PſalmusLXXI

LXXI

h̓ eſt ⁊ dn̄s: ⁊ quod eſt irridebit eos: hoc ēſubſannabit eos. Et Celi enarrāt gloriamdei: ⁊ oꝑa manuū eius annūciat firmamētum: Celi repetiti ſunt nomīe firmamēti: etqd̓ dictum eſt gl̓am dei: repetitū eſt operamanuū eius: ⁊ qd̓ dictū eſt enarrāt: repetitum ē annūciat. Iſte aūt repetitiōes ml̓tūeloquia diuina cōmendāt: ſiue eadeꝫ v̓baalia ſentētia: ſiue alijs v̓bis eadem ſententia repetat̉: ⁊ maxīe reperiūt̉ in pſalmis: etī eo genere ẜmonis quo animi eſt mouēdꝰaffectus. Deinde ſequit̉. Iudicarepopuluꝫ tuū inᶠ tua iuſticia: ⁊ pauperes tuos in iudicio. Rex pat regifilio ad quam rem dedit iudiciū ſuū ⁊ iuſticiam ſua: ſatis oſtendit̉ cū dicit: Iudicarepopulū tuū in iuſticia: id eſt ad iudicāduꝫpopulū tuū. Tal̓ locutio eſt apd̓ Salomoneꝫ: Prouerbia Salomonis filij Dauid:Scire ſapīaꝫ ⁊ diſciplinā: hoc eſt ꝓuerbiaSalomonis: ad ſciendā ſapīam ⁊ diſciplinā: ita iudiciū tuū regi da: Iudicare ppl̓mtuū: id eſt iudiciū tuū dā ad iudicādū populū tuū. Ꝙ aūt ait pͥus populū tuū: hocait poſterius pauꝑes tuos: ⁊ qd̓ ait pͥus iniuſticia: hoc poſteriuſ in iudicio: more illorepetitiōis: Ubi ſane demōſtrat populuꝫdei pauperē eſſe debere: id eſt nō ſuꝑbuꝫ:ſꝫ humilē. Beati enī pauꝑes ſpū: qm̄ ip̄orum eſt regnū celoꝝ. Qua pauꝑtate etiaꝫbeatus Iob pauꝑ fuit: ⁊ an̄qͣꝫ magnas illas terrenas diuitias amiſiſſet. Qd̓ iō cōmemorandū putaui: qm̄ ſunt qͥdam qͥ facilius omīa ſua pauꝑibus diſtribuūt: qͣꝫ ip̄ipauꝑes dei fiāt. Inflati ſunt enī iactantiaqua putant ſibi eſſe tribuendū: nō gr̄e deiꝙ bn̄ viuunt: et ideo iam nec bn̄ viuūt ꝙͣꝫtacūqꝫ bona oꝑa facere videant̉. De ſuoqͥppe habere ſe putāt: ⁊ gloriāt̉ qͣſi nō acceperiur: diuites ſui nō pauꝑes dei: abūdātes ſibi nō egētes deo. Sed ait apoſtolus.Si diſtribuero oīa mea pauꝑibꝰ ⁊ tradidero corpus meū vt ardeam: caritatē autemnon habeā: nihil mihi ꝓdeſt. Tanqͣꝫ diceret: Si diſtribuero omīa mea pauꝑibus: ⁊pauꝑ dei nō fuero: nihil mihi ꝓdeſt. Caritas enī non inflat̉: nec eſt vera caritas deiin eo qͥ ingratus eſt ſpūiſancto eiꝰ ꝑ quemdiffundit̉ in cordibus nr̄is caritas eiꝰ. Etideo tales nō ꝑtinēt ad populū dei: qꝛ nōſūt pauꝑes dei. Pauꝑes qͥppe dei dicūt:nos aūt non ſpūm huiꝰ mūdi accepimus:ſꝫ ſpūm qͥ ex deo eſt: vt ſciamus q̄ a deo donata ſunt nobis. Nā cū ⁊ in ip̄o pſalmo ꝓ

