LVI.Pſalmus

LVI.

illū Dauid. Nō em̄ aliqͥs titulꝰ inſcriptuserat ip̄i Dauid quē corrūperet Saul. Uidemꝰ aūt in paſſione dn̄i ſcriptū fuiſſe titulū: rex iudeoꝝ: vt ille titulꝰ exprobraret frōtē ip̄oꝝ qd̓ a rege ſuo manꝰ nō abſtinuerūt.In illis .n. Saul erat: ī chriſto Dauid erat.Chriſtꝰ em̄ ſic̄ apoſtolicū euāgeliū ē qd̓ nouimꝰ: qd̓ ꝯfitemur: ex ſemīe Dauid ẜm carnē: nā ẜm diuinitatē ſupͣ Dauid: ſupra oēshomīes: ſupra celū et terrā: ſupra angelos:ſupra viſibilia ⁊ inuiſibilia: qꝛ oīa ꝑ ip̄m facta ſunt: ⁊ ſine ip̄o factū ē nihil. Dignatꝰ tn̄hō fieri ex ſemīe Dauid ad nos venit: qꝛ detribu Dauid natꝰ ē: inde v̓go Maria quepeꝑit chriſtū. Inſcriptꝰ itaqꝫ titulꝰ ille ē: rexiudeoꝝ. Saul vt diximꝰ: ppl̓s iudeoꝝ erat:Dauid chriſtꝰ erat: titulus ibi: rex iudeoꝝ.Indignati ſunt iudei: qꝛ inſcriptꝰ erat titulus: rex iudeoꝝ: puduit illos habere regemquē crucifigere potuerūt: non em̄ viderūt:qꝛ ip̄a crux in qͣ eū crucifixerūt futura eratī frontibꝰ regū. Cū gͦ indignarent̉ ex illo titulo: adierūt Pilatū iudicē: cui obtulerūtoccidendū chriſtū: ⁊ dixerunt ad eū: Noliſcribere ſic: rex iudeoꝝ: ſꝫ ſcribe: qꝛ ip̄e dixitſe regē eſſe iudeoꝝ. Et qꝛ iam cātatū erat ꝑſpiritūſanctū: In finē: ne corrūpas ī tituliinſcriptionē. Rn̄dit eis Pilatꝰ: qd̓ ſcripſiſcripſi. Quid mihi ſuggeritꝭ falſitatē? Egonon corrūpo veritatē. Audiuimꝰ gͦ qͥd ſibivelit: ne corrūpaſ ī tituli inſcriptiōꝫ. Quidgͦ eſt cū fugeret a facie Saul in ſpelūcam?Qd̓ quidē ⁊ Dauid ille fecit. Sed qꝛ ī illonō inuenimꝰ tituli inſcriptionē: in hͦ inueniamꝰ fugā in ſpeluncā. Figurabat em̄ aliqͥdilla ſpelūca qua ſe texit Dauid. Quare ātſe texit? Ut occultaret̉ et n̄ īueniret̉. Quideſt cōtegi ſpelūca? Cōtegi terra. Qui enimfugit in ſpelūcam: terra cōtegit̉ ne videat̉.Portabat aūt terrā Ieſus carnē quā acceperat de terra: ⁊ in ea ſe occultabat: ne a iu.deis inueniret̉ deꝰ. Si em̄ cognouiſſent: nūqͣꝫ dn̄m glorie crucifixiſſent. Quare gͦ dn̄mglorie nō inuenerūt? Quia ſpelunca ſe texerat: id eſt carnis infirmitatē oculis obijciebat: maieſtatē aūt diuinitatis in corꝑis tegmine tanqͣꝫ terre abdito cōtegebat. Illi gͦnō cognoſcētes deū: crucifixerūt hominē.Nec mori potuit niſi in homīe: nec crucifigi potuit niſi in homīe: qꝛ nec teneri poſſetniſi in homine. Oppoſuit male querentibꝰterram: ſeruauit bene querentibus vitam.Fugit ergo ẜm carnem in ſpelūcam a facieSaul. Qd̓ ſi ⁊ hoc velis acciꝑe: ita domi-

