PſalmusLXVIII

LXVIII

nō rapinam arbitratus eſt eſſe ſe equalemdeo. He magne incomꝑabileſqꝫ diuitie.Un̄ ergo iſta paupertas? Quia ſemetip̄mexinaniuit formā ẜui accipiēs in ſimilitudinē hoīm factus ⁊ habitu inuētus vt hō:hūiliauit ſe factus obediens vſqꝫ ad mortem vt diceret: Introierūt aq̄ vſqꝫ ad aīaꝫmeā. Adde ſuꝑ mortē: qͥd amplius additurus es? Ignominiā mortiſ. Iō ſequitur:Mortem aūt crucis. Magͣ pauꝑtas: ſedhinc erūt magne diuitie: quia ſicut īpletaeſt pauꝑtas eiꝰ: ita ⁊ implebunt̉ diuitie noſtre de pauꝑtate ip̄ius. Quantas diuitiashꝫ vt de ſua pauꝑtate nos diuiteſ faceret?Quales nos facturꝰ eſt de diuitijs ſuis qͦsdiuites fecit de pauꝑtate ſua? Infixus ſuꝫin limo ꝓfundi: ⁊ nō eſt ſub̓a. Intelligituralio mō ſub̓a illud quod ſumus. qͥcquid ſumus. Sed ad hͦ intelligendū eſt aliqͣꝫto difficilius qͣꝫqͣꝫ res vſitate ſunt. Sꝫ qꝛ inuſitatum v̓bū eſt: indiget cōmendatiōis ⁊ expoſitionis aliquātule: cui tn̄ ſi intenti fueritisfortaſſis in eo non laborabimꝰ. Dicit̉ hō:dicit̉ pecus: dicit̉ t̓ra: dicit̉ celū: ſol: lūa: lapis: mare: aer: omnia iſta ſub̓e ſunt: eo ip̄oquo ſunt. Nature ip̄e ſub̓e dicūt̉. Deus ēꝗ̇dam ſub̓a. Nam qd̓ nulla ſubſtātia ē: nihil omnino eſt. Sub̓a gͦ aliqͥd eſſe eſt. Un̄etiā ī fide catholica ꝯͣ venena qͦrūdā hereticorū ſic edificamur: vt dicamꝰ pr̄em ⁊ filium ⁊ ſpūmſanctum vnius ſubſtātie eſſe.Quid ē vniꝰ ſubſtātie? Uerbi gr̄a. Si aurum eſt pat̉: aurū ⁊ filius: aurū ⁊ ſpūſſanctus. Quicqͥd eſt pater qd̓ deꝰ eſt: hͦ filiuſ:hͦ ſpūſſanctꝰ. Cū aūt pater eſt: nō illud eſtqd̓ eſt. Pater enī nō ad ſe: ſꝫ ad filiū dicit̉.Ad ſe aūt deus dicit̉. Itaqꝫ eo qd̓ deꝰ eſt:hoc ip̄o ſubſtātia: ⁊ qꝛ eiuſdē ſubſtātīe filius: ꝓculdubio ⁊ filius deus. At vero qd̓pater eſt: qꝛ nō ſubſtātie nomē eſt: ſꝫ referiad filiū: nō ſic dicimus filium patrem eſſe:quō dicimus filiū deū eſſe. Queris qͥd ſitpater? Rn̄det̉ deus. Queris qͥd ſit filius?Rn̄det̉ deus. Queris qͥd ſit pr̄ ⁊ filiꝰ? Reſpondet̉ deus. De ſolo patre interrogatuſdeum reſponde: de ſolo filio interrogatusdeū reſponde: de vtroqꝫ interrogatus nōdeos: ſꝫ deum rn̄de. Nō ſicut in hoībus q̄ris qͥd ſit pater abraam: rn̄det̉ hō: ſubſtantia eius reſpondet̉. Queris qͥd ſit filius eiꝰIſaac: reſpondet̉ hō eiuſdem ſub̓e Abraam ⁊ Iſaac. Queris qͥd ſit Abraam ⁊ Iſaac? non reſpōdet̉ hō: ſꝫ hoīes. Non ſic ī diuinis. Tanta enī ibi eſt ſubſtātie ſocietas:

