PſalmusLI
tua: In iniquitate tota die: id eſt toto tēpore: ſine laſſitudine: ſine interuallo: ſinepauſatione. Et qn̄ nō facis: cogitas: vt qn̄aliquid mali abeſt a manibus: a corde nōabeſt. Aut facis malū: aut dum nō potesfacere? dicis malū: hoc eſt maledicis. Autqn̄ nec hoc potes: vis ⁊ cogitas malū. Tota die gͦ: id ē ſine intermiſſione expectamꝰhuic homini penā: ꝑua ſibi pena eſt: minaris ei. Tu cū ei minaris: quo eū vis mitte̓in malū? Dimitte illū in ſe: vt multū ſeuieris. Subiecturꝰ es beſtijs: in ſeip̄m peior ēbeſtijs. Beſtia em̄ lacerare corpus eiꝰ poteſt: ip̄e cor ſuū ſanū relinque̓ nō pōt. Interius in ſeip̄m ſeuit: ⁊ tu exterius plagasinquiris: īmo ora ꝓ illo vt liberet̉ a ſe. Uerūtamē in hoc pſalmo fratres: nō oratio ēꝓ malis: aut ꝯtra malos: ſed ꝓphetia quidſit euentuꝝ malis. Nō itaqꝫ putetis ex maliuolētia pſalmū aliquid dicere. Dicit̉ em̄in ſpiritu ꝓphetie. Quid gͦ ſequitur? Totapotētia tua: ⁊ tota cogitatio iniquitatꝭ: tota die: ⁊ meditatio malignitatis in linguatua ſine intermiſſione qͥd egit? qͥd fecit? Sicut nouacula acuta feciſti dolum.Ecce quid faciunt ſanctis mali: capillosradunt. Quid eſt quod dixi? Si ſint talesciues hieruſalem qui audiant vocem domini ſui: regis ſui dicentis: Nolite timereeos qui corpus occidunt: animnam aūt nōpoſſunt occidere: qui audiāt vocē que modo ex euangelio recitata eſt: quid ꝓdeſt homini ſi totum mundū lucretur: ſe autem ipſum detrimentū faciat: contēnunt omnia p̄ſentia bona: inſuꝑ ⁊ ipſam vitā. Et quid factura eſt nouacula Doech homini meditanti in hac terrā regnū celorū: ⁊ futuro inregnum celorū habenti ſecū deum ⁊ ꝑmāſuro cū deo? Quid ē factura illa nouacula?Capillos rafura: caluū factura eſt. Et hocad chriſtū ꝑtinet: qui in loco caluarie crucifixus eſt. Facit ⁊ filiū chore: quod interp̄tatur caluiciū. Nā iſti capilli ſuperflua rerum temporaliū ſignificat. Qui quidē capilli nō ſuꝑflue facti ſunt a deo in corporehominū: ſed ad aliquod ornamētū: tn̄ qͥaſine ſenſu precidūtur: illi qui adherent corde deo: ſic habent iſta terrena tanqͣꝫ capillos. Sed aliquando ⁊ aliquid boni de capillis operandū eſt: quando frangis panēeſurienti: egenum ſine tecto inducis in domū tuam: ſi videris nudū veſtꝭ: poſtremoetiam ip̄i martyres imitantes dominū: ſanguinem pro eccleſia fudētes: audiētes vo
cem illam: Sicut chriſtus animā ſuaꝫ pronobis poſuit: ſic ⁊ nos debemus pro fratribus animā ponere. Quodāmodo d̓ capillis ſuis bene nobiſcū fecerunt: id eſt de hisrebus quas poteſt amputare: vel radere illa nouacula. Quia ergo ⁊ de ipſis capillisboni aliquid fieri poteſt: ſignificauit ⁊ illamulier peccatrix: que cū fleuiſſet ſuper pedes domini: capillis ſuis terſit: qͦs lachrymis rigauit: ſignificans quia cū miſertusfueris alicuius: debes ⁊ ſb̓uenire ſi potes.Cū em̄ miſererꝭ tanqͣꝫ lachrymas fundis:cum ſubuenis capillis tergis: ⁊ ſi hoc cuicunqꝫ: quantomagis pedibꝰ domini? Quiſunt pedes domini? Euangeliſte ſancti: dequibꝰ dictū ē: Ꝙ ſpecioſi pedes ſunt eoꝝqui annūciant paceꝫ: qui annūciat bona.Ergo acuat nouaculā linguā ſuā Doech:acuat dolū quantū pōt: ablaturus eſt ſuꝑflua tēporalia: nūquid neceſſaria ſempiterna? Dilexiſti maliciam ſuper benignitatem: Ante te erat benignitas ipſam diligeres. Nō em̄ aliquid eras erogaturus: aut quos diligeres de lōginqua nauigatione allaturꝰ eras. Benignitas antete: iniquitas an̄ te: cōpara ⁊ elige. Sed forte habes oculū quo videas malignitateꝫ:⁊ non habes oculū quo videas benignitatem. Ue iniquo cordi: qd̓ peius eſt: auertitſe: ne videat qd̓ videre pōt. Quid em̄ detalibus alio loco dictū eſt? Noluit intelligere: vt bene ageret. Non em̄ dictū eſt: nōpotuit: noluit inquit ītelligere vt bene ageret: clauſit oculos a luce preſenti. Et quidſequit̉? Iniquitatē meditatus eſt in cubiliſuo: hoc eſt in interiori ſecreto cordis ſui.Tale hoc obijcitur huic Doech idumeomaligno corꝑi: motui terreno: nō ꝑinanēti: nō celeſti. Dilexiſti maliciā ſuꝑ benignitatē. Nam vis noſſe qͣꝫ videat malus vtrūqꝫ: ⁊ illd̓ potiꝰ eligat: hinc ſe auertat. Quare clamat qn̄ inique aliquid patitur? Quare tunc exaggerat quantū poteſt iniquitatem: ⁊ laudat benignitatē: reprehēdens eūqui in illo oꝑatus eſt malignitatē ſuꝑ benignitatē? Sit ergo regula ſibi ad videndū:de ſeipſo iudicabit̉. Porro ſi faciat qd̓ ſcriptum eſt: Diliges ꝓximū tuum tanqͣꝫ teipſum: Et que vultis vt faciāt vobis homines bona: hec ⁊ vos facite illis: apud ſe habet vnde nouerit: quia quod ſibi nō vultfieri: nō debet facere alteri. Dilexiſti maliciam ſuper beuignitatē. Inique: inordinate: peruerſe vis leuare aquā ſuper oleū: de-