Druckschrift 
Aurelij Augustini Prima Quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusXLVIII.

perdis quod cuꝫ magno labore collegiſti:in loco humido poſuiſti: paucꝭ diebus iſtaputreſcūt. Et qͥd facio frater? Leua in ſuꝑiora. Audires amicū ſuggerentē vt frumēta leuares de inferiorib ad ſuꝑiora: nonaudis chriſtū monentē: vt thelaurū tuū leues de terra ad celū: vbi hoc tibi reddatur qd̓ ſeruas: ſed ſerues terrā: accipias ce: ſerues mortalia: accipias ſempiterna.Feneraris chriſtū: accipiat in terra parua:vt reddat tibi in celo multa. Uerūtamē illiqͦs circūdabit iniqͥtas calcanei ſui: qꝛ cōfidunt in virtute ſua: ī abūdantia diuitiaꝝſuaꝝ gl̓iant̉: de micis homībꝰ nihil valētibꝰ p̄ſtare p̄ſumūt: dabūt deo de ꝓpitiatiōe ſua. Et p̄ciū redemptiōis aīe ſue. Etquid dixit de tali homine? Et laborabitineternū viuet adhuc ī fine. Laboreius ſine fine erit: vita ip̄ius habebit fineꝫ.Quare hoc dixit: viuet ī finē? Uitā quippenon ponūt iſti: niſi delicias quotidianas.Adeo multi inopes pauꝑes nr̄i: parū firmi intuētes qͥd illis ꝓmittat deꝰ iſtislaboribꝰ: viderint diuites ī epulis quotidianis: in ſplēdore nitore auri argēti: dicūt: felices ſunt iſti: iſti vere viuūt. Dicit̉ dicat̉ monemꝰ: ſi dici habet vl̓a paucioribꝰ dicat̉ qͣꝫ diceret̉ ſi non moneremꝰ. nec nos p̄ſumimꝰ: ita nos iſta dicere vt dicat̉: ſꝫ vl̓ a paucioribꝰ dicant̉: dicet̉ vſqꝫ ī finē ſeculi. Paꝝ eſt: qꝛ dicit viue̓: adiūgit: dicit tonat: putas ſolūviuere: viuat: finiet̉ vitā ip̄ius: qm̄ datp̄ciū redēptōnis aīe ſue. Finiet̉ vita: labor finiet̉. Laborabit ineternū viuet in finem. Quō viuet in finē? Quō viuebat illequi induebat̉ purpura byſſo: epulabat̉quotidie ſplendide: iacentē vlceroſuꝫ an̄ianuā: cuiꝰ vlcera canes lingebāt: deſiderantē micas de mēſa eius cadebāt: ſuꝑbus tumidus cōtemnebat. Quid illi profuerūt ille diuitie? Mutauerūt vices ambo: ille a ianua diuitis ſubleuatꝰ eſt in ſinūAbrae: ille ab epulis ſplendidis miſſus ē īignē. Ille reqͥeſcebat: ille ardebat. Satiabat̉ ille: iſte ſitiebat. Ille laborauerat in finem: viuet ineternū. ille vixerat ī finem: laborabit ineternū. Et quid ꝓfuit diuiti quiqueſiuit apud inferos in tormentis poſitꝰ:ſtillari ſibi guttam aque in linguā ſuam dedigito Lazari dicens: quoniā ardeo hic inhac flamma: illi cōceſſum eſt? Sic deſiderauit ille guttam de digito: quō ille micas de menſa diuitis. Sed illiꝰ labor finitꝰ

eſt: illius vita finita eſt. Labor huiꝰ ineter: vitā illius ineternū. hic habemusvitā qui forte hic laboramꝰ in terra: et nonſic erimꝰ poſtea. Erit em̄ vita nr̄a chriſtusineternū. Illi aūt qui volūt habere vitā: Alia lr̄alaborāt ineternū: viuēt in finē. Qm̄ t bab videbit ineternū viderit ſapientes morietes: Si iſte laborabit ineternū viuet in finē: videbit ineternū: viderit ſapiētes moriētes: quid eſt hocEt intelliget qͥd ſit interitꝰ: qn̄ viderit ſapiētes moriētes. Dicit em̄ ſibi iſte: qꝛ ſapiens erat: ſapiētia īhabitabat: pietate deū coluit: nūquid eſt mortuꝰ? Faciā mihi bn̄ viuo. ſi aliquid poſſētqui aliud ſapiūt: morerent̉. Uidet illuꝫmori: videt que ſit mors. videbitinteritū cum viderit ſapientes morientes.Quō iudei viderūt chriſtū pendentē ī cruce et ꝯtēpſerūt dicentes: iſte ſi filiꝰ dei eſſetdeſcēderet de cruce: vidētes qͥd ſit inte.ritus. Si viderēt qͥd ſit interitꝰ: ſe viderēt.Ille moriebat̉ tꝑaliter vt reuiuiſceret īeter: illi viuebāt tꝑaliter vt morerent̉ ineter. Sed qꝛ illū videbāt morientē: videbant interitū: id eſt intelligebāt qͥs eſſetverꝰ interitꝰ. Quid: dicūt etiā in ſapientia:Morte turpiſſima cōdemnemꝰ illū: erit .n.reſpectꝰ ex ſermonibꝰ illiꝰ. Si em̄ eſt vere ſilius dei: liberabit illū de manibꝰ ꝯtrarioꝝ. ꝑmittet mori filiū ſuū: ſi vere filiꝰ ip̄iꝰ ē.At vbi viderūt illū in cruce: inſultantes ſibi: illū deſcēdentē de cruce dixerunt:Uere homo fuit. Dictū eſt: vtiqꝫ poteratdeſcēdere de cruce: qui potuit ſepulchroreſurgere. Sed docuit nos ferre inſultantes: docuit aduerſus linguas hoīm eſſe patiētes: bibere calicem amaritudinis: etpoſtea accipere ſempiternā ſaluteꝫ. Bibeeger calicē amarū: vt ſanus ſis cui ſuntſana viſcera: noli trepidare: qꝛ ne trepidares pͥor bibit medicꝰ: id eſt paſſiōis amaritudinē bibit pͥor dn̄s. Bibit peccatūhabebat: qui qd̓ in eo ſanaret̉ habebat.Bibe donec trāſeat amaritudo huiꝰ ſeculi: veniat ſeculū: vbi nullū ſcandalū: nulla ira: nulla tabes: nulla amaritudo: nullafebris: nullus dolus: nulle inimicitie: nullaſenectus: nulla mors: nulla ꝯtentio: Labora hic venturus ad finem. Labora ne cumnon vis hic laborare: venias ad finem vite: nunqͣꝫ venias ad finem laboruꝫ. Qm̄ videbit interitū viderit ſapiētes mo­ Alia lr̄riētes. Simulᶠ imprudes inſipies⁊ inſipiē

ſtultus.