PſalmusLXX
ſit ip̄e: ⁊ tanqͣꝫ claue crucis ſue clauſum ſacramentuꝫ aperiat: Neqꝫ enim fruſtra illocrucifixo: velū templi mediū ſciſſum ē: niſiqꝛ ꝑ ip̄ius paſſionē oīm myſteriorū ſecretapatuerūt. Aſſit gͦ ip̄e tranſeūtibus ad eū:auferat̉ velamē: dicat nobis dn̄s nr̄ ⁊ ſaluator Ieſus chriſtus: qͣre tal̓ vox ꝓphetep̄miſſa eſt: Oſtendiſti mihi tribulationesml̓tas ⁊ malas: ⁊ cōuerſus viuificaſti me:⁊ de abyſſis t̓re iteꝝ reduxiſti me. En hocpͥmū poſitū ē iterum: videamꝰ qͥd hͦ ſit: ⁊ inueniemus qͣre alteꝝ iterū. Quid ē chriſtꝰIn pͥncipio erat v̓bum: ⁊ v̓bum erat apuddeū: ⁊ deus erat v̓bū: hͦ erat ī pͥncipio apd̓deum: omnia per ipſum facta ſunt: ⁊ ſineipſo factum eſt nihil. Grande hoc: magnum hͦ. Tu quid captiue? Ubi iaces? Incarne ſb̓ morte. Quis gͦ ille? Quis tu? Etqͥd ille poſtea? Propt̓ quē? Quis ille: niſiqd̓ dictū eſt v̓buꝫ? Qd̓ verbuꝫ: ne forte ſonat ⁊ tranſit? Uerbū deus apud deū: verbum ꝑ quod facta ſunt oīa. Quid ꝓpt̓ teEt v̓bū caro factū eſt: ⁊ habitauit in nob̓.Qui filio ꝓprio non peꝑcit: ſꝫ ꝓ nob̓ omnibus tradidit illū. Quō gͦ non ⁊ cū illo oīanobis donauit? Ecce qͥd: quis: ꝓpt̓ quē.Filiꝰ dei caro ꝓpter peccatorē: ꝓpter iniquū: ꝓpter deẜtorem: ꝓpter ſuꝑbum: propter ꝑuerſum dei ſui imitatorē. Factus illeqd̓ tu filiꝰ hoīſ: vt nos filij dei: Caro factꝰ.Un̄ caro? Ex Maria v̓gine. Un̄ Mariav̓go? Ex Adaꝫ. Ergo ex illo pͥmo captiuo⁊ caro in chriſto de maſſa captiuitatis. Utqͥdhoc? Ad exemplū ſuſcepit a te: in quomoreret̉ ꝓ te. Suſcepit a te qd̓ offerret prote: quo exemplo doceret te. Quid docerette? Quia reſurrecturus es. Un̄ eniꝫ crederes: niſi exemplū carnis p̄cederet aſſūptede maſſa mortis tue? Ergo in illo pͥmo reſurreximus: qꝛ ⁊ chriſtus cū reſurrexit nosreſurreximus. Nō enī verbū mortuū eſt: ⁊reſurrexit: ſꝫ in verbo caro mortua ē ⁊ reſurrexit. Ibi mortuuſ ē chriſtꝰ: vbi es tu moriturus. ⁊ ibi reſurrexit chriſtus: vbi es tu reſurrecturꝰ. Exemplo tuo docuit qd̓ non timeres: qͥd ſperares. Timebas mortē: mortuus ē: deſperabas de reſurrectione reſurrexit. Sed dicis mihi. Ille reſurrexit: nunqͥd ego? Sed reſurrexit in eo qd̓ ꝓ te accepit ex te. Ergo natura tua in illo p̄ceſſit te:⁊ qd̓ ſumptum eſt ex te: aſcendit an̄ te. Ibiergo ⁊ tu aſcēdiſti. Aſcendit gͦ ille pͥor: ⁊ inillo nos: qꝛ caro illa de genere hūano. Ergo ⁊ illo reſurgente: reducti ſumꝰ ex abyſſiſ
