LXPſalmus

LX

⁊ circūibunt ciuitatē. Circumſtātie em̄ ciuitas: gentium circūfuſio eſt: que circūfuſio gentiū in medio habebat vnā gentē iudeorū colentem vnū deū. Cetera circūfuſio gentiū idolis ſupplicabat: demonibusſeruiebat. Et myſtice vocata ē ciuitas circūſtantie: qꝛ vndiqꝫ gentes ſe circūfuderant ⁊ ei circūſteterant que colebāt vnū deum. Quis deducet me in ciuitatē circūſtātie? Quis: niſi deus? Hoc vult dicere: quōdeducet ꝑ illas nubes: de quibꝰ dictū eſt:Uox tonitrui tui in rota. Rota eſt ip̄a ciuitas circūſtantie: que dicta eſt rota: id eſtorbis terraꝝ. Quis deducet me in ciuitatēcircūſtātie? Quis deducet me vſqꝫ inidumeā? Id ē vt regnē etiā t̓renis: vt mevenerent̉ etiā qͥ d̓ me nolūt ꝓfice̓? Quis deducet me vſqꝫ ī idumeā? ¶ Nōne tu deꝰqͥ reppuliſti nos: ⁊ n̄ egredieris deus in virtutibꝰ noſtris. Nōne tu nosdeduces qͥ nos reppuliſti? Sꝫ quare reppuliſti nos? Quia deſtruxiſti nos. Quare deſtruxiſti nos? Quia iratꝰ es ⁊ miſertꝰ es noſtri. Tu gͦ deduces qui reppuliſti nos: quinō egredieris deꝰ in virtutibꝰ noſtris tu deduces. Quid eſt nō egredierꝭ in virtutibꝰnr̄is? Seuiturꝰ eſt mūdus: cōculcaturꝰ eſtnos mundus: futurꝰ ē aceruus teſtimonijeffuſo martyrū ſanguine: ⁊ dicturi ſunt pagani ſeuiētes: vbi eſt deus eoꝝ? Tunc nonegredieris deꝰ in virtutibꝰ noſtris: nō ꝯtraeos apparebis: nō oſtendes potentiā tuā:qualeꝫ oſtendiſti in Dauid: in Moyſe: inIeſunaue: qn̄ eorum fortitudini gētes ceſſerunt: ⁊ ſtrage facta magnaqꝫ reddita vaſtitate: in terra quā ꝓmiſiſti plebem tuaminduxiſti. Hoc tūc nō facies: nō egrederisdeus in virtutibꝰ noſtris: ſed intus oꝑaberis. Quid eſt nō egredieris? Non apparebis. Certe enim qn̄ catenati martyres ducebant̉: qn̄ includebātur in carcere: qn̄ ludibrio habendi ꝓducebantur: qn̄ beſtijsſubijciebantur: qn̄ percutiebātur ferro: qn̄igne cremebātur: nōne cōtemnebant̉ tanqͣꝫ deſerti: tanqͣꝫ ſine adiutore? Quō deusoꝑabat̉ intꝰ? Quō intus cōſolabat̉? Quōeis dulcē faciebat ſpem vite eterne? Quomodo nō deſerebat corda eorū: vbi homohabitat in ſilentio: bene ſi bonꝰ: male ſi malus? Nunqͥd gͦ qꝛ nō egrediebat̉ in virtutibus eoꝝ: ideo deſerebat? Nōne magis nōegrediēdo in v̓tutibꝰ eoꝝ deduxit eccl̓iamvſqꝫ ad idumeā: deduxit eccleſiam vſqꝫ in

eccleſia ⁊ gladio vti videret̉ ꝓ vita p̄ſentipugnare: qꝛ vero cōtemnebant vitā p̄ſentē: ideo factus eſt aceruꝰ teſtimonij de vitafutura. Tu gͦ deus qui nō egredieris in virtutibꝰ noſtris. ¶ Da nobis auxiliū detribulatione: ⁊ vana ſalus hoīs.Eāt nō qui ſalutē nō habēt ⁊ optēt ſaluteꝫtꝑalē ſuis: q̄ eſt vana vetuſtas: da nob̓ auxiliū. Inde da vn̄ putabarꝭ deſerere: indeſb̓ueni. Da nobis auxiliū de tribulatiōe: ⁊vana ſalus hoīs. ¶ In deo faciemꝰ v̓tute: ⁊ ipſe ad nihilū deducetˣ inilia limicos nr̄os. Nō faciemꝰ virtutē in gladio: nō in eqͥs: nō in loricis: nō in ſcutꝭ: nōin potētatu exercitꝰ: nō foris. Sꝫ vbi? Intus vbi latemꝰ. Ubi intꝰ? In deo faciemꝰv̓tutē: ⁊ qͣſi abiecti: ⁊ qͣſi ꝯculcati: qͣſi nullius momēti hoīes erimus: ſꝫ ipſe ad nihilūdeducet inimicos nr̄os. Deniqꝫ factū ē h̓.Cōculcati ſūt martyreſ: patiēdo: ꝑferēdo:vſqꝫ in finē ꝑſeuerādo: in deo fecerūt virtutē. Fec̄ ⁊ ipſe qd̓ ſequit̉: Ad nihilū deduxit inimicos nr̄os. Ubi ſunt inimici martyrū: niſi forte qꝛ mō eos ebrioſi calicibꝰ ꝑſequunt̉: qͦs tunc furioſi lapidibꝰ ꝑſeq̄bant̉.¶ Explicit Tract̉. de psͣ. LIX.Incipit Tract̉. de psͣ. LX.Onſiderandū cū veſtra caritatec pſalmū iſtū ſuſcepimus: breuis ē:aderit dn̄s vt ſufficient̉ ex eo ⁊ breuiter loquamur quantū adiuuerit ipſe quinos iubet loqui. Sic ero volentibꝰ officioſus vt non ſim tardis moleſtus: nec paucꝭmultus: nec occupatis oneroſus. Tituluseiꝰ non nos tenet. Eſt em̄. In finem: inhymnis ipſi Dauid. In hymis: itaqꝫ in laudibꝰ: ī finē: vtiqꝫ in chriſtū. Finisem̄ legis chriſtꝰ ē ad iuſticiā oī credēti. Etipſi Dauid: nō aliū qͣꝫ ip̄m acciꝑe debemꝰqͥ venit ex ſemīe Dauid: vt eēt hō inter homīes: ⁊ eqͣles angel̓ face̓t hoīes. Uocē aūtin iſto pſalmo: ſi in mēbris eiꝰ ⁊ in corꝑe ſumus: ſic̄ illo exhortāte p̄ſumē̄ audemꝰ nr̄aꝫn̄debemꝰ agnoſcere nō alicuiꝰ extranei. Noſtrā aūt nō ſic dixi: quaſi eorū tm̄ qui in p̄ſentia ſumꝰ mō: ſed noſtrā qui ſum ꝑ totimundū: qui ſumꝰ ab oriēte vſqꝫ in occidentē. Et vt noueritꝭ ſic eſſe vocē noſtrā: loquitur hic qͣſi vnus hō. Nō eſt aūt vnꝰ hō: ſedtanqͣꝫ vnus: vnitas loquit̉. In chriſto aūnos oēs vnus hō: qꝛ huius vniꝰ hoīs caput ē in celo: ⁊ mēbra adhuc laborāt in terra. Et qꝛ laborāt: videte qͥd dicāt.Expoſitio pſalmi.

Alia lrif̄ tribulātes nos.