PſalmusXLVII.
dio eſt populꝰ ille qui ſuſcepit miſericordiādei: in medio veſtrū ē ppl̓us bn̄ viuēs: Circūdate ſyon. Sed quo? Cōplectimini eaꝫ.Nolite ſcādalis circūdare: ſed caritate circūdate: vt qui bene viuūt in medio veſtrūeos intuemi: ⁊ eoꝝ imitationē chriſtū: cuiꝰmēbra ſunt ī corꝑe cōplectimini. Circūdate ſyon ⁊ cōplectimini eā. Narrate ī turribus eiꝰ. In altitudine munitionū eiusp̄dicate laudes eiꝰ. Ponite corda veſtra in virtute eiꝰ? Nō vt habeatis formā pietatis: virtutē eiꝰ ab negetꝭ: ſꝫ in v̓tute eiꝰ ponite corda vr̄a. Que ē virtꝰ ciuitatis huiꝰ? Qui vult intelligere virtutē huiusciuitatis: intelligat vim caritatiſ. Ip̄a ē virtus quā nemo vincit. Huiꝰ ignē nll̓i fluctꝰſeculi: nulla flumina tēptatiōis extinguūt.De hac dictū eſt: Ualida ē ſicut mors dilectio. Quō em̄ mors qn̄ venit reſiſti ei nōpoteſt quibuſlibet artibꝰ: qͥbuſlibet medicamētis occurras violentiā mortis vitarenō potes: qꝛ mortalis natꝰ es: ſic cōtra violentiā caritatis mūdus nihil pōt. Ecōtrario em̄ ſimilitudo data eſt de morte. Quōem̄ mors ad auferendū violētiſſima eſt: ſiccaritas violēta eſt ad ſaluandū. Per caritatē em̄ multi mortui ſūt ſeculo: vt viuerētdeo. Hac caritate accēſi martyreſ: nō ſimulati: nō vana gl̓ia vētilati: non tales de qͥbꝰdictū ē: Si tradidero corpꝰ meū vt ardeā:caritatē aūt nō habeā: nihil mihi ꝓdeſt: ſꝫtales qͦs vere chriſti ⁊ veritatꝭ caritas ꝑduceret ad paſſionē. Quid eis fecerūt tēptatiōes ſeuiētiū? Maiorē violētiā habuerūtoculis flentiū ſuoꝝ: qͣꝫ ꝑſecutiōes inſectātiū. Ꝙ multos .n. tenebāt filij ne paterent̉:qͣꝫ multorū genibꝰ ꝓuoluebant̉ vxores: nevidue relinq̄rent̉: qͣꝫ ml̓tos parētes ꝓhibebāt mori: ſic̄ nouimꝰ ⁊ legimꝰ in paſſiōe btēPerpetue. Facta ſt̄ iſta: ſꝫ lachryme quātelibet ⁊ quātolibet īpetu fluerēt: quō ardorēcaritatis extīguerēt. Hec ē virtꝰ ſyon: cui ⁊alibi dr̄: Fiat pax ī v̓tute tua: ⁊ abūdātia inturribꝰ tuis. Annūciate ī turribꝰ eiꝰ: ponitecorda vr̄a ī v̓tute eiꝰ. Et diſtribuite domos eiꝰ. Quid hͦ intelligemꝰ: ponite cordā vr̄a ī v̓tute eiꝰ: ⁊ diſtribuite domos eiꝰ?Id eſt diſtīguite domū a domo: nolite cōfūdere. Domꝰ ē em̄ formā hn̄s: et pietatē nōhabēs. Eſt aūt domꝰ ⁊ formā ⁊ pietatē habēs. Diſtribuite: nolite ꝯfunde̓. Tūc autēdiſtribuitis ⁊ nō ꝯfunditis: qn̄ corda vr̄a īv̓tute eiꝰ ponitis. id eſt cū facti fueritꝭ ꝑ caritatē ſpūales: tūc temere non iudicabitis:
tūc videbitis nihil obeſſe bonis maloſ. Ꝙͣdiu ſumus in hac area: diſtribuite domoseius. Poteſt ⁊ alius eſſe intellectus. Domos illas duas: vnā ex circūciſione: alterāex p̄putio venientē: apoſtolis dictū eſt: vtdiſtribuerēt. Cum em̄ vocatus eſſet Saulꝰ⁊ factus apl̓us Paulus: ꝯueniens in vnitatē coapoſtoloꝝ ſuoꝝ: ſic cum eis habuitplacitū: vt illi irent in circūciſionē: iſte ī p̄putiū. Iſta diſpenſatiōe apl̓atus ſui diſtribuerūt domos ciuitatis magni regis: ⁊ cōcordantes in angulo: euangeliū diſpenſatione diuiſerūt: caritate iunxerūt. Et reuera hoc magis intelligendū eſt. Nam ſęquit̉⁊ oſtēdit ꝙ hoc p̄dicatoribus dictū ſit: ⁊ diſtribuite domos eiꝰ. Vt enarretis ī ꝓgenie altera. Id eſt vt etiā ad nos poſtfuturos illoꝝ euāgelij diſpēſatio ꝑueniret.Nō .n. illis tm̄ laborauerūt: cū quibꝰ ī hacterra vixerūt: nec dn̄s illis tanqͣꝫ apl̓is quibus ſe viuū etiā poſt reſurrectionē dignatꝰeſt oſtendere: ſed ⁊ nobis. Nam illis loquebatur: ⁊ nos ſignificabat cuꝫ diceret: Ecceego vobiſcū ſum omnibꝰ diebꝰ vſqꝫ ad cōſummationē ſeculi. Nūquid illi hic futurierāt vſqꝫ in cōſummationē ſeculi? Itē dicitNō ꝓ his rogo tm̄: ſed ⁊ ꝓ his qui credituri ſunt per verbū illoꝝ in me. Ergo attēditnos: quia paſſus eſt ꝓpter. Merito ita dicitur: Ut enarretis in ꝓgenie altera. Quidenarretꝭ: Qm hic ē deꝰ deꝰ noſter.Terra videbat̉: terre cōditor nō videbat̉:caro tenebat̉: ſed deus ī carne nō agnoſcebat̉. Tęnebat̉ caro ab eis ex quibꝰ ſumptafuerat ipſa caro: ex ſemīe Abraē v̓go Maria: ad carnem remanſerūt: diuinitatē nonintellexerūt. O apoſtoli: o ciuitas magna:ī turribꝰ tuis p̄dica ⁊ dic: hic eſt deꝰ deꝰ noſter. Sic ſic quō cōtemptus eſt: quomō lapis ante pedes iacuit offendentiū: vt humiliaret corda confitentiū: ſic hic eſt deusnoſter. Certe viſus eſt ſicut dictū eſt: Poſthec in terra viſus eſt: ⁊ cū homībus cōuerſatus eſt: hic eſt deꝰ noſter. Et homo eſt: etquis eſt qui cognoſcet eū? Qm̄ hic ē deꝰ nr̄.Sed forte ad tpus quō dij falſi. Quia em̄vocari poſſunt dij: eſſe auteꝫ non poſſunt:ad tempus vel vocant̉. Nam quid eis dicit ꝓpheta: vel quid monet vt eis dicatur?Hec eis dicetis. Quid? Dij qui celū ⁊ terram non fecerunt pereant de terra: et dehis que ſub celo ſunt. Non eſt iſte talis deus: Quoniam deus noſter ſuper omnesdeos. Super quos omnes deos? Quo-