PſalmusXLVII.

dignabit̉: excipite tanqͣꝫ filij firmamēti. Secūda enim ſabbati: id eſt poſt diem primūquem dominicū dicimꝰ: que etiā ſecūda feria dicitur: factum eſt firmamētū celi: īmofirmamentū celum. Celū em̄ vocauit deusfirmamentū. Primo autē die lucē fecerat:⁊ a tenebris diuiſerat: ⁊ vocauerat lucē diē⁊ tenebras noctē. Sicut autē iudicat pſalmi huiꝰ cōtextio: aliquid etiā p̄locutus eſtdeus in illo oꝑe ſuo: qd̓ cōpleret̉ in nobiscum gaudio: ⁊ ẜm huiꝰ creature cōditionēſecula cucurrerūt. Nō fruſtra em̄ dominꝰait de Moyſe: de me em̄ ille ſcripſit: niſi qꝛoīa que ſcripta ſunt etiā cum deus cōderetcreaturā: poſſunt interp̄tari ad ſignificationē futuroꝝ: vt intelligas deū feciſſe lucē:cuꝫ chriſtus a mortuis reſurrexiſſet. Tuncem̄ reuera illa lux diuiſa eſt a tenebris: qn̄īmortalitas a mortalitate diſcreta ē. Quidergo ſequit̉: niſi vt capiti etiā corpus fieretqd̓ eſt eccl̓ia? Deniqꝫ em̄ etiā psͣ. de primaſabbati: in qͦ aꝑtiſſime reſurrectio dn̄i declarat̉. Ibi em̄ dicit̉: Tollite portas pͥncipes vr̄as: ⁊ eleuamini porte eternales: et ītroibit rex glorie. Quid euidētius qͣꝫ chriſtū eſſe regem glorie? De quo dictū eſt: Sicognouiſſent: nunqͣꝫ dominū glorie crucifixiſſent. Secūdā ergo ſabbati nō debemꝰintelligere: niſi eccleſiā chriſti: ſed eccleſiaꝫchriſti in ſanctis: eccleſiā chriſti in his quiſcripti ſunt ī celo: eccleſiā chriſti in his quimūdi huiꝰ temptationibꝰ non cedunt. Ip̄iem̄ digni ſunt nomīe firmamēti. Ergo eccleſia chriſti in his qui firmi ſunt: de quibꝰdicit apoſtolꝰ: Debemꝰ autē nos firmi: infirmitates infirmoꝝ ſuſtinere: appellata eſtfirmamentuꝫ. De hac cantat̉ in hoc pſalmo. Audiamꝰ: agnoſcamꝰ: ſociemur: gloriemur: regnemus. Nāqꝫ eam etiam firmamentū apoſtolicis litteris appellataꝫ: audi⁊ agnoſce. Que ē inqͥt eccleſia dei viui: columna: ⁊ firmamentū veritatis. De hoc firmamento cantat̉ filijs chore: quos noſtiseſſe filios ſponſi crucifixi in caluarie loco.Chore nāqꝫ caluiciū interp̄tatur. Sequit̉in hoc pſalmo: qui inſcribitur ſecūda ſabbati.Expoſitio pſalmi.Agnus dominꝰ ⁊ laudabilisʸ valde: Ecce magnus dominus ⁊ laudabilis valde. Sꝫ nunquid infideles laudant dominū? Nūquidetiam qui credunt et male viuunt laudantdominū? Per quos fit vt nomen dei blaſ-

phemet̉ ī gētibꝰ: nūqͥd laudāt dn̄m. Anv̓oſi etiā laudēt: acceptat̉ laus eoꝝ: cum ſcriptum ſit: Nō eſt ſpecioſa laus in ore peccatoris? Dixiſti ergo: Magnꝰ dominꝰ ⁊ laudabilis valde: ſꝫ dic vbi. In ciuitate deinoſtri: in mote ſancto eius. De hocalibi dicit̉: Quis aſcendet in montē domini? Innocens manibꝰ ⁊ mūdus corde. Inhis magnus dominꝰ ⁊ laudabilis valde: hͦeſt ī ciuitate dei noſtri in monte ſancto eiꝰ.Hec eſt ciuitas in mōte poſita: que abſcōdi nō poteſt. Hec eſt lucerna que ſub modio non occultat̉ omnibus nota: omnibusdiffamata. Non aūt vniuerſi ciues eiꝰ ſūt:ſed illi in quibꝰ magnus dominꝰ ⁊ laudabilis valde. Que eſt ergo iſta ciuitas videamus: ne forte quia dictū eſt: In ciuitatedei noſtri in monte ſancto eius: debeamusquerere iſtū montē: vbi etiā exaudiri poſſimus. Non em̄ fruſtra dicit̉ in alio pſalmo:Uoce mea ad dominū clamaui: ⁊ exaudiuit me de monte ſancto ſuo. Adiuuit ergote mons iſte vt exaudireris. Nam ſi in euꝫnon aſcēderes: infra iacens: clamare poſſes: ſꝫ exaudiri nō poſſes. Quis ē ergo iſtemons fratres? Magna cura inquirēdus:magna ſollicitudine inueſtigandꝰ: laboreetiā occupandus ⁊ aſcēdendꝰ. Sed ſi ī aliquā parte terrarū eſt: quid faciemꝰ? Peregrinabimur de terra noſtra: vt ad illū mōtem ꝑuenire poſſumꝰ? Immo v̓o tūc ꝑegrinabimur: ſi in illo non ſumꝰ. Ipſa eſt enimciuitas noſtra: ſi membra regis ſumus: quicaput eſt ciuitatis ip̄ius. Ubi eſt ergo iſtemons? Si regionem aliquā tenuit: laborādum eſt: vt dixi: vt ad eum ꝑueniatur. Sꝫquid ſatagis? Utinā nō ſis piger aſcēderein montē: quō mons non fuit tardus venire ad dormientē. Fuit em̄ quidā lapis angularis cōtemptibilis: in quē iudei offenderunt: preciſus eſt de quodā monte ſinemanibus: hoc eſt de regno iudeorū veniens ſine manibus: quia humanū opus nōacceſſit ad Mariā de qua natus eſt chriſtus. Sed ſi lapis iſte vbi in eum offenderunt iudei ibi remaneret: tu quo aſcēderesnō haberes. Quid autē factum eſt? Quiddicit ꝓphetia Danielis? Quid niſi qꝛ creuit lapis iſte: et factus eſt mons magnus?Ꝙ magnus? Ita vt impleret vniuerſamfaciem terre. Ergo creſcendo mons iſte: etimplēdo vniuerſam faciem terre: venit adnos. Quid ergo montem quaſi abſentemquerimꝰ: ⁊ non in p̄ſentem iam aſcēdimus

Alia lr̄a.Fnimis