PſalmusLXVIII

⁊ ignominie viduitatis ſue: ⁊ iō poſſumusforte mirari cū voces hūilitatis chriſti velnoſtre legerimꝰ in aliqͣ ꝓphetiā: ⁊ fieri pōtvt minus ex eis afficiamur: qꝛ non ed tempore venimus qn̄ iſta cum ſapore legebantur abūdante p̄ſſura. Sed rurſus ſi tribulationum abundantiā cogitemꝰ: ⁊ in quaambulemꝰ viā cognoſcamꝰ: ſi tn̄ ī illa ambulamus qͣꝫ ſit anguſta ⁊ ꝑ p̄ſſuras atqꝫ tribulationes ꝑducat ad requiē ſempiternā:qͣꝫqͣꝫ ip̄a q̄ in rebus humanis vocat̉ felicitas plus ſit timenda qͣꝫ miſeria: qn̄quidemmiſeria plerunqꝫ affert ex tribulatione fructum bonū: felicitas aūt corrūpit animamꝑuerſa ſecuritate: ⁊ dat locū diabolo temptatori. Cū gͦ cogitauerimus prudenter ⁊certe: ſicut pſallit hec victima tēptationeꝫeſſe vitā humanā ſuꝑ terrā: neminēqꝫ omnino eē ſecurum: nec debere eſſe ſecurum:donec ad illā patriā veniat̉: vn̄ nemo exitamicus: quo nemo admittit̉ inimicꝰ: etiaꝫnūc in ip̄a eccl̓ie gl̓ia agnoſcimꝰ voces tribulationis nr̄e: ⁊ tāqͣꝫ mēbra chriſti cōpage caritatis ſubdita capiti noſtro: ⁊ nos inuicem retinētia dicemꝰ de pſalmis quod h̓dixiſſe inuenerimꝰ martyres qͥ fuerūt antenos: qꝛ tribulatio eſt oībus cōis ab initiovſqꝫ in finē. Tn̄ iſtū pſalmū quem tractandū ſuſcepimꝰ: ⁊ de quo loqͥ caritati veſtrein noīe dn̄i ꝓpoſuimus: in grano ſynapisagnoſcamꝰ. Paululū in altitudīe oleris ⁊diffuſiōe ramoꝝ: ⁊ ab illa gl̓ia vbi aues celi reqͥeſcunt: auocemus cogitationē: ⁊ hecmagnitudo q̄ nos delectat in olere: qͣꝫ deparuo ſurrexit audiamꝰ. Chriſtus enī hicloqͥt̉: ſꝫ iam ſcientibus dicimus: chriſtꝰ nonſolū caput ſꝫ ⁊ corpꝰ eſt: ex ip̄is v̓bis agnoſcimꝰ. Nā qꝛ chriſtꝰ hͨ loqͥt̉ dubitare oīnonō ꝑmittit̉. Hic ſunt enim exp̄ſſa v̓ba: q̄ ineius paſſiōe cōpleta ſunt. Dederūt ī eſcaꝫmeā fel: ⁊ in ſiti mea potauerunt me aceto.Qn̄ iſta ad litterā impleta ſunt: ⁊ prorſusquō p̄dicta: ſic reddita. Cūqꝫ ip̄e chriſtusdixiſſet: ſitio: pendēs in cruce: ⁊ ad hͦ v̓būei acetū in ſpongia datū eſſꝫ: quo acceptodixit: Conſummatū eſt: ⁊ ſic inclinato capite tradidit ſpūm: oſtendēs iſta oīa q̄ predicta ſunt in illo fuiſſe tūc ꝯſummata: nonlicet h̓ aliud intelligere. Apl̓i etiā loquenteſ de chriſto: teſtimonia ex iſto pſalmo dederūt. Quis aūt deuiet a ſententijs eorūAut qͥs agnus nō ſeqͣt̉ arietes? Ergo chriſtus hic loqͥt̉: magiſqꝫ nobis demoſtrāduꝫeſt vbi eius mēbra loquant̉: ⁊ oſtēdamꝰ qꝛ