nū fugiſſe in ſpelūcā a facie Saul: qꝛ paſſus ē vſqꝫ adeo ſe occultare iudeis: vt ⁊ moreret̉: quātūlibet em̄ ſeuirent in eū iudei vtmoreret̉: adhuc putabāt eū poſſe liberari:et oſtēdere miraculū aliqd̓ quod filius deieēt. Hoc p̄dictū erat ī libro ſapiētie: Morte turpiſſima cōdemnemꝰ illū. Erit em̄ reſpectus ex ſermonibꝰ illiꝰ. Si em̄ vere filiuſdei eſt: ſuſcipiet illū: ⁊ liberabit illū de manibꝰ cōtrariorū. Quia gͦ crucifigebat̉: ⁊ n̄ liberabat̉: credider̄t illū n̄ eē filiū dei. Propterea inſultātes pendēti in ligno: ⁊ caputagitātes: dicebāt illi: Si filiꝰ dei eſt: deſcendat de cruce. Alioſ ſaluauit: ſeip̄m ſaluarenō pōt. Iſta dicētes ſicut eſt in ip̄o libro ſapientie: hec cogitauerūt ⁊ errauerūt. Execrauit em̄ illos malicia eoꝝ. Quid em̄ magnū erat de cruce deſcēdere: cui facile fuitde ſepulchro ſurgere? Sed qͣre? Quia vſqꝫad mortē voluit eſſe patiēs: vt fugeret a faciē Saul in ſpelunca. Etenī ſpelūca inferior ꝑs terre pōt accipi. Et certe qd̓ manifeſtū eſt: ⁊ certū omībꝰ homībꝰ corpus eiꝰ inmonumēto poſitū ē: qd̓ erat exciſū ī petra.Hoc gͦ monumētū ſpelūca erat: illuc fugita facie Saul. Tādiu em̄ ꝑſecuti ſunt illumiudei quoaduſqꝫ poneret̉ ī ſepulchro. Un̄ꝓbamus ꝙ tādiu illū ꝑſecuti ſunt quouſqꝫibi poneret̉? Etiā mortuū in cruce pendentem lancea vulnerauerūt. At vbi inuolut̉eſt: curato funere poſitꝰ ē in ſpelūca: iam nihil habuer̄t qd̓ carnificarēt. Reſurrexit gͦdn̄s ex illa ſpelūca illeſus: incorruptꝰ quofugerat a facie Saul: occultās ſe impijſ qͦsp̄figurabat Saul. Oſtēdēs ſe autē mēbrisſuis. Nā re urgētis mēbra a membris ſuispalpata ſunt. Mēbra em̄ eiꝰ apl̓i tetigerūtreſurgentē ⁊ crediderūt: et ecce nihil ꝓfuitꝑſecutio Saulis. Audiamꝰ gͦ iam pſalmū:qꝛ de titulo eius ſatis locuti ſumus quātuꝫdn̄s dare dignatꝰ eſt:Expoſitio pſalmi.Iſerere mei deus miſereremei: qm̄ in te cōfidit animamea. Chriſtꝰ ī paſſiōe dic̄: miſerere mei deꝰ. Deo deꝰ dic̄: miſerere mei. Quicū pr̄e miſeret̉ tui: ī te clamat miſerere mei.Etenī qd̓ de illo clamat: miſerere mei tuū ē.Ate hͦ accepit: ꝓpter te liberādū: carne indutꝰ ē. Caro ip̄a clamat: Miſerere mei deꝰmiſerere mei: Hō ip̄e anima eſt ⁊ caro. Totū em̄ hominē ſuſcepit verbū: ⁊ totꝰ homofactus eſt verbū. Ne putetur non ibi fuiſſeanimā: quia euangeliſta ita dicit: Uerbuꝫ