PſalmusXLVIII.

niā omnes dij gentiū demonia: dn̄s aūt celos fecit. Ip̄e eſt gͦ deꝰ noſter: h̓ eſt deus nr̄.Quouſqꝫ? Ineternū ⁊ ī ſeculū ſeculi:ip̄e reget nos ī ſecula. Si deꝰ nr̄ eſt: etrex nr̄ eſt: ꝓtegit nos qꝛ deus eſt ne moriamur: regit nos qꝛ rex ē ne cadamꝰ: regēdoaūt nos nō frangit nos: nā quos non regitfrangit. Reges eos inquit in virga ferra: ⁊tanqͣꝫ vas figuli cōteres eos. Sed ſunt qͦsnō regit ip̄is nō parcit: ſed tanqͣꝫ vas figuli cōteret es. Ab illo gͦ optemus regi ⁊ liberari: qꝛ hic ē deꝰ nr̄ ineternū ⁊ in ſeculū ſecūli: ⁊ ip̄e reget nos in ſecula.¶ Explicit Tractatus de psͣ. XLVII.Incipit Tractatus de psͣ. XLVIII.Sermo de prima ꝑte pſalmi.Mnia diuina eloqͥa ſalubria ſuntbene intelligentibus: ꝑiculoſa v̓ohis qui ea volūt ad ſui cordis peruerſitatē detorquere: potiꝰ qͣꝫ ſuū cor ad eorū rectitudinē corrigere. Hec eſt em̄ in hominibus magna ⁊ vſitata ꝑuerſitaſ: Quiacū debeāt viuere ip̄i ẜm volūtatē dei: deūvolūt viuere ẜm volūtatē ſuā. Et cū ip̄i nolunt corrigi: illū volūt deprauari: rectū nōarbitrātes qd̓ ille vult: ſed quod ip̄i volūt.Solemꝰ autē audire homīes murmurātesaduerſus deū: qd̓ malis ī hac vita bn̄ ſit: etlaborēt boni: quaſi ille ꝑuerſus ſit: ⁊ neſciatqͥd agat: aut oīno auerterit oculos a rebushūanis: vl̓ ſecuritatē ſuam ꝑturbari nolit:vt hec nō attēdat: qꝛ cum labore iſta deusaut videt: aut corrigit. Murmurant gͦ homines qͥ ꝓpterea volūt deū colere vt hͨ illisbn̄ ſit: qn̄ viderint eos qͥ deū nō colūt pollere atqꝫ florere felicitate terrena: ſe aūt cōlentes deū laborare in anguſtijs: in neceſſitatibꝰ: in erūna: ceteriſqꝫ difficultatibꝰ mortalitatꝭ hūane. Cōtra iſtā vocē ⁊ cōtra hasblaſphemias murmurātiū: incantat ſemꝑſermo diuinꝰ: curās a morbo ſerpētis. Uenenati em̄ cordis eſt iſta ſanies: eructans īdeū putorem blaſphemie: ⁊ qd̓ peius ē manus ſcrutātis repellens: morſum ſerpentisnō repellēs. Hoc dixi: repellit a ſe cor hominis verbi dei ſeueritatē: ⁊ admittit ad ſemale ſuadētis blanditias. Cōtra hos ergocātat ſermo diuinꝰ: ⁊ iā ī iſto pſalmo loquit̉nobis. Ad quē pſalmū quō intentā ego facerem ſanctitatē veſtrā: niſi ip̄e nos faceretomnes intētos? Nec nos ſolos: ſed totumorbem terrarū. Audite em̄ quēadmodumcepit.Expoſitio eiuſdē partis.

Udite hec omnes gentes:Nō ergo vos oēs ſoli qͥ hic eſtis.Nā vox nr̄a quāta eſt vt ſic clamēmꝰ: vt audiāt oēs gentes? Clamauit em̄ ꝑapl̓os dn̄s nr̄ Ieſus chriſtus: clamauit totlinguis qͣs miſit: ⁊ videmꝰ hūc pſalmū quian̄ nō recitabat̉ niſi ī vnā gentē ī ſynagogaiudeorū recitari ꝑ totū orbē terrarū: ꝑ oēseccl̓ias: impletū eſſe qd̓ h̓ dictū eſt: Audite hec oēs gentes. Ad hoc ſolū volo intentos facere aīos vr̄os: ne ꝓpter laborē corporalē nō erigatis animū: terrēte vos longitudine pſalmi huiꝰ: ſi potuerit finiet̉ hodie: ſi nō reſtabit nobis aliquid in craſtinūdiē: tn̄ vos ſꝑ intenti eſtote. Tantū em̄ audietꝭ ſi dn̄s voluerit: quātū vos nō grauetſꝫ releuet. Audite hec oēs gentes: Un̄ eſtis⁊ vos? Auribꝰ ꝑcipite oēs qui habitatis orbę. Hoc iterū videt̉ repetiſſe: qͣſiparū fuerit qd̓ dixit: audite. Qd̓ dico: audite: auribꝰ ꝑcipite: hͦ ē: nolite trāſeūtes audire. Quid ē auribꝰ ꝑcipite? Qd̓ dn̄s dicebat: Qui habet aures audiēdi audiat: cuꝫoēs qͥ in ꝯſpectu eiꝰ erāt: vtiqꝫ haberēt aures. Quas ille aures q̄rebat niſi cordis cūdice̓t: Qui hꝫ aures audiēdi audiat: Has⁊ iſte pſalmꝰ aures pulſat. Auribꝰ ꝑcipiteoēs qͥ habitatis orbē. Forte ⁊ h̓ ē aliqua diſtinctio. Nō quidē nos coartare debemꝰ: ſꝫnihil mali ē etiā iſtā explicare ſentētiā. Forte aliqͥd diſtat int̓ id qd̓ dixit: oēs gentes: ⁊qd̓ dixit: oēs qͥ habitatis orbē. Significātiꝰ em̄ fortaſſe voluit nos intellige̓ qd̓ dixit:inhabitatꝭ vt gētes intelligamᵉ oēs iniqͦs:habitatores aūt orbis oēs iuſtos. Ille em̄habitat qͥ nō tenet̉: nā qͥ tenet̉ habitat̉ n̄ habitat: quō ille poſſidet quecūqꝫ hꝫ: qͥ dn̄s ērerū ſuaꝝ. Dn̄s aūt ē qͥ nō eſt irretitꝰ cupiditate: qͥ aūt cupiditate tenet̉: poſſeſſus eſtnō poſſeſſor. Habemꝰ em̄ qd̓̇dā v̓bū habitatiōe ſignatū ī ſcriptura dei: vbi ait: Elegiabijci ī domo dn̄i: magis qͣꝫ habitare in tabernaculis pctōꝝ. Quid em̄? Si abijcerisī domo dn̄i: nō ibi habitas: Noluit ſignificare habitationē: niſi ī eis qͥ regnāt ⁊ tenēt:⁊ dn̄ant̉: et gubernāt. qͥ aūt ꝯtenunt̉: nō qͣſihabitāt ſꝫ ſubiecti ſt̉. Ita āt dixit: Subditꝰvolo eē in domo dei: magis qͣꝫ regnare ī tabernaculis pctōꝝ. Itaqꝫ ſi ē aliqͣ diſtinctioint̓ oēs gentes ⁊ habitatores orbis: ſicut ēdiſtinctio inter audite ⁊ auribus percipite:hoc quidem videt̉ repetiſſe: ſed tamē aliudeſt: quid ſane voluit ſignificare. Quia iſta