PſalmusXLIX
terrā diſcernere ppl̓m ſuū. Uocat ⁊ terraꝫ:nō tn̄ ꝯcernēdā: ſed diſcernēdā. Prīo enīcōmixtos vocauit: qn̄ locutꝰ ē deꝰ deoꝝ etvocauit t̓rā: Aſol̓ ortu vſqꝫ ad occaſū: nōduꝫ diſcreuerāt ẜui illi qͥ miſſi erāt inuitaread nuptiaſ: qͥ ꝯgregauerāt bōos ⁊ malos.Cū vero deꝰ deoꝝ manifeſtus veniet ⁊ nōſilebit: ſic aduocauit celū ſurſū vt iudicetcū illo. Qd̓ enī celū ip̄i celi: ſicut que terraip̄e terre: ſicut q̄ eccl̓ia ip̄e eccl̓ie. Aduocauit celū ſurſum. ⁊ terrā diſcernere ppl̓m ſuum. Iā cū celo terrā diſcernit: id eſt celumcū illo terrā diſcernit. Quō diſcernit t̓raꝫ?Ut alios ponat ad dexterā: alios ad ſiniſtrā. Terre aūt diſcrete qͥd dicit? Uenite benedicti patris mei: ꝑcipite regnū qd̓ vobiſparatū ē ab origine mūdi: Eſuriui enī ⁊ dediſtis mihi māducare. Et cetera. Illi autēQn̄ te vidimꝰ eſurientē? Et ille: Cū vni exminimis meis feciſtꝭ mihi feciſtꝭ. Celū t̓reoſtēdit minimos ſuos iā ſurſū vocatos: ⁊ab hūilitate exaltatos. Cū vni ex minimisneis feciſtis mihi feciſtiſ. Aduocauit gͦ celū ſurſū: ⁊ terrā diſcernere ppl̓m ſuū. Cōgregate illiʸ iuſtos eiꝰ: Uox diuīa ⁊ ꝓphetica vidēs futura tāqͣꝫ p̄ſētia: exhortat̉āgelos ꝯgregāteſ. Mittet enī āgelos ſuoſ⁊ ꝯgregabūt̉ an̄ eū oēs gētes. Cōgregateilli iuſtos eiꝰ. Quos iuſtos niſi viuētes exfide: faciētes oꝑa miẜicordie? Etenī oꝑa illa iuſticie oꝑa ſūt. Habes euāgeliū: Cauete iuſticiā veſtrā facere corā hoībꝰ: vt videamini ab eis. Et quaſi q̄reret̉ quā iuſticiā:cū ergo facis elemoſynā inquit. Ergo elemoſynas oꝑa iuſticie eē ſignificauit. Ip̄oſꝯgregate iuſtos eiꝰ: eos ꝯgregate qͥ cōpaſſi ſūt inopi: qͥ intellexerūt ſuꝑ egenū ⁊ pauperē. Cōgregate illos: cōſeruet eos dn̄s ⁊viuificet eos. Congregate illi iuſtos eius.Quiⁱ diſponūt teſtamentū eiꝰ ſuꝑſacrificia. Id eſt qui cogitant d̓ ꝓmiſſiseiꝰ ſuꝑ illa que oꝑant̉. Ipſa ſūt enī ſacrificia deo dicēte: miſericordiā volo plꝰ qͣꝫ ſacrificiū. Qui diſponūt teſtamētū eiꝰ ſuꝑ ſacrificia. Et annūciabūt celi iuſticiam eius. Uere hāc iuſticiaꝫ dei celi nob̓annūciauerūt: euāgeliſte p̄dixerūt. Per illos audiuimꝰ futuros qͦſdā ad dexterā: qͥbꝰ dicet pater familiaſ: Uenite bn̄dicti patris mei ꝑcipite. Quid ꝑcipite? Regnuꝫ.Pro qͣ re? Eſuriui ⁊ dediſtꝭ mihi māducare. Quid tā vile: qͥd tā terrenū qͣꝫ frangerepanē eſurienti? Tāti valet regnū celorum.Frange eſurienti panē tuū: ⁊ egeuū ſine te