vt eqͣlitatem admittat: pluralitatē n̄ admittat. Si gͦ tibi dictū fuerit: cum dicis mihi filium hoc eſſe qd̓ pater eſt: profecto ⁊ filiuspr̄ eſt reſponde ſcd̓m ſubſtantiaꝫ: tibi dixihoc eſſe filiū qd̓ pater eſt: non ẜm id quodaliud dicit̉. A ſe enim deus dicit̉: ad patrēfilius dicit̉. Rurſuſqꝫ pater ad ſe deꝰ dicitur: ad filium pat̓ dicit̉. Qd̓ dicit̉ ad filiū:pater nō eſt filius: qd̓ dicit̉ filius ad patreꝫnon eſt pater. Qd̓ dicit̉ ad ſe pater ⁊ filiusad ſe: hͦ eſt pater ⁊ filius: ideꝫ deus. Quideſt ergo non eſt ſub̓a? Scd̓m hunc intellectum ſubſtātie quomō poterimꝰ intelligere iſtam pſalmi ſententiā: Infixus ſuꝫ in limo ꝓfundi ⁊ non eſt ſubſtatia? Deus fecithominē ſubſtantiā fecit atqꝫ vtinā maneret in eo quod deus fecit. Si maneret hōī eo quod fecit deus: nō in illo infixus eſſꝫquem deus genuit. Porro aūt qꝛ ꝑ iniquitatem hō lapſus eſt a ſubſtātia ī qua factꝰeſt: iniqͥtas qppe ip̄a nō eſt ſubſtātia. Nonenim iniquitas eſt natura quam formauitdeus: ſed iniqͥtas eſt ꝑuerſitas quam fecithō. Uenit filius dei ad limū ꝓfundi et infixus eſt: ⁊ nō erat ſubſtātia in qͣ infixuſ eſt:qꝛ in iniqͥtate illorū infixus eſt. Infixus ſūin limo ꝓfundi ⁊ nō eſt ſubſtātia. Oīa perip̄m facta ſunt: ⁊ ſine ipſo factū ē nihil. Nature omnes ꝑ ip̄m facte ſunt: iniqͥtas ꝑ ipſum facta non eſt: qꝛ iniqͥtas facta non eſt.Subſtātie ille ꝑ eum facte ſunt: q̄ laudanteū. Uuiuerſa cteatura laudās deū a tribpuerꝭ in camino cōmemorat̉: ⁊ a terrenisad celeſtia: vl̓ a celeſtibus ad terrena hymnus laudantiū ꝑuenit deuꝫ: nō quo cūctaiſta habeant ſenſum laudādi: ſed quia cūcta bene cogitata laudē pariūt: ⁊ īplet̉ corcōſideratione creature ad eructādū hymnum creatori. Laudāt omnia deū: ſed quefecit deus. Nunqͥd in illo hymno aduertiſtis qd̓ auaricia laudet deū? Omnia qͥpperepētia nomīata ibi ſunt in laude dei. Nominata ſunt omnia repētia: ſed nō ſunt ibinominata aliqua vitia. Uitia enim ex nobis ⁊ ex noſtra voluntate habemꝰ: ⁊ vitianon ſunt ſub̓a. In his infixus ē dn̄s: quando ꝑſecutionem paſſus eſt in vitio iudeorum: nō in ſubſtātia hominū que ꝑ illuꝫ facta eſt. Infixus ſum inquit in limo profundi ⁊ nō eſt ſubſtātia: Infixus ſum ⁊ nō inueni quod feci. Ueni in altitudinemarꝭ: ⁊ tēpeſtaſ demerſit me. Grāſip̄iꝰ miſcd̓ie qͥ veīt ī altitudinē maris ⁊ glutiri a marino ceto digͣtꝰ ē: ſꝫ euomitꝰ ē ter-