PſalmusLV.
noli abrumpi. Fluctuat nauis ī anchoris:ſꝫ nō longe a terra ꝓijcit̉: nec ineternū fluctuabit: et ſi ad tempus fluctuat. Etenī adfluctuationē ꝑtinent verba ſuꝑiora: cōtriſtatus ſum in exercitatiōe mea: ⁊ cōturbatus: expectabā eum qui me ſaluū faceret apuſillanimitate ⁊ tempeſtate. Fluctuās loquit̉: ſꝫ nō ineternū fluctuabit. Anchora ligat̉: anchora ſpes eiꝰ eſt. Nō dabit ineternū fluctuationē iuſto. Illis aūt qͥd? ¶ Tuv̓o deus deduces eos in puteumcorruptiōis. Puteus corruptiōis: tenebre ſūt ſb̓merſiōis. Deduces eos inqͥt īputeū corruptiōis: qꝛ cecus cecū ducens:ambo in foueā cadūt. Deducit illos deusin puteum corruptiōis: nō ꝙ ip̄e ſit auctorculpe ip̄oꝝ: ſꝫ ꝙ ip̄e ſit iudex iniqͥtatū eorū.Tradidit em̄ eos deꝰ in ꝯcupiſcētias cordis eoꝝ. Amauerūt em̄ tenebras et nō lucem: dilexerūt cecitatē ⁊ nō viſionē. Namecce dn̄s Ieſus eluxit vniuerſo mūdo: cantēt ī vnitate cū toto mūdo. Nō em̄ eſt qͥ ſeabſcōdat a calore illiꝰ. Illi aūt traducētesa toto ad ꝑtē: a corꝑe ad vulnus: a vita adp̄ciſionē: qͥd paſſuri ſunt niſi in puteū corruptiōis ituri? ¶ Uiri ſanguinū ⁊ᶠ doloſitatis: Uiros ſanguinum ꝓpter interfectiōes dicit: atqꝫ vtina corporales ⁊ nonſpūales. Sanguis em̄ de carne exiens videt̉ ⁊ horret̉. Quis videt ſanguinē cordisi rebaptizato? Ille mortes alios oculos q̄runt: qͣꝫqͣꝫ ⁊ de iſtis mortibꝰ viſibilibꝰ nō qͣeſcāt armati vbiqꝫ circūcelliōes. Et ſi iſtasviſibiles mortes attendamꝰ: viri ſanguinūſūt. Attēde armatū ſi vir pacis ē: ⁊ nō ſanguinis. Si fuſtem ſaltem ſolum ferret: fertfundibulū: fert ſecurim: fert lapides: fert lāceas. Et iſta portātes vbiqꝫ q̄ poſſūt euagant̉: ſanguinē innocentiū ſitiūt. Ergo ⁊ deiſtis viſibilibꝰ mortibꝰ ſunt viri ſanguinū.Sꝫ ⁊ de illis dicamꝰ vtinā ſolas viſibiles facerēt ⁊ aīas nō perimerēt. Iſti ſunt viri ſanguinū ⁊ doloſitatiʸ: ne putent qꝛ nos male:ſic intelligimꝰ viros ſanguinū qͥ aīas occidūt: ip̄i maximianiſtas ſuos ſic intellexer̄t.Nā cū eos damnarēt: in ip̄a ſentētia ꝯcilijſui iſta v̓ba poſuerūt. Ueloces pedes eoꝝad effundendū ſanguinē annūciatoꝝ: ꝯtribulatio ⁊ calamitas in vijs eoꝝ: ⁊ viā pacis nō cognouerūt. Hoc de maximianiſtiſdixerūt. Quero aūt ego ab eis qn̄ maximianiſte fuderint corꝑis ſanguinē: nō qꝛ ⁊ ip̄inō fuderint: ſi eſſet talis multitudo q̄ fūderet: ſed ꝓpter timiditatē paucitatis ſue ma
gis ab eis paſſi ſunt aliqͥd: qͣꝫ ip̄i tale aliqͥdaliqn̄ fecerūt. Ergo interrogo Donatiſta ⁊dico: In ꝯcilio tuo poſuiſti d̓ maximianiſtꝭveloces pedes eoꝝ ad effudendū ſanguinē. Unū mihi date quē digito leſerint maximianiſte. Quid mihi aliud reſpōſurꝰ eſt:niſi qd̓ ego dico? Qui ſe ſeparauerūt a bonitate: et aīas ſeducēdo interimūt: ſpūalit̓nō carnaliter ſanguinem fundūt. Optimeexpoſuiſti: ſed ī expoſitiōe tua cognoſce facta tua. Uiri ſanguinum ⁊ doloſitatis. Infraude doloſitas: in ſimulatione: in ſeductione. Quid gͦ illi ipſi qui diuiſi ſunt p̄ iravultus eius? Ipi ſunt viri ſanguinū ⁊ doloſitatis. Sed quid de illis ait? Nō dimidiabūt dies ſuos. Quid ē nō dimidiabūt dies ſuos? Nō ꝓficiūt quātū putāt: intra tempꝰ qd̓ ſperāt ꝑibūt. Ipſe ē em̄ ꝑdixille: de quo dictū eſt: In dimidio dierū eiꝰderelinquet eū: ⁊ in nouiſſimis ſuis erit inſipiēs. Proficiūt: ſed ad tempꝰ. Quid .n.ait apl̓us? Maligni aūt homīes ⁊ ſeductores ꝓficiūt in penis: ip̄i errantes: et alios īerrorē mittēteſ. Cęcus aūt cecū ducens: ſil̓in foueā cadunt. Merito cadūt in puteuꝫcorruptiōis. Quid ergo ait? Proficiūt inpeius: nō tamē diu. Nā paulo ante dixit: ſꝫvltra nō ꝓficient: hoc ē: nō dimidiabūt dies ſuos. Sequat̉ apl̓us ⁊ dicat qͣre: Demētia em̄ eoꝝ manifeſta erit omībꝰ: ſicut ⁊ illorū fuit. Uiri ſanguinū ⁊ doloſitatis: nō dimidiabūt dies ſuos. Ego aūt in te ſperaui dn̄e. Merito aūt illi nō dimidiabūtdies ſuos: qꝛ in homīes ſperauerunt. Egoaūt a diebus tꝑalibꝰ ꝑueni ad diē eternū.Quare? Quia in te ſperaui dn̄e.¶ Explicit Tractatꝰ de psͣ. LIIII.Incipit Tractatus de psͣ. LV.Icut aliquā domū intraturi: cuiꝰſit ⁊ ad quē ꝑtineat in titulo inſpicimus: ne forte ſi importune irruamus qͦ nō oportet: neqꝫ rurſus timiditatereuocemur ab eo quo oportet intrare. Tāqͣꝫ ergo ſi legerimꝰ: hec p̄dia illiꝰ aūt illius:ita in ſuꝑliminari pſalmi huiꝰ habemus inſcriptū. ¶ In fine ꝓ populo qͥ a ſanctis loge factꝰ e: ipſi Gauid ī tituliinſcriptiōeꝫ cū tenuerūt eū allophili in geth. Agnoſcamꝰ gͦ ppl̓m qui longefactus ē a ſanctis ī tituli inſcriptiōe: ꝑtinetem̄ hoc ad ip̄m Dauid: quē iā noſtis intelligere ſpūalit̓. Neqꝫ em̄ ꝯmēdat̉ nobis niſiille de quo dictū eſt: Finis legis chriſtꝰ adiuſticiā oī credenti. Ergo in finē cū audis:
Alia lr̄a.r interitus
Alia lr̄a.j doloſi.