totus h̓ loquit̉ qͣꝫ dubitandum ꝙ chriſtusloquat̉. Titulus pſalmi ē. In finemꝓ his qͥ cōmutabunt̉ ipſi Dauid:Nunc cōmutationē in meliꝰ audi. Cōmutatio enī: vel in deterius eſt: vel in melius.Adam ⁊ Eua in deteriꝰ: Qui ex Adam etĘua chriſto adheſerūt: in melius cōmutati ſūt. Sicut enī ꝑ vnū hoīem mors: ita ⁊ ꝑvnū hoīeꝫ reſurrectio mortuoꝝ. Et ſicut īAdā oēs moriunt̉: ſic ⁊ in chriſto oēs viuificabunt̉. Ab eo qd̓ formauit deꝰ mutatuseſt Adā: ſꝫ in peius iniqͥtatis ſue: ab eo qd̓oꝑata eſt iniqͥtas mutant̉ fideles: ſꝫ ī meliꝰꝑ gr̄am dei. Ut mutaremur in peiꝰ nr̄a iniquitas fuit: vt mutaremur in meliꝰ: nō nr̄aiuſticia: ſꝫ gratia dei p̄ſtat. Ꝙ gͦ in peiꝰ mutati ſumus nobis imputemꝰ: ꝙ in meliꝰ cōmutamur deū laudemꝰ. Pro his ergo iſtepſalmus: qui cōmutabunt̉. Un̄ aūt iſta cōmutatio facta eſt: niſi ex paſſione xp̄i? Paſcha ip̄m latine trāſitus interp̄tat̉. Non eſtenī paſcha grecū nomē: ſꝫ hebreum. Reſonat qͥdem in greca lingua paſſionem: quiapaſchin pati dr̄: ſꝫ ꝯſultū hebreū eloquiuꝫaliud indicat. Paſcha trāſituꝫ cōmēdat.Qd̓ admonuit etiā Ioh̓es euāgeliſta: quiimminēte paſſiōe cū veniret dn̄s ad cenā:qͣ cōmendauit ſacr̄m corꝑis ⁊ ſanguīs ſuiita loqͥt̉. Cū aūt veniſſet hora qͣ trāſiret ieſde hͦ mūdo ad pr̄em: Exp̄ſſit gͦ tranſitū paſche. Sꝫ niſi ip̄e trāſiſſet hinc ad patrem qͥꝓpter nos venit: nos tranſire hinc quomopoſſemus: qͥ non ꝓpter aliqͥd leuandū deſcendimus: ſꝫ cecidimus? Ip̄e aūt nō cecidit: ſꝫ deſcendit vt eum qͥ ceciderat ſb̓leuaret. Tranſitus gͦ illius ⁊ nr̄ hinc ad patreꝫde hͦ mūdo ad regnū celoꝝ: de vita mortali ad vitā eternā: de vita terrēa ad vitā celeſtem: de vita corruptibili ad incorruptibilem: de tribulationū ꝯuerſatiōe ad ꝑpetuam ſecuritatē. Iō ꝓ his qui cōmutabūt̉pſalmi titulus eſt. Cauſā igit̉ cōmutatiōisnoſtre: id eſt ip̄aꝫ dn̄i paſſionē: noſtramqꝫin tribulationibus vocē in textu pſalmi aduertamus: cognoſcamus: congemiſcamꝰ:⁊ audiēdo: cognoſcendo: congemiſcendomutemur: vt impleat̉ in nobis titulus pſalmi: Pro his qͥ commutabunt̉.Expoſitio prime partis.Aluum me fac deus qm̄ intrauerūt aque vſqꝫ ad aīammeā. Granum illud eſt contemptum modo: quod videtur humiles dare voces. In horto oritur miraturo