PſalmusXLVIII.

aūt faciūt: facere nolite. Dicūt em̄ ⁊ nō faciūt. Non audiunt qd̓ dicūt: qui v̓o faciūt⁊ ſic dicunt: audiūt qd̓ dicunt: et ideo fructuoſe dicūt: qꝛ audiūt. Qui gͦ dictor ⁊ nōauditor eſt: alteri ꝓdeſt: ſibi nō ꝓdeſt. Iſteergo qui ⁊ auditor volebat eē et dictor: ⁊ qͥtibi loquit̉ anteqͣꝫ diceret: aperiā in pſalterio ꝓpoſitionē meā: qd̓ eſt iam loqui ꝑ corpus: ſic em̄ vtitur anima corꝑe: quō vtiturcithariſta pſalterio: dixit inclinabo in ꝑabolā aurē meā. Anteqͣꝫ loquar tibi inqͥt ꝑcorpus: anteqͣꝫ pſalteriuꝫ ſonet. Primo gͦinclinabo in ꝑabolā aurē meā: id eſt audiaqͥd tibi dicam: Et quare in ꝑabolā? Quiavidemꝰ nūc ꝑ ſpeculū in enigmate: ſic̄ dicit Apl̓us. Ꝙdiu ſumꝰ in hoc corꝑe ꝑegrinamur a dn̄o: quia nondū eſt illa viſio noſtra facie ad faciem: vbi iam non ſint parabole: vbi iā nō ſint enigmata ⁊ ſimilitudines. Quicqͥd mō intelligimꝰ: ꝑ enigmataꝯſpicimꝰ. Enigma eſt obſcura ꝑabola quedifficile intelligit̉. Quantū vis excolat hōcor ſuū: ⁊ ad īteriora intelligēda refugiat:qͣꝫdiu ꝑ corruptibilitatē carnis hꝰ videmꝰ:exꝑte videmꝰ. Aſſumpta ī corruptiōe ī reſurrectiōe mortuoꝝ: cū apparuerit filiꝰ hominis iudicaturus viuos ⁊ mortuos: tuncvidebit̉ filius homīs: qui pͥmo iudicatꝰ eſt:iudicans: diſcernēs malos a bonis: ponēsmalos a ſiniſtris: bonos a dextris. Uidebūt illū ⁊ boni ⁊ mali: ſed malis dicet: Itein ignē eternū. bonis aūt dicet: Uenite benedicti patris mei ꝑcipite regnuꝫ. Abibūtmali in ambuſtione eternā: iuſti aūt in vitāeternā: ⁊ ibi erit illa viſio facie ad faciem: qͣilli nō ſunt digni. Attendite quid dicā. Filium em̄ homīs ſic̄ hic: cū eſſet adhuc iudicandꝰ: ⁊ mali viderūt ⁊ boni: viderūt enimapl̓i qui ſecuti ſunt: viderūt iudei qui crucifixerūt: ſic cū venerit iudicaturus: ⁊ boniillū videbūt ⁊ mali. Boni vt ꝑcipiāt mercedē: qꝛ ſecuti ſunt: mali vt ꝑcipiant penā:qꝛ crucifixerūt. Soli gͦ illi damnabunt̉ quicrucifixerūt. Audeo dicere ſoli? Ergo nosinquiūt pctōres huiꝰ tꝑis ſecuri ſumus? Sinō animū int̓rogat de: ſecuri eſtis. Quidē qd̓ dixi? Intelligat caritas vr̄a: ne hͦ dicātin iudicio dei: qꝛ nō intellexerūt. Iudei qꝛviderūt chriſtū crucifixerūt: tu qꝛ n̄ videschriſtū: v̓bo ip̄iꝰ reſiſtis. Nūquid gͦ qͥ verbo reſiſtꝭ: carnē nō crucifigeres ſi videres?Cōtempſit iudeꝰ ī ligno pendentē: cōtemnis tu in celo ſedentē. Ergo viderūt ambogenera dū hic eſſet: ambo genera videbūt

⁊ cū venerit. Filiꝰ em̄ homīs veniet vt iudicet: qꝛ filiꝰ homīs venit vt iudicaret̉. Ideoquia pater nō eſt incarnatus: pater non eſtpaſſus: ⁊ ꝑ filiū homīs iudicat: ſicut ip̄e dixit in euāgelio: Pater nō iudicat quēqͣꝫ: ſꝫomne iudiciū dedit filio. Secutꝰ paulopoſtait: Et dedit ei poteſtatē iudiciū faciendi:quoniā filius homīs eſt. Scd̓m em̄ qd̓ filiꝰdei eſt: verbū ſemꝑ cū patre: ⁊ quia ſempercū patre: cuꝫ pre ſemꝑ iudicat? Scd̓m aūtqd̓ filius homīs ē ⁊ iudicatus eſt: ⁊ iudicaturus eſt. Quō aūt viſus eſt ab eis qui crediderunt: ⁊ ab eis qui crucifixerūt: quādoiudicatus eſt: ſic videbit̉ cum ceperit eſſeiudex: ⁊ ab eis quoſdamnabit: ⁊ ab eis qͦscoronabit. Uiſionē autē illam diuinitatis:quam ꝓmiſit dilectoribus ſuis quādo ait:Qui diligit me diliget̉ a patre meo: et quidiligit me: mandata mea cuſtodit: et egodiligā eum: ⁊ oſtendā meip̄m illi: iam impijnō videbunt. Iſta demōſtratio quodāmodo familiaris eſt: ſuis illam ſeruat: nō illamoſtēdit impijs. Qualis eſt ip̄a viſio? Qualis chriſtus equalis patri. Qualis eſt chriſtus? In pͥncipio erat verbū: et verbū eratapud deū: ⁊ deus erat verbū. Huic viſioni ſuſpiramus modo: et gemimꝰ qͣꝫdiu peregrini ſumus: huic viſioni in fine reddemur: hanc viſionē modo in enigmate videmus. Si em̄ in enigmate videmus: inclinemus in ꝑabolam aurem noſtrā: ⁊ ſic aꝑiamus in pſalterio ꝓpoſitionē noſtrā. Audiamus qd̓ dicimꝰ: faciamus qd̓ p̄cipimus. Alia liEt quid dixit? Vt quid timebo ī die⁊ Curmala? iniquitas calcanei mei circūdabit me. Cepit obſcuriꝰ: vt qͥd timeboinquit ī die mala? Iniquitas calcanei meicircūdabit me. Magis ergo debet timere:ſi iniquitas calcanei eius circūdabit eum.Non em̄ timeat inquit homo: qd̓ nō habeat ī poteſtate deuitare. Uerbi gratia: Quitimet mortē quid facturꝰ eſt: vt nō moriat̉?Dicat mihi qͦ vadat: Quo debet Adā quinatus ē ex Adam? Sed cogitet qui natusex Adā: ⁊ ſecutus eſt chriſtū: ⁊ oportet euꝫſoluere quod debet Adā: et cōſequi quodꝓmiſit chriſtus. Qui ergo timet mortē nōeſt quo vadat: qui autē timet damnationequā audient impij: ite in ignem eternū: eſtquo vadat: nō ergo timeat. Ut quid enimtimeat; Iniqͥtas calcanei ip̄iꝰ illū circūdatura ē. Si gͦ vitet iniqͥtatē calcanei ſui: ⁊ ambulet ꝑ vias dei: nō ꝑueniet ad dieꝫ mala.Dies mala: dies nouiſſima n̄ erit illi mala.