PſalmusLVI.
LVI.
erāt vota laudis que redderet deo. In illoplane erat arca ſācti pectoris: fur diaboluſnō inuaſerat: plenꝰ erat vn̄ ſacrificaret. Audi q̄ habebat: audi que ꝓtulit: Dn̄s deditdn̄s abſtulit: ſicut dn̄o placuit ita factū ē:ſit nomen dn̄i bn̄dictū. O diuitie interiores: quo fur nō accedit: Ip̄e dederat deusvn̄ accipiebat: ip̄e ditauerat: vn̄ illi offerebat qd̓ amabat. Laudē a te q̄rit deꝰ: cōfeſſionē tuā q̄rit deꝰ. Sꝫ d̓ agro tuo aliqͥd daturus es. Ip̄e pluit vn̄ haberes. De area daturꝰ es aliqͥd. Ip̄e inſtituit quod daturꝰ es.Quid daturus es qd̓ ab illo nō accepiſti?Quid enī habes qd̓ nō accepiſti? De corde dabis. Ip̄e dedit fidē: ſpē: caritatē: hͦ ꝓlaturꝰ: hoc ſacrificaturꝰ es. Sed plane oīailla cetera pōt tibi auferre inimicus inuitorhoc auferre nō pōt niſi violēti. Illa ꝑdet ⁊inuitꝰ. Et volēs habe̓ aurū perdet aurū: etvolens habere domū ꝑdet domū: fidē nemo ꝑdet niſi qui ſpreuerit. In me ſunt deꝰvota tua: que reddā laudes tibi: qꝛ eruiſtiaīam meā de morte: oculos meos a lachrymis: Et pedes meos de lapſu. Uꝑ laceā corā deo in lumīe viuentiū.Merito non placet filijs alienis longe factis a ſanctis: quia nō habent lumen viuētium vnde videant qd̓ deo placet. Lumenviuentiū eſt lumen īmortaliū: lumē ſanctorū. Qui nō eſt in tenebris: placet in lumīeviuentiū. Attendit̉ homo ⁊ ea que ip̄iꝰ ſūt:nemo ſcit qualis eſt: deus videt qualis eſt.Aliqn̄ ⁊ ip̄m diabolū latet: niſi temꝑtet nōinuenit: ſicut de iſto viro quē modo cōmemoraui. Nouerat eū deus: ⁊ ei teſtimoniūꝑhibebat. Diabolus eū nō nouerat: ⁊ ideodixerat: Nūquid nō Iob gratis colit deū?Uidete quo prouocat inimicus ibi ꝑfectioeſt: videte quid obijcit inimicus. Uidebathominē deo ſeruientē: in omnibꝰ obſequētem: omnia bene operantē: ⁊ qꝛ diues erat⁊ feliciſſima domꝰ: hoc obijcit: qꝛ ideo cōlit deum: qm̄ dedit illi hec omnia. Nūquidnō Iob gratis colit deum? Hoc enim eratverū: hoc lumen viuentiū vt gratis coleretdeum. Deus videbat in corde ſerui ſui cultum ſuū gratuitū. Placebat em̄ illud cor īconſpectu domini in lumine viuentiū: diabolum latebat: quia in tenebris erat. Admiſit deus temptatorē: nō vt ip̄e noſcet qd̓nouerat: ſꝫ vt nobis noſcendū et imitandipreberet. Nunquid enim ſi temptator nonadmitteret̉ videremus noſipſi in Iob qd̓deberemus ⁊ vellemus imitari. Admiſſus
eſt temptator: abſtulit omnia: remanſit illeſolus a facultatibꝰ: ſolus a familia: ſolus afilijs: plenꝰ deo: vxor ſane relicta erat. Miſericordem putatis diabolū qui ei reliquitvxorem? Nouerat ꝑ queꝫ deceperat Adā:ſuam reliquit adiutricem: non mariti conſolatricem. Ille ergo plenus deo ī quo vota erant que redderet laudis: vt oſtēderetquia gratis deum colebat: nō ideo qꝛ tanta acceperat: ⁊ amiſſis omnibꝰ talis eſt: qͥaillum qui dederat omnia non amiſit. Dominꝰ dedit inquit: dominꝰ abſtulit: ſicut domino placuit ita factū eſt: ſit nomē dominibenedictū. Uulnere etiam ꝑcuſſus a capite vſqꝫ ad pedes: integer tn̄ intus reſpōdittēptatrici: de lumīe viuētiū: de lumine cordis ſui: Locuta es tanqͣꝫ vna ex inſipiētibꝰmulieribus: id eſt tanqͣꝫ ea que nō habet lumen viuentiū. Lumen enim viuentiū ſapientia: ⁊ tenebre inſipientiū ſtulticia eſt. Locuta es tanqͣꝫ vna ex inſipientibus mulieribus: carnē meaꝫ vides: lumen cordis meinō vides. Poterat em̄ illa tunc virū amplius amare ſi pulchritudinem interioremnoſſet ⁊ inſpicere: vbi ille pulcher erat corāoculis dei: qꝛ in illo erāt vota que redderetlaudis deo. Quomō illud patrimoniū nōinuaſerat inimicus? Ꝙͣ integrū erat quodpoſſidebat: ⁊ propter quod amplius poſſidendū ſperabat iturus a virtutibus in virtutem. Ergo fratres ad hͦ valēt nobis hecoīa: vt deum gratis diligamꝰ. In illo ſemꝑſperemus: nec hominē nec diabolū timeamus. Nec ille: nec ille facit aliqͥd: niſi quātū ꝑmittitur. Permitti ad nihilū poteſt: niſi qd̓ nobis prodeſt. Toleremus malos: ſimus boni: quia ⁊ nos fuimꝰ mali. Pro nihilo ſaluos facies deus omnes de quibusdeſꝑare nō debemus. Ergo de nemine deſperemus: ꝓ omnibꝰ quos patimur oremꝰ:a deo nunqͣꝫ recedamº. Patrimoniū nr̄mip̄e ſit: ſalꝰ nr̄a ip̄e ſit: ſpes nr̄a ipſe ſit. Ipſehic ꝯſolator: ibi munerator: vbiqꝫ viuificator ⁊ vite dator: nō alteriꝰ vite: ſed illiꝰ de qͣdictū ē: Ego ſum via ⁊ veritas ⁊ vita: vt ethic in lumīe fidei: ⁊ ibi in lumīe ſpeciei tāqͣꝫī lumīe viuentiū in ꝯſpectu dn̄i placeam.¶ Explicit Tractatus de psͣ. LV.Incipit Tractatus de psͣ. LVI.Udiuimus in euāgelio modo fra¶ tres: quātū nos diligat dn̄s ⁊ ſaluator noſter Ieſus chriſtus: deusapud patrē: hō apud nos ex nobiſip̄is: iaꝫ
C 5