pter ſuſcepti hoīs ſacr̄m: quo v̓bum carofactū eſt: dicat̉ deo patri regi: iuſticiā tuaꝫda filio regis: nolūt iſti ſibi dari iuſticiam:ſꝫ a ſemetip̄is eā hr̄e ꝯfidunt. Ignorantesenī dei iuſticiā ⁊ ſuā volēteſ ꝯſtituere: iuſticie dei nō ſunt ſubiecti. Non ſunt itaqꝫ: vtdixi pauꝑes dei: ſꝫ diuites ſui: qꝛ non ſunthūiles: ſꝫ ſuꝑbi. Ueniet v̓o ille iudicare populū deū iuſticia: ⁊ pauꝑes dei ī iudicio: ⁊eo iudicio diſcernet a diuitibꝰ eoꝝ pauꝑeſſuos: ſꝫ qͦs pauꝑtate ſua fecit diuites ſuos.Elamat ei qͥppe ppl̓us pauper: Iudica medeꝰ ⁊ diſcerne cam meā de gēte nō ſancta.Ꝙ āt mtuato v̓boꝝ ordīe: cū pͥus dixiſſꝫ:Deus: iudiciū tuū regi da: ⁊ iuſticiā tuamfilio regis: pͥus ponēs iudiciū: deīde iuſticiā: pͥus iudiciū poſuit: deīde iudicium dicens. Iudicare ppl̓m tuū ī iuſticia: ⁊ pauꝑes tuos ī iudicio: magis on̄dit iudiciumſe appellaſſe iuſticiā: nihil intereſſe demonſtrans quo ordīe ponat̉ cū idē ſigͣt. Soletenī dici iudiciū prauū qd̓ īiuſtū ē: iuſticiaꝫv̓o iniquā vl̓ iniuſtaꝫ dicere nō ſolemꝰ. Sꝫenī praua ⁊ iniuſta erit: nec iuſticia iā dicēda ē. Proīde ponēdo iudiciū atqꝫ iuſticienoīe repetēdo: ſatis edocet ꝓpͥe ſe appellare iudiciū qd̓ ꝓ iuſticia poni ſolet: id ē qd̓ īmale iudicando intelligi nō pōt. Ubi eniꝫdn̄s dicit: nolite iudicare ꝑſonalit̓: ſꝫ rectūiudicium iudicate: oſtendit eſſe poſſe prauum iudicium: cum dicit rectum iudiciuꝫiudicate. Deniqꝫ illd̓ vetat: hoc precipit.Cum vero ſine vlla adiectione dicit iudicium: continuo iuſtū vult intelligi: ſicut eſtqd̓ ait: Relinqͥtis grauiora legis miſcd̓iaꝫ⁊ iudiciū: ⁊ illud qd̓ Hieremias dicit: faciens diuitias ſuas nō cū iudicio: Non ait:faciens diuitias prauo: vl̓ iniuſto iudicio:vl̓ non cū iudicio recto aūt iuſto: ſꝫ nō cumiudicio: iudiciū nō appellās: niſi qd̓ rectuꝫac iuſtū ē. Suſcipiāt mōtes paceꝫpopulo: ⁊ colles iuſticiam. Mōtesniaiores ſunt: colles minores. Nimiruꝫ ergo hi ſunt quos alius habꝫ pſalmus: puſillos cum magnis. Iſti ſunt quippe: monteſcxultauerunt ſicut arietes: ⁊ iſti: colles ſicut agni ouiuꝫ. In exitu iſrael de egypto:id eſt in ppl̓i dei liberatiōe ab huiꝰ ſeculi ſeruitute. Excellenti ergo ſanctitate eminentes in eccleſia mōtes ſunt: qui idonei ſunt⁊ alios docere: ſic loquendo vt fideliter inſtruantur: ſic viuendo vt ſalubriter imitentur. Colles autem ſunt illorū excellentiamſua obedientia ſubſequenteſ. Quare ergo

Alia lr̄amon habet