cto induc ī domū tuā: Si videris nudū veſti. Si nō habes facultatē frangēdi panē:nō habes domū quo inducas: nō habesveſtē quo cooꝑias: da calicē aque frigide:mitte duo minuta ī gazophylatiū. Tantūemit vidua duobꝰ minutis: qͣntū emit Petrꝰ relinq̄ns retia: qͣntū emit Zacheꝰ dadodimidiū pr̄imoniū. Regnū dei tanti valetqͣntū habuerꝭ. Annūciabūt celi iuſticiā eiꝰQm̄ deꝰ iudex ē. Uere iudex: nō ꝯcernēs ſꝫ diſcernēſ. Nouit enī dn̄s qui ſūt eiꝰ.Et ſi grana latēt ī palea: agricole nota ſūt.Nemo timeat eſſe granū etiaꝫ inter paleā:nō fallunt̉ ocl̓i vētilatoris nr̄i. Noli timere: ne illa tēpeſtas que erat in circuitu eiusꝯcernat te cū palea. Certe valida erit tēpeſtas: nullū tn̄ gnū tollet a ꝑte tritici ad paleam: qꝛ nō quilibet ruſticꝰ cū tridente ſeddeꝰ trinitas iudex eſt. Et annūciabunt celi iuſticā eiꝰ: qm̄ deꝰ iudex eſt. Eant celi: annūciēt celi: ī oēm terrā exeat ſonꝰ eoꝝ: ⁊ infines orbis terre v̓ba eoꝝ: Et dicat illd̓ corpus: a finibꝰ terre ad te clamaui: dū angeret̉ cor meū. Mō enī ꝯcretū gemit: diſcretū gaudebit. Clamet ⁊ dicat: Ne cōꝑdascū īpijs aīaꝫ meā: ⁊ cū viris ſanguinū vitāmea. Nō cōꝑdit: qꝛ deꝰ iudex eſt. Clametilli ⁊ dicat. Iudica me dn̄e ⁊ diſcerne cāmmeā d̓ gēte nō ſctā. Dicat ille: faciet ille: cōgregabūt̉ ei iuſti eiꝰ. Uocauit terram vt diſcernat ppl̓m ſuū. Audi ppl̓s meꝰ etloquarʸ tibi: Ille qͥ veniet ⁊ non ſilebit: Alia lr̄a nō hꝫvidēte qꝛ ⁊ mō ſi auditꝭ nō ſilet. Audi populꝰ me ⁊ loquar tibi. Nā ſi non audis: etſi loquar nō tibi. Qn̄ gͦ tibi loquar? Si audis. Qn̄ audiſ? Si ppl̓s meꝰ es. Audi eniꝫppl̓s meꝰ: nō audis ſi ppl̓s alienꝰ. Audi populꝰ meꝰ ⁊ loqͣr tibi. Iſrael ⁊ teſtificabor tibi: Iſrael audi: ppl̓s meꝰ audi. Iſrl̓nomē electiōis eſt. Nō vocaberis Iacob:ſꝫ vocaberis iſrael. Ergo audi ſic̄ iſrael: ſic̄vidēs deū: ⁊ ſi nōdū ſpecie: ſꝫ iā fide. Hocenī interp̄tat̉ iſrael vidēs deū. Qui habetaures audiēdi audiat: ⁊ qui hꝫ ocl̓os vidēdi videat. Audi iſrl̓ ⁊ teſtificabor tibi. Qd̓ſurſū dixit ppl̓s meꝰ: h̓ ī ꝯſeq̄nti iſrl̓. Et qd̓dixit ſurſū loqͣr tibi: hͦ ī ꝯſeq̄nti teſtificabortibi. Quid loq̄t̉ dn̄s deꝰ nr̄ ppl̓o ſuo iſraeliſuo? Quid teſtificabit̉ audiamꝰ. Deꝰ deꝰtuꝰ ego ſū. Deꝰ ego ſū: deꝰ tuꝰ ſū. Quōdeꝰ ego ſū? Sicut Moyſi dictū eſt: ego ſuꝫqͥ ſū. Quō deꝰ tuꝰ ſū? Ego ſū deꝰ Abraā etdeꝰ Iſaac ⁊ deꝰ Iacob. Sū deꝰ: ⁊ tuus ſūdeus: ⁊ ſi tuꝰ nō ſū deꝰ: ſum deus. Bono
Alia lr̄a.fordināt.