Druckschrift 
Aurelij Augustini Prima Quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusXLVI

impietatis arma remanebūt: neceſſe eſt vtoīa cōfringantur: cōterant̉: cōburant̉: remaneas inermis: habēs vllū adiutoriūtuū: qͣꝫto magꝭ infirmus es: nulla tua arma habēs: tantomagis te ſuſcipit: de dictum eſt: Suſceptor noſter deus Iacob.Ualebas em̄ quaſi per te: ꝯturbaris in te.Perde arma qͥbꝰ p̄ſumebas: audi dn̄m dicentem: Sufficit tibi gratia mea. Dic tu:qn̄ infirmor: tunc potens ſū. Apl̓i vox eſt.Oīa arma ſua ꝑdiderat tāqͣꝫ fortitudinisſue: qui dicebat: Ego aūt gloriabor: niſi in infirmitatibꝰ meis. velut ſi diceret:curro aduerſus deū in craſſa ceruice ſcutimei: qui pͥus fui blaſphemus: ꝑſecutor:iniurioſus: ſed miſcd̓iam ꝯſecutꝰ ſuꝫ: vtin me on̄deret chriſtꝰ Ieſus oēm longanimitatē in eos qui credituri ſūt illi in vitameternā. Aufęres bella vſqꝫ ad fines terre.Quando auteꝫ nos dn̄s ſuſcipit: nūquidinermes dimitit? Armat nos: ſed alijs armis euāgelicis veritatis: ꝯtinentie: ſalutisſpei: fidei: caritatꝭ. Hec arma habebimus:nnō a nobis. Arma aūt a nobis habuimus arſerūt: ſi tn̄ igne illo ſpūſſancti accēſi ſumus. Et ſcuta cōburet igni. Quid poſtea in te cupiebas? Infirmū te fecit deꝰ:vt fortē te faceret de ſe: qꝛ infirmabaris dete. Quid ſequit̉? Uacate: Ad quaꝫ?: Et videte qm̄ ego ſuꝫ deꝰ: Hoc ē voſ: ſed ego ſu deus: ego creaui: ego recreo: ego formaui: ego reformo: ego feci:ego reficio. Si potuiſti face̓ te: quo poteſreficere te? Hoc videt tumultus ꝯtentioſus animi hūani: cui tumultui ꝯtentioſodicit̉: vacate: id eſt repͥmite aīos vr̄os atradictionibꝰ. Nolite argumētari tanqͣꝫ armari ꝯtra deū: alioqͥn viuūt arma nōdū illo igne cōbuſta. Si aūt cōbuſta ſūt: vacate: qꝛ habetis vn̄ pugnetꝭ. Si aūt vacaueritis in vobis: a me petieritꝭ oīa: pͥmode vobis p̄ſumebatis: vacate videbitisqm̄ ego ſum deꝰ. Exaltabor in gentibus: exaltabor in terra. Paulo an̄dixerā terre noīe ſignificari gente iudeoꝝ:maris noīe ceteras gētēs. Trāſlati ſūttes in corde marꝭ: ꝯturbati ſūt gētes: inclinata ſūt regna: dedit vocē ſuā altiſſimus:mota ē terra. Dn̄s virtutū nobiſcūſuſceptor noſter deus Iacob. Factaſūt miracula in gētibꝰ: implet̉ fides gētiū:ardēt arma p̄ſumptiōis hūane. Uacat̉ intraquillitate cordis: vt cognoſcatur auctor deus omniū muneꝝ ſuorū. Et poſt iſtā

cl̓arificationē: nūquid deſerit plebē iudeorū: de qua dicit Apl̓us: Dico em̄ vobis:vt ſitis vobis ſapiētes: qꝛ cecitas exte iſrael facta eſt: donec plenitudo gentiūintraret: id ē mōtes hūc trāſferēt̉: nubespluerent: hic dn̄s tonitruo ſuo regna inclinaret: donec plenitudo gentiū intraret? Etqͥd poſtea? Et ſic omnis iſrael ſaluꝰ fieret̉.Ideo hic ip̄m ordinē ſeruans: exaltaborinquit in gentibꝰ exaltabor in terra: id eſt in mari in terra. Utinā omnes dicāt qd̓ſequitur. Dn̄s virtutū nobiſcū: ſuſceptornoſter deus Iacob. Explicit Tract̉. de psͣ. XLV.Incipit. Tract̓. de psͣ. XLVI.Prefatio.Ominus deꝰ noſter fidē in qua viuimus: ex qua viuimus: librosſuos ſcripturas ſanctas multipliciter nobis varieqꝫ diffudit: ſacramēta qui verborū varians: fidē tamē vnā cōmēdans. Una em̄ eadēqꝫ res: ideo multꝭ modis dicit̉: vt ip̄o dicēdi ꝓpter faſtidiuꝫvariet̉: ſed ꝓpter ꝯcordiā vna teneat̉. Itaqꝫ ī hoc pſalmo quē cātatū audiuimꝰ: cuicantādo reſpondimꝰ: ea ſumꝰ dicturi quenoſtis: tamē fortaſſis aliquā adiuuātedonāte dn̄o ſuauitatē allaturi ſumus vob̓:quādo ea que alibi alibi noueratis: etiaꝫcōmoniti ruminatis. ipſa rumination in qua ſignificat deꝰ mūda aīalia: hocvoluit inſinuare: qꝛ oīs homo qḋ audit ſicdebet in cor mittere: vt piger ſit: poſteainde cogitare: vt quādo audit ſit ſimil̓ducanti: cum autē audita in memoriā reuocat: cogitatiōe dulciſſima recolit: fiatſimilis rumināti. Alio ergo eadē dicūtur: faciunt nos dulciter cogitare que nouimus: eadē ipſa libenter audire: qꝛ modus dicēdi variatur: res antiqua ip̄o modo dicendi renouat̉. Titulus pſalmi ſic ſe hꝫ. In finem filijs chore: pſalmꝰ ipſi Dauid.Ilios iſtos chore habēt tituli pſalmorum etiā alij nōnulli: indicātdulce myſteriū: Inſinuāt magnūſacramentū: vbi noſipſos libenter intelligamus: agnoſcamus in titulo nos quiaudimus et legimus: tanqͣꝫ ſpeculo propoſito qui ſumus ītuemur Filij chore quiſunt? Fuit homo quidam chore nomine:ſic enim vocabatur aliquis homo. Uerūtamē cum legūtur que ſcripta ſunt: inuenitur ſermo diuinus loqui ad quoſdā qui