PſalmusXLIX
Alia lr̄a. nō qꝛ feci cognoui: ſed vt facerē. Etᶠ ſpechritudo. cies agri mecū eſt. Pulchritudo agrivbertas oīm ī terra gignentiū: mecū eſt: īquit. Quō cū illo? Utrum ⁊ anteqͣꝫ fierēt?Cū illo em̄ erāt oīa futura: ⁊ cū illo ſūt oīap̄terita: futura ita vt non ei detrahant̉ oīap̄terita. Cū illo ſūt oīa cognitiōe quadamineffabilis ſapiētie dei: in verbo ꝯſtituta: ⁊in ip̄m verbū oīa. An aliquo mō cū illo eſtagri ſpecies: qꝛ ip̄e vbiqꝫ ē: ⁊ ip̄e dixit: Celū ⁊ terrā ego impleo? Quid cuꝫ illo nō eſtde quo dicit̉: ſi aſcēdero ī celū tu illic es: ⁊ſi deſcēdero ī infernū ades? Cū illo eſt totū: ſed nō ſic cū illo ē: vt aliquā ex his quecreauit ꝯtagionē: aut eoꝝ indigentiā patiatur. Nā tecū eſt forte colūna iuxta quamſtas: ⁊ cū fatigatꝰ fueris īcūbis in eā. Indiges eo qd̓ tecū eſt: nō indiget deꝰ agro quicū illo eſt. Cū illo ager: cū illo ſpeciēs terre: cū illo ſpecies celi: cū illo oīa volatilia:qꝛ ip̄e vbiqꝫ. Et qͣre apud ip̄m oīa? Quia⁊ anteqͣꝫ eēt oīa: aut crearēt̉: ei nota erātoīa. Quis explicat? qͥs exponit illud qd̓ eidicit̉ ī alio pſalmo: Qm̄ bonoꝝ meoꝝ nōeges? Nō ſe egere a nobis aliqͣ neceſſariodixit. Si eſuriero nō dicā tibi? Nōeſuriet: neqꝫ ſitiet: neqꝫ laborabit: neqꝫ obdormiet: qui cuſtodit iſrl̓. Sꝫ ecce vt ſcd̓mcarnalitatē tuā loquar: qꝛ tu cū nō māducaueris: famē patieris: forte putas ⁊ deuꝫeſurire vt māducet: ⁊ ſi eſurierit nō tibi dicit: oīa ante illū ſūt: vn̄ vult tollit qd̓ illi neceſſariū eſt. Dicta ſūt hec ad ꝯuincenduꝫꝑuulū ſenſuꝫ: nō qꝛ ꝓfeſſus eſt deꝰ eſuriemſuā: qͣꝫqͣꝫ ꝓpter nos deꝰ ille deoꝝ: ⁊ eſuriredignatꝰ eſt. Uenit eſurire ⁊ ſaginare: venitſitire ⁊ potū dare: venit veſtiri ⁊ veſtire immortalitatē: venit pauꝑ diuites facturus.Etem̄ nō ꝑdidit diuitias ſuas aſſumendopauꝑtatē noſtrā qꝛ ī illo ſunt oēs theſauriſapiētie ⁊ ſciētie abſcōditi. Si eſuriero nōdicā tibi. Meꝰ eſt eniꝫ orbis terre etplenitudo eiꝰ. Noli ergo laborare qͥdmihi des: ſine labore hēo qd̓ volo. Quidgͦ de gregibꝰ tuis adhuc cogitas? Nuquid manducabo carnes tauroꝝ:aūt ſanguine hyrcorū potabo? Audiſtis qͥd a nobis nō querat: qui neſcio qͥdnobis vult indicere. Sed de talibꝰ cogitabatis: iam auferte cogitationes veſtras atalibus rebꝰ: nihil tale deo offerre cogitetꝭ.Si habes taurū pinguem occide pauperibus: manducent ip̄i carnes taurorū: ⁊ ſinō bibēt ſanguinē hircoꝝ. Qd̓ cū feceris:
īputabit tibi ille qͥ dixit: Si eſuriero nō dicā tibi. Et dicet tibi Eſuriui ⁊ dediſtꝭ mihimāducare. Nunqͥd māducabo carneſ taurorum: aut ſanguinē hircoꝝ potabo? Dicergo: dn̄e deus noſter: quid indicis populo tuo: iſraeli tuo. Immola deo ſacrificin laudis? Dicamꝰ illi et nos: Inme ſunt deꝰ vota tua: q̄ reddā laudis tibi.Expauerā ne aliquid indiceres qd̓ eēt extra me: qd̓ cōputabā in curte mea: ⁊ a fureiam forte ablatū erat. Quid mihi indicis?Immola deo ſacrificiū laudis. Ad me redeam: vbi inueniā qḋ īmolē. Ad me redeam: in me inueniā laudis īmolationē. Aratua ꝯſcientia tua: īmola deo ſacrificiū laudis. Securi ſumꝰ: nō imus in arabiā thusquerere: nō ſarcinas auari negociatorꝭ excutimꝰ: ſacrificiū laudis querit a nobis deus. Habebat hͦ ſacrificiū laudis Zacheꝰin patrimonio ſuo: habebat vidua in ſacello ſuo: habebat neſcio quis pauꝑ hoſpesin dolio ſuo. Alius nec ī patrimonio: nec īſacello: nec in dolio aliqͥd habebat: totumhabebat ī aīo ſuo. Salus domui Zachei.Et plꝰ miſit hec vidua qͣꝫ diuites illi. Iſtecalicē aque frigide porrigēs: nō ꝑdet mercedem ſuā: Sꝫ ⁊ pax in terra hoībus bonevolūtatis. Immola deo ſacrificiū laudis.O ſacrificiū gratuitū: gratia datū. Nō qͥdem hoc emi qd̓ offerrem: ſed tu donaſti:nam nec hoc haberē. Immola deo ſacrificiū laudis. Et hec īmolatio ſacrificij laudis eſt: grās agere illi a qͦ habes quicqͥd boni habes: ⁊ cuiꝰ miſericordia tibi dimittit̉:quicqͥd tuū mali habes. Immola deo ſacrificium laudis. Et redde altiſſimoſp̄ces tuas. Hoc odore dn̄s delectatur Alia lr̄a.Redde altiſſimo p̄ces tuas. Et īuo ᶠvota tua.ca me in die tribulatiōis tue: ⁊ᶠ exl Alia lr̄a.miā te ⁊ glorificabis me. Nō enī pre feruā te ⁊ hoſumere debes de viribꝰ tuis: omnia auxi norifcabis.lia tua mendacia ſunt. Me inuoca in dietribulationis: eruam te et glorificabis me.Ad hoc enim permiſi diem tribulationistibi fieri: quia forte ſi non tribulareris noninuocares me. Cū tribularis aūt inuocasme: cū īuocas me: eximiā te: cuꝫ eximiā te:glorificabis me: vt iam nō diſcedas a me.Obtorpuerat quideꝫ ⁊ friguerat a ſeruore oratiōis: ⁊ dixit: Tribulationē ⁊ dolorēinueni: ⁊ nomē dn̄i inuocaui. Inuenit trilationem tanqͣꝫ aliqͥd vtile: putruerat tabepeccatoꝝ ſuoꝝ: iam ſine ſenſu remanſerat:īuenit tribulationē tāqͣꝫ vſtionē ⁊ ſectionē.