vbi eſt deus tuus. Superbia eorum qui oderunt te aſcenditſꝑᵗ ad te. Noli ⁊ eorū ſuperbiā obliuiſci.Nec obliuiſcit̉ oīno: aut pūit: aut corrigit.Explicit Tract̓. de psͣ. LXXIII.Incipit Tract̓. de psͣ. LXXIIII.Salmus iſte tumori ſuperbie meſ dicinā humilitatis apportat. Humiles auteꝫ conſolatur in ſpe hocagens: vt ne quiſqͣꝫ ſuꝑbe de ſe preſumat:ne quiſqꝫ humilis de domino deſperet.Eſt enim promiſſio dei rata: certa: fixa: etincōcuſſa: fidelis: et omni dubitatione carens: que cōſolatur afflictos. Tota em̄ vita hūana ſuper terrā: ſicut ſcriptū eſt: temptatio eſt: nec quaſi proſpera eligenda eſt:

Alia lr̄a.f nō habet.

Alia lr̄a.fīimicoꝝ tuoꝝ

Alia lr̄a.Memor eſtoimproperioꝝ.r̄ inſipiēte.