PſalmusXLVIII.
Forte ornamenta inſunt in corpore iacentis: et forte ille ī ſomnis in pannis ſe videt.Qd̓ ſentit ei plus eſt: qͣꝫ qd̓ nō ſentit: Ꝙqͣꝫ⁊ illud cuꝫ euigilauerit non erit: tamē dormienti magis illud erat qd̓ in ſomnis videbat: qͣꝫ illud qd̓ non ſentiebat. Quid gͦ fratres dicant ſibi homīes? Eroget̉ ad mortēmeā: quare dimitto heredes meos diuiteſMulta habebūt de meo: habeā ⁊ ego aliquid de meo in corpore meo. Quid habebit corpus mortuum? Quid habebit caroputreſcens? Quid habebit caro non ſentiens? Si aliquid habuit diues ille cuiꝰ lingua ſiccauerat: tunc habet homo aliquidde ſuo. Fratres: nūquid ſic legimus in euāgelio: qꝛ diues ille cuꝫ oloſericis ⁊ byſſinistegumentis apparebat in igne? Nūquid qͣlis erat ī epulis ad mēſam: talis erat ⁊ apd̓inferos: cū ſitiret ⁊ ſtillam deſideraret? Nōibi erant illa omnia. Non ergo ſecū accipithomo omnia: nec quod tollit ſepultura: tollit ſecum mortuus. Ubi em̄ ſenſus ibi hō:vbi nullus ſenſus nō eſt homo. Iacet vasquod continebat hominē: domū que habebat hominē: corpus dicamꝰ. ſpiritum dicamus habitatorē domus. Spiritus torquet̉apud inferos: quid illi ꝓdeſt: quia corpusiacet in cinnamis et aromatibus conditū:inuolutū p̄cioſis lintheis: Tanqͣꝫ ſi dominus domus mittatur in exilium: ⁊ tu ornesparietes ip̄ius? Ille ī exilio eget ⁊ fame deficit: vix ſibi vnam cellam inuenit vbi ſomnum capiat: ⁊ tu dicis felix eſt. Nā ornataeſt domus illius. Quis te non aut iocari:aut inſanire arbitret̉? Ornas corpus: torquet̉ ſpiritus. Da aliquid ſpiritui: ⁊ dediſti aliquid mortuo. Sed quid illi dabiſ: qn̄vnā guttam deſiderauit ⁊ nō accepit? Hicem̄ ꝯtempſit mittere ante ſe aliqͥd. Quarecontempſit? Quia hec via eorum ſcandalum eſt illis. Non putauit vitā niſi p̄ſentē:non cogitauit niſi quēadmodum precioſisveſtibꝰ obuolutus ſepelieret̉. Ablata ē abillo anima eius: ſicut dominꝰ dicit: Stultehac nocte auferet̉ anima tua: et q̄ p̄paraſticuiꝰ erunt? Et impletū eſt in illo qd̓ iſte psͣ.dicit: Ne timueris cū diues factꝰ fuerit hō⁊ cuꝫ multiplicata fuerit gl̓ia domꝰ eiꝰ: qm̄nō cū moriet̉ accipiet hec oīa. Neqꝫ ſil̓Alia lr̄a. deſcēdit cum eo gl̓iaⁿʸ domus eius.Qm aīa eiꝰ in vita ip̄iꝰ bn̄dicet̉:Intendat caritas veſtra: qm̄ aīa eius ī vita ip̄ius benedicet̉. Ꝙͣdiu vixit: bene ſibifecit. Hoc dicunt omnes: ſed falſo dicunt.Benedictio eſt ab animo bn̄dicentis: non
ab ip̄a vanitate. Quid em̄ dicis tu? Quiamanducauit ⁊ bibit: qꝛ fecit qd̓ voluit: qm̄ſplendide epulatꝰ eſt: ideo ſecū fecit bene.Ego dico: fecit ſecum male: non ego dico:ſed chriſtꝰ fecit ſecū male. Etenī diues illeqn̄ quotidie epulabat̉ ſplendide: bn̄ ſecuꝫfacere putabat̉: cuꝫ aūt cepit ardere apudinferos: tunc inuentū eſt male: qd̓ putabat̉bene. Qd̓ em̄ māducauerat apud ſuperoshoc digerebat apd̓ inferos. Iniquitatē dico fratres quā epulabat̉. Māducabat precioſas epulas ore carnis: ore cordis manducabat iniqͥtatē. Qd̓ apud ſuꝑos ore cordis māducabat: hoc apud inferos in illisſupplicijs digerebat. Et quidē tꝑalit̓ māducauerat: ineternū male digerebat. Māducat̉ ergo iniquitas. Forte aliquis dicit:Quid eſt quod loquit̉: manducat̉ iniquitas? Non ego dico: audi ſcripturā. Sicutvua acerba dentibus vexatio eſt: ⁊ fumusoculis: ſic iniqͥtas vtentibus ea. Qui manducauerit em̄ iniquitatē: id eſt qui libenterhabuerit iniquitatē: non poterit manducare iuſticiā. Panis em̄ iuſticia eſt. Quis eſtpanis? Ego ſum panis viuus: qui de celodeſcēdi. Ipſe ē panis cordis noſtri. Quōqui māducat ore corꝑis vuas acerbas obrigeſcūt ⁊ obſtupeſcūt dentes eiꝰ: ⁊ minusidoneus fit ad māducandū panē: ⁊ remanet illi laudare qd̓ videt: et māducare nonpoſſe: ſic ⁊ qui iniquitate vſus eſt: ⁊ paſtuspeccatis in corde: incipit nō poſſe manducare panem: laudat verbū dei: ⁊ non facit.Un̄ nō facit? Quia cuꝫ ceꝑit face̓ laborat.Quō ſentimꝰ laborare dētes pꝰ vuas acerbas cū ceperimꝰ panē māducare? Sed qͥdfaciunt illi quibꝰ obſtupuerūt dentes? Tēperāt ſe aliqͣntū ab vuis acerbis: et redeūtdentes ad ſtabilitatē ſuā ⁊ incūbunt pani:ſic ⁊ nos laudamꝰ iuſticiā. Sed ſi nos volumus māducare iuſticiā: tēperemus nosab iniqͥtatibus: ⁊ naſcit̉ in corde: nō ſolumdelectatio laudandi iuſticiā: ſed etiā facilitas māducandi. Nā ſi dicit chriſtianꝰ: deꝰnouit: qꝛ delectat me: ſed nō poſſuꝫ facere:quaſſatos dētes habet: diu māducauit iniqͥtatē. Ergo ⁊ iuſticia māducat̉. Si nō māducaret̉: nō diceret dn̄s: Beati qͥ eſuriūt ⁊ſitiūt iuſticiā. Ergo: qm̄ anima illiꝰ in vitaipſius benedicetur: in morte torquebitur.Confitebit tibi cuꝫ benefeceris ei.Attēdite ⁊ paſcemini: hereat in cordibꝰ veſtris: māducate ⁊ videte tales: ⁊ nolite eſſetales: cauēte ⁊ talia v̓ba. Cōfitebit̉ tibi cuꝫbn̄feceris ei. Ꝙͣmulti ſūt chriſtiani fratres
Alia lr̄a.r nō habetQuia.