PſalmusLXXI

LXXI

montes pacē ⁊ colles iuſticiā? An forte nihil intereſſet: etiam ſi ita diceret̉: Suſcipiant montes iuſticiaꝫ ppl̓o: ⁊ colles pacemUtriſqꝫ enī iuſticia ⁊ vtriſqꝫ pax neceſſariaeſt: ⁊ fieri poteſt vt alio noīe pax appellataſit ip̄a iuſticia. Hec eſt enī vera pax: nō ꝙͣlem iniuſti inter ſe faciūt. An potius cū diſtinctione non ꝯtemnenda intelligendū ēquod ait: Montes pacē ⁊ colles iuſticiaꝫ:Excellentes qͥppe in eccl̓ia paci debēt vigilanti intentiōe cōſulere: ne ꝓpter ſuos honores ſuꝑbe agēdo ſe ſciſmata faciāt vnitatis cōꝑage dirupta. Colles aūt ita eos imitando ⁊ obediendo ſubſequant̉: vt eiſ chriſtum antēponāt: ne maloꝝ montiū qm̄ vident̉ excellere vana auctoritate ſeducti: ſea chriſti vnitate dirumpāt. Iō dictum eſt:Suſcipiāt montes pacē ppl̓o. Dicāt qͥdē:Imitatores mei eſtote ſicut ⁊ ego chriſti.Sꝫ rurſus dicāt: Licet ſi nos aūt angelusde celo vobis annūciauerit p̄terqͣꝫ qd̓ accepiſtis anathema ſit. Dicāt etiā: NunqͥdPaulus ꝓ vobis crucifixus eſt: aut in nomine Pauli baptizati eſtis? Ita ſuſcipiātpacem ppl̓o dei: id eſt pauꝑibus dei: nō illis: ſed cū illis regnare cupiētes. Illi qͦꝫ n̄dicant: Ego ſum pauli: ego autē apollo:ego v̓o cephe: ſꝫ omnes dicant: ego ſū chriſti. Hec eſt iuſticia nō antēponere ẜuoſ domino: nec equare: ita leuare oculos in mōtes vnde veniat auxiliū ſibi: vt tn̄ auxiliūſuum nō ſperent a mōtibus: ſꝫ a dn̄o qui fecit celū ⁊ terrā. Pōt ⁊ ſic cōuenientiſſimeintelligi: Suſcipiāt mōteſ pacē ppl̓o: vt pacem intelligamus in recōciliatiōe qͣ deo reconciliamur: montes qͥppe eā ſuſcipiūt populo eiuſ. Hoc apl̓us itaqꝫ teſtat̉. Ueteratranſierūt: ecce facta ſūt noua: omīa autēex deo qui recōciliauit nos ſibi ꝑ chriſtum⁊ dedit nobis myſteriū recōciliatiōis. Ecce quō ſuſcipiūt mōtes pacē ppl̓o eiꝰ. Deꝰenī erat in chriſto mūdū recōciliās ſibi: nōreputans ill̓ delicta eorū: ⁊ ponens in nob̓v̓bum reconciliatiōis. In qͥbus: niſi ī mōtibus qͥ ſuſcipiunt pacem ppl̓o eius? Quocirca legati pacis ſubſequent̉ adiungūt etdicunt: Pro chriſto gͦ legatiōe fungimurtanqͣꝫ deo exhortante ꝑ nos obſecramusꝓ chriſto reconciliari deo. Hanc pacē ſuſcipiāt montes ppl̓o eiuſ: id eſt: p̄dicationēlegationēqꝫ pacis eiꝰ. Colles aūt iuſticiaꝫh̓ eſt obediētiā: qd̓ eſt in hoībus ⁊ in omīrationali creatura: oīs iuſticie origo atqꝫ ꝑfectio: ita vt duoꝝ hoīm: id eſt Adā qͥ fuit

caput mortis nr̄e: ⁊ chriſti qͥ eſt caput ſalutis noſtre. Hec cōmēdet magna diſtīctio:qꝛ ſicut ꝑ obedientiā vnius hoīs peccatores cōſtituti ſunt multi: ita ꝑ ⁊ obedientiaꝫvnius hoīs iuſti ꝯſtituent̉ multi. Suſcipiant gͦ montes paceꝫ ppl̓o: ⁊ colles iuſticiā.vt hoc mō vtriſqꝫ concordantibus fiat qd̓ſcriptū eſt: Iuſticia ⁊ pax oſculate ſunt ſe.Qd̓ v̓o alij codices hn̄t: ſuſcipiant mōteſpacem ppl̓o ⁊ colleſ: vtroſqꝫ gͦ p̄dicatoreseuangelice pacis intelligendos puto: ſiuep̄cedentes ſiue ſubſequētes. In his auteꝫcodicibus illud ſequitur. In iuſticia iudicabit pauꝑes ppl̓i. Sed illi magis codicesapprobantur: qui hn̄t quod ſupra expoſuimus: Suſcipiāt mōtes pacem ppl̓o: ⁊ colles iuſticiaꝫ. Aliqui autem habent populo tuo: aliqͥ non habent tuo: ſꝫ tantūmodoppl̓o. Iudicabit pauꝑes populi:⁊ ſaluoſ faciet filioſ pauperū. Pauperes ⁊ filij pauperū idem ip̄i mihi videntur: ſicut eadem ciuitas eſt ſyon ⁊ filia ſyon. Si autē diſtinctius intelligendum eſtpauꝑes accipimus mōtes: filios aūt pauperū colles: velut ꝓphetas atqꝫ apoſtoloſpauꝑes: filios aūt eorū: id eſt qͥ ſub eorumauctoritate ꝓficiūt filios pauperū. Ꝙ v̓oſupradictū eſt: iudicabit: ⁊ poſtea ſaluosfaciet: quedam velut expoſitio eſt quō iudicabit. Ad hoc enim iudicabit vt ſaluosfaciat: id eſt a ꝑdendis damnādiſqꝫ diſcernat: qͥbus donat ſalutē ꝑatam reuelari ī tēpore nouiſſimo. Atalibus qͥppe illi dicit̉:Ne ꝑdas cum impijs aīam meā: ⁊ Iudica me deus ⁊ diſcerne cauſam meā de gente non ſancta. Conſiderandū etiā qd̓ nonait: Iudicabit pauꝑem̄ ppl̓m: ſed pauꝑesppl̓i. Supra enī vbi dixit: Iudicare ppl̓mtuuꝫ in iuſticia: ⁊ pauꝑes tuos in iudicio:eundē dixit ppl̓m dei quos pauꝑes eiꝰ: ideſt tantūmodo bonos ⁊ ad dexterā ꝑtē ꝑtinentes. Quia v̓o in hͦ ſeculo ſil̓ dextri ſiniſtriqꝫ paſcunt̉: qͥ velut agni ⁊ hedi ī fineſeꝑandi ſunt: totū ſicut cōmixtuꝫ ē: nomīeppl̓i nuncupauit. Et qꝛ iudiciū etiaꝫ h̓ ī bonō ponit: id eſt ad ſaluos faciēdos: iō ait:Iudicabit pauꝑes ppl̓i: id eſt eos ad ſalutem diſcernet qͥ ſunt in ppl̓o pauꝑes. Ia qͥſint pauꝑes ſuꝑ expoſuimus: hos et egenos intelligimꝰ. Et huiliabit caluniatorem. Nullus melius qͣꝫ diabolus hͦ calumniator agnoſcit̉. Calūnia eius ē: nūqͥdgratis colit Iob deū? Hūiliauit aūt illumdn̄s Ieſus gr̄a ſua: ſuos adiuuās vt grat.