PſalmusXLIIII

mutatio ꝑſonaꝝ ītellectū admonet: nō exprimit locū vbi mutat̉: non dicit̉ hoc dixithō: hoc dixit deꝰ: ſed ex ip̄is verbis ſit nobis intelligere qͥd ad hoīeꝫ ꝑtineat: qͥd addeū. Hō aūt dicebat: Eructauit cor meūverbū bonū: dico ego oꝑa mea regi. Homo dicebat: ille dicebat qͥ ſcripſit pſalmū:ſꝫ ex ꝑſona dei dicebat: incipit dicere ⁊ exſua: propterea bn̄dixit te deꝰ in eternum.Dixerat enī deꝰ: Diffuſa ē gratia in labijstuis: ei quē fecerat ſpecioſū pre filijs hominū: etiā hoīem quē deū an̄ omnia p̄tulerateternꝰ eternū coeternuꝫ. Impletꝰ ē ergo ꝓpheta gaudio qͦdā ineffabili: ⁊ attēdēs qͥddeus pater d̓ filio ſuo homini reuelauerit:qͥ potuit dicere iſta ex ꝑſona dei: propterea inquit: bn̄dixit te deꝰ ī eternū. QuarePropter gr̄am. Illa enim gratia qͦ ꝑtinet?Ad regnū celorū. Primū enī teſtamētumterrā promiſerat: ⁊ aliud premiū fuit: vel ꝓmiſſio ſub lege poſitorū: aliud ſub gratia:terra chananeoꝝ iudeis ſub lege poſitꝭ: regnū celoꝝ chriſtianis ſub gr̄a poſitis. Itaqꝫ qd̓ ꝑtinebat ad eoſ qͥ ſb̓ lege poſiti erātregnū terra illa tranſit: regnū celoꝝ qd̓ pertinet ſub gr̄a poſitis nō tranſit: Propterea hic bn̄dixit te deꝰ: nō ad tēpus ſꝫ in eternum. Nō defuerūt qͥ omnia etiā ſuperioraverba ex ꝓphete ꝑſona accipi mallent: ⁊ hͦqd̓ dictū ē: Eructauit cor meū v̓bū bonū:ex ꝓpheta voluerūt intelligi veluti dicētehymnū. Quiſqͥs enī dicit hymnū deo: eructat cor eius verbū bonum: quō qui blaſphemat in deum: eructat cor eius verbummalū: vt ⁊ illud qd̓ adiunctū ē: Dico egoopera mea regi: ſignificare voluerit ſūmūhoīs opus nō eē niſi deū laudare. Illiꝰ eſtſpecie ſua placere tibi: ad te ꝑtinet cum ingratiarūactione laudare. Oꝑa tua ſi nonfuerint laus dei: incipis teip̄m amare: ⁊ ꝑtinebis ad illos: de quibus dicit apl̓s: Erūtenī hoīes ſeip̄os amāteſ. Diſplice tibi: placeat tibi qͥ te fecit: qꝛ ī eo tibi diſplices qd̓ īte ip̄e feciſti. Opus ergo tuuꝫ ſit laus dei:eructet cor tuū verbum bonū. Dic gͦ opera tua regi: qꝛ vt diceres: rex fecit: ⁊ ip̄e donauit qd̓ offerres. Redde illi de ſuo: ne velis accepta ꝑte patrimonij tui ire longius:⁊ ꝓdige ꝑdere in meretrices ⁊ porcos paſcere. Hoc recordamini ex euāgelio: ſꝫ iaꝫde nobis dictū ē: Mortuus erat ⁊ reuixit:perierat ⁊ inuentus ē. Et linguā mea calamus ſcribe: velociter ſcribētis. Nō defuerunt: qui ſic intelligerēt ꝓph̓am ea dixiſſe

que ſcriberet. Et iō linguā ſuā calamo ſcribe cōparaſſe. Uelocit aūt ſcribētis voluiſſe dicere: vt ſignificaret ea ſe ſcribere quevelociter ventura erāt: vt velocit̉ ſcriberevelocia ſcribere intelligat̉: id eſt ſcribere n̄tardatura. Nō enī tardauit deuſ exhiberechriſtū. Ꝙͣcito euolutū ſentit̉: qd̓ ꝑactumagnoſcit̉. Recordare generatōes ante te:inuenies Adā tanqͣꝫ heſterno die factum:ita geſta legimus oīa ab ip̄o pͥncipio. Ergo velociter facta ſunt: velociter erit ⁊ dies iudicij. Preueni velocitatē ip̄ius. Uelociter veniet: velocius tu mutare. Aderitfacies iudicis: ſꝫ vide qͥd dicit propheta:Preueniamꝰ faciē eius in cōfeſſione. Diffuſa ē gr̄a ī labijs tuis: ꝓtperea benedixit Alia lr̄a.te deꝰ in eternū Accingereᶠ gladiuꝫ ⁊ gladio nuoltuū circa femur potentiſſime. Gla­ per femuruudiū tuū quid niſi verbuꝫ tuū? Iſto gladioſtrauit inimicos: illo gladio diuiſit filiuꝫ apatre: filiam a matre: nurum a ſocru. Legimus in euāgelio: Nō veni pacē mittere: ſꝫgladiū: ⁊ erūt in vna domo qͥnqꝫ diuiſi aduerſū ſe: duo aduerſus tres: ⁊ tres aduerſus duos erūt diuiſi: id ē filiꝰ aduerſus patrē: filia aduerſus matrē: nurus aduerſusſocrum ſuā. Diuiſio hec quo gladio factaē: chriſtus attulit. Et reuera fr̄es etiā quotidianis exemplis videmꝰ hec. Placet iuueni alicui deo ſeruire: diſpicet patri: diuiſi ſunt aduerſus ſe. Ille ꝓmittit terrenā hereditatē: ille amat celeſtē: alid̓ iſte pollicet̉:aliud ille elegit. Nō ſibi putet pat̓ factā iniuriā: deus ſolus illi p̄fert̉: ⁊ tn̄ litigat cū filio volēte ẜuire deo. Sꝫ fortior ē ille gladius ſpūalis ſeparās: qͣꝫ copulās natura carnalis. Fit hoc ⁊ de filia aduerſus matrem:multomagis ⁊ de nuru aduerſus ſocrum.Nā aliqn̄ in vna domo nurus ⁊ ſocrꝰ īueniunt̉ heretica ⁊ catholica: ⁊ vbi fortit̉ recipitur iſte gladiꝰ rebaptizationē n̄ timemꝰ.Potuit diuidi filia aduerſus matrē ſuam:⁊ nō pōt nurus aduerſus ſocrū ſuā. Factūē hoc generaliter etiā ī genere humano: diuiſus ē filius aduerſus patrē. Fuimꝰ enimaliqn̄ filij diaboli. Adhuc īfidelibꝰ dictuꝫē: Uos a patre diabolo eſtis: et oīs infidelitas veſtra: vnd̓ niſi a patre diabolo? Nōille creando pr̄: ſꝫ noſ imitādo filij. Iā mōvidetis filiū aduerſus patrē. Uenit gladius ille renūciat diabolo. inuenit aliū pr̄eꝫ:inuēit aliā matrē: Ille ad imitationē ſe prebens generabat in exitium: parētes duosquos inuenimus in vitā eternam generāt.