LXXPſalmus

LXX

Si bona eſt qͣre nō tango? Si mala ē qͥd facit in ꝑadiſo? Prorſus ideo eſt in ꝑadiſoqꝛ bona ē: ſꝫ nolo tāgas. Quare nō tangoQuia obedientē te volo: nō cōtradicētemẜue: adhuc ẜue: ſꝫ noli male ẜue. Se rue audi pͥus dn̄i iuſſum: ⁊ tūc iubentis diſce cōſiliū. Bona eſt arbor: nolo tāgaſ. QuareQuia dn̄s ſum ⁊ ẜuus es. Hec tota cauſaeſt. Si parua eſt: dedignaris eſſe ſeruus.Quid autē tibi expedit: niſi eſſe ſub dn̄o?Quō eris ſub dn̄o: niſi fueris ſub p̄ceptoPorro ſi expedit tibi eſſe ſub dn̄o ⁊ ſub p̄cepto: qͥd tibi iuſſurus erat deus? Aliquidenī querit abs te? Offer mihi ſacrificiū dicturus eſt tibi. Nōne ip̄e fecit oīa: in qͥbus⁊ te fecit? Obſequere mihi dicturꝰ ē tibi: ſiue ad lectū cū requieſco: ſine ad mēſam cūme reficio: ſiue ad balneas cū lauo: Quiaergo nullo abs te indiget deꝰ: nihil tibi debuit iubere? Si aūt debuit aliqͥd iubere: vtte quod tibi expedit ſentires eſſe ſub dn̄o:ab aliqͣ re ꝓhibēdus eras: nō ꝓpter illiꝰ arboris maliciā: ſꝫ ꝓpter tuaꝫ obedientiam.Nō potuit deus ꝑfectiuſ demōſtrare qͣꝫtūſit bonū obediētie: niſi cū ꝓhibuit ab ea req̄ nō erat mala. Sola ibi obedientia tenetpalmā: ſola ibi inobediētia inuenit penaꝫ.Bonū eſt: nolo tangas. Nō enī nō tāgendo moriturus es. Nunqͥd qͥ hinc ꝓhibuit:alia ſubtraxit? Nonne eſt ꝑadiſus fructuoſis plenuſ arboribꝰ? Quid tibi deeſt: Hocnolo tangas: hinc nolo guſtes: bonū eſt: ſꝫobediētia melior eſt. Proinde cū tetigerꝭ:nūqͥd arbor illa malū erit vt moriaris? Sꝫinobedientia te ſubiecit morti: qꝛ ꝓhibitatetigiſti. Iō arbor illa appellata eſt ſcīa dinoſcendi boni ⁊ mali: non qꝛ inde talia qͣſipoma pendebant: ſed qͥcqͥd eſſet arbor illacuiuſlibet pomi: cuiuſlibet fructus eſſet: iōſic vocata eſt: qꝛ hō qͥ nollet bonuꝫ a malodiſcernere ꝑ p̄ceptū: diſcreturus erat ꝑ experimentū: vt tangēdo vetitum inueniretſupplicium. Quare aūt tetigit fratres mei?Quid illi deerat? Dicatur mihi quid illideerat in paradiſo ꝯſtituto: in media opulentia: medijſqꝫ delitijs: cui magne delicieerant ip̄a viſio dei: cuius faciem qͣſi inimici timuit poſt peccatū? Quid illi deerat vttangeret: niſi qꝛ ſua ptāte vti voluit: preceptum rumꝑe delectauit: vt nullo ſibi dominante fieret ſicut deus? Quia deo nullusvtiqꝫ dominat̉: Male vagus: male preſumēs: futurus mortuus: recedēdo a vita iuſticie. Ecce ſoluit p̄ceptuꝫ: excuſſit a cerui

ce iugū diſcipline: habenas regimīs exaltanti animoſitate dirupit. Ubi ē nūc? Certe captiuuſ clamat: Dn̄e qͥs ſimil̓ tibi? Uolui eſſe ꝑuerſe ſimil̓ tibi: ⁊ factꝰ ſum ſimilispecori. Sub tua dominatiōe: ſub tuo p̄cepto vere ſimil̓ eram: ſꝫ homo ī honore poſitus nō intellexit: comꝑatus eſt iumentisinſenſatis: ⁊ ſimil̓ factꝰ eſt ill̓. Iam de ſimilitudine iumentorū clama ſero ⁊ dic: Deꝰqͥs ſimil̓ tibi. Quātas oſtediſti mihi tribulationes multas ⁊ malas.Merito ſuꝑbe ſerue. Uoluiſti enī peruerſe eſſe ſimil̓ dn̄o tuo: qui factꝰ eras ad imaginem domī tui. Bene tibi velles vt eſſetrecedenti ab illo bono? Prorſus dicit tibideuſ: Si recedes a me: ⁊ bn̄ tibi eſt: ego nōſum bonū tuū. Proinde ſi ille bonꝰ ⁊ ſumme bonus: ⁊ de ſe ſibi bonꝰ ⁊ nullo alienobono bonus: ⁊ ip̄e noſtrū ſummū bonū: recedendo inde: qͥd eris niſi malus? Item ſiip̄e eſt beatitudo noſtra: qͥd erit recedēti niſi miſeria? Redi ergo poſt miſeriaꝫ: ⁊ dic:Dn̄e qͥs ſimil̓ tibi? Quantas oſtendiſti mihi tribulationes ml̓tas ⁊ malas. Sed diſcipline fuit admonitio nō deſertio. Deniqꝫgr̄as agēs qͥd dicit? Et cōuerſus viuificaſti me: ⁊ de ab yſſis terre iteruꝫreduxiſti me. Quādo enī antea? Quideſt hoc? Iterū cecidiſti ab altitudine o homo: mancipium inobediens: ſuꝑbe aduerſus dominū cecidiſti: factū eſt in te: Omīsqͥ ſe exaltat humiliabit̉: fiat in te: Oīs quiſe humiliat exaltabit̉: redi de ꝓfundo. Redeo inqͥt redeo: agnoſco: deus qͥs ſimil̓ tibi? Oſtēdiſti mihi tribulatiōes ml̓tas ⁊ malas: ⁊ cōuerſus viuificaſti me: ⁊ de abyſſisterre iterū reduxiſti me. Intelligimus audio: reduxiſti me enī de abyſſis t̓re: reduxiſti me a ꝓfunditate ⁊ ſubmerſione peccati. Sed quare iterū? Quādo iā factū erat?Sequamur ne forte poſteriora pſalmi ipſius exponāt nobis: quod hic nondū ītelligimus quid dixerit iterum. Ergo audiamuſ: Quantas oſtēdiſti mihi tribulatiōesml̓tas ⁊ malas: ⁊ cōuerſus viuificaſti me:⁊ de abyſſis terre iteꝝ reduxiſti me. Quiddeinde? Multiplicaſtiᶠ iuſticiamtua: ⁊ conuerſus ꝯſolatus es me:⁊ de abyſſis terre iteruꝫ reduxiſtime. Ecce alteꝝ iteꝝ: Si hͦ iteꝝ ſolue̓ laboramꝰ ſel̓ poſitū: qͥs poterit ſolue̓ gemīatūIaꝫ ip̄m iteꝝ gemīatio ē: ⁊ rurſus poſitū ēiteꝝ. Aſſit ille a quo gr̄a: aſſit ⁊ brachiū qd̓annūciamus oī generatiōi ſuꝑuēture. Al-

Alia lr̄at magnifAlia lr̄.fnon hꝫ lpartem verſus