terre. Cū itaqꝫ reſurrexit chriſtus de abyſſis terre: reduxiſti me: Cū v̓o credimus inchriſtū: de ab yſſis terre reduxiſti me. Ecce vnū iterū audi impleri ab apl̓o. Si gͦ reſurrexiſtis cū chriſto: que ſurſum ſunt qͥrite: vbi chriſtus eſt in dextera dei ſedens: q̄ſurſum ſunt ſapite: non q̄ ſuꝑ terrā. Preceſſit ergo ille: iam reſurreximus ⁊ noſ: ſedadhuc in ſpe. Audi hoc idem apl̓m Paulum dicentē: Et ip̄i in nobiſmetip̄is īgemiſcimus adoptionē expectātes redēptionēcorꝑis noſtri. Adhuc ingemiſcꝭ: adhuc expectas. Quid gͦ eſt qd̓ tibi p̄ſtitit chriſtus?Audi quod ſequit̉. Spe enī ſalui facti ſumus: ſpes aūt que videt̉ non eſt ſpes. Qd̓enī videt quis: quid ſperat? Si aūt qd̓ nōvidemus ſperamꝰ: ꝑ patīam expectamuſ.Reducti ergo ſumus iterū ab abyſſo ſpe.Quare iterū? Quia iam chriſtus preceſſerat. Sed qr reſurgemus in re: mō enim ſpeviuimus: mō ẜm fidem ambulamus: reducti ſumus ab abyſſis terre credēdo in eumqͥ ante nos reſurrexit ab ab yſſis terre. Reſuſcitata eſt aīa noſtra ab iniqͥtate infidelitatis: ⁊ facta eſt in nobis qͣſi prima reſurrectio ꝑ fidem. Sꝫ ſi ſola erit: vbi eſt qd̓ apl̓sait: Adoptionē expectantes redemptionēcorporis noſtri? Ubi eſt qd̓ alio loco dixit:Corpus mortuū eſt ꝓpter peccatū: ſpiritꝰvita eſt ꝓpter iuſticia? Si aūt qui ſuſcitauit chriſtū a mortuis habitat in nobis quiſuſcitauit Ieſum chriſtū a mortuis: viuificabit ⁊ mortalia corꝑa noſtra ꝑ inhabitantem ſpūm eius in nobis. Ergo iam reſurreximus: mente: fide: ſpe: caritate: ſꝫ reſtatvt reſurgamus corꝑe. Audiſtis vnū iteꝝ:audi alterū iterum. Unū iterū ꝓpter chriſtum p̄cedenteꝫ: tu iterum: ſed adhuc ſpe.Quid reſtat in re: Multiplicaſti iuſticiamtuā: iam in credentibꝰ: iam in ill̓ qui primoreſurrexerūt in ſpe: multiplicaſti iuſticiamtuā. Ad ip̄am iuſticiā ꝑtinet ⁊ flagellū: qꝛtꝑs eſt vt iudiciū incipiat a domo dei: aitPetrus: id eſt a ſanctis eius. Flagellat autem omnē filiū quē recipit. Multiplicaſtiiuſticiam tuaꝫ: qꝛ iam nec filijs peperciſti:ſꝫ quibus hereditatē eternā ſeruabas: diſciplina non deſeruiſti. Multiplicaſti iuſticiam tuā: ⁊ conuerſus conſolatꝰ es me: etꝓpt̓ corpꝰ in fine reſurrectuꝝ: ⁊ de abyſſistre iteꝝ reduxiſti me. Etenī ego ꝯfitebor tibi in vaſis pſalmi v̓itatē tua.Uaſa pſalmi pſalterium. Sed quid ē pſalteriū? Organū ligneū cū chordis. Quid
Alia lr̄aNam et