PſalmusXXXV III.

mis cōfligo cū diabolo: vtriſqꝫ eū ferio: ꝓſperis ſi nō corrumpor: aduerſis ſi nō franalia lr̄a. 82. Dediſti ergo me opprobriū inſipienti.Obſurdui ⁊ nō aperui os meu:Sed ꝯtra inſipientē obſurdui ⁊ nō aperuios meū. Cui em̄ dicerē qd̓ agit̉ in me? Audiam em̄ quid loquat̉ in me dn̄s deus: qm̄loquet̉ pacem populo ſuo: ſed non eſt paxAlia lr̄a. impijs dicit dn̄s: Obſurdui et non aperuinō habet. os meum. Qm̄ tuᶠ es qui feciſti me.Ideo nō aperuiſti os tuū: qꝛ deus eſt qͥ fecit te. Mirū eſt: os tibi deus nō fecit ad loquēdū. Qui plātauit aurē non audit: qͥ finxit oculū nō videt. Os tibi deꝰ ad loquēdūdedit: et dicis: Obſurdui ⁊ non aperui osmeuꝫ: qm̄ tu es qui feciſti me. An quoniā:tu es qui feciſti me: ad poſteriorē verſū ꝑtineat? Qm̄ tu es qͥ feciſti me. Amoue ameʸ flagella tua. Quoniā tu es qͥ feciſtime: noli extermīare me: tm̄ cede vt ꝓficiaꝫnō vt deficiā: tm̄ tunde vt ꝓducar: non vtꝯminuar. Quoniā tu es qͥ feciſti me: amoAlia lr̄a. ue a me flagella tua. A fortitudīe maicrepatiōibꝰ nus tue ego defeci inᶠ argutiōibꝰ.Hoc eſt cū argueres me defeci. Et argueAlia lr̄a. re tuū quid eſt: niſi qd̓ ſequit̉? Pro iniqͥcorripuiſti. tateᶠ erudiſti homine. Etᶠ contafrabeſcere. beſcere feciſti ſic̄ araneā aīam meā.Multū eſt qd̓ intelligit iſte Idithū: ſi quiscū illo intelligat: ſi qͥs cū illo trāſiliat. Dicitem̄ argutiōibus dei ſe defeciſſe: et vult a ſeamoueri flagella: qm̄ ip̄e ē qͥ fecit illū. Qd̓fecit ip̄e reficiat: ⁊ qͥ creauit ip̄e recreet. Sꝫtn̄ qͥ ita defecit: vt non velit ſe ⁊ recreari etreformari? ſine cā putamꝰ frēs factū fuiſſe.Pro iniqͥtate inquit: erudiſti hominē. Totū quod defeci: quod infirmus ſum: qd̓ deimo clamo: hoc totū ꝓ iniquitate: ⁊ in hocerudiſti nō dānaſti: ꝓ iniqͥtate erudiſti hominē. Audi hͦ planiˢ ex alio pſalmo: Bonū eſt mihi: qꝛ hūiliaſti me: vt diſcā iuſtificatiōes tuas. Et hūiliatꝰ ſum: ⁊ bonū ē mihi: ⁊ pena eſt: ⁊ gratia ē. Quid ſeruat poſtpena: qui ꝑ gratiā exhibet penā? Ip̄e enimeſt de quo dictū eſt: Hūiliatus ſum ⁊ ſaluūme fecit: et bonū ē mihi qd̓ hūiliaſti me: vtdiſcā iuſtificatiōes tuas. Pro iniqͥtate erudiſti hoīem. Et qꝛ ſcriptū ē: Qui fingis dolorē in p̄cepto: deo dici nō niſi a trāſilientepotuit: quia non niſi a trāſiliēte videri potuit. Fingis inqͥt dolorē in p̄cepto: de dolore p̄ceptum mihi facis. Formas ip̄m dolorem meū. Nō eū relinqͥs informē: ſꝫ formasillū: ⁊ formatꝰ dolor meꝰ inflictus a te: pre-

ceptū mihi erit vt liberer a te. Fingis enimdictū eſt dolorē: formas doloreꝫ: plaſmasdolorē: nō ſimulas dolorē: quō fingit artifex: vn̄ ⁊ figulus dicit̉ a fingendo. Ergo ꝓiniquitate erudiſti hoīem. Uideo me ī malis: video me ī pena: ⁊ apd̓ te nō video iniquitatē. Si gͦ ego ī pena ſum: ⁊ apud te iniqͥtas nō eſt: nōne reſtat vt ꝓ iniqͥtate erudias hoīem? Et quō erudiſti? Dic ip̄am eruditionē: O Idithū: quō eruditꝰ es? Et tabeſcere feciſti ſic̄ araneā animā meaꝫ. Hecē eruditio. Quid tabidius aranea: animalip̄m dico: qͣꝫqͣꝫ ⁊ ip̄is telis aranearū qͥd tabidiꝰ. Attēde ⁊ ip̄m aīal qͣꝫ tabidū eſt. Pone ſupra leuiter digitū: ruina eſt: nihil omnino tabidius. Talē feciſti animā meā inqͥt: erudiēdo me ꝓ iniqͥtate. Qn̄ eruditio īfirmū fecit: quedā fortitudo erat vitiū. Uideo quoſdā p̄uolaſſe ⁊ intellexiſſe: ſed a celerioribꝰ nō ſunt deſerēdi tardiores: vt pariter viā ſermonis carpant. Hoc dixi: hocītelligite: ſi eruditio iuſti dei hāc infirmitatē fecit: fortitudo quedā erat vitiū. Fortitudine quadā diſplicuit hō vt erudiret̉ infirmitate: qꝛ ſuꝑbia quadā diſplicuit: vt erudiret̉ hūilitate. Fortes eē dicūt̉ oēs ſuꝑbi:infirmi hūiles. Iō hāc vicer̄t ml̓ti ab oriēte⁊ occidēte veniētes: vt recūbēt cū Abraā⁊ Iſaac ⁊ Iacob ī regno celoꝝ. Quare vicerūt? Quia forteſ eē noluerūt. Quid ē fortes eē noluer̄t? De ſe p̄ſume̓ timuerūt. Iuſticiā ſuā nō ꝯſtituerūt: vt iuſticie dei ſubijcerent̉. Deniqꝫ qn̄ dixit dn̄s hͦ: Multi aboriente ⁊ occidēte venient ⁊ recūbent cumAbraā ⁊ Iſaac ⁊ Iacob ī regno celoꝝ: dixit etiā: Filij aūt regni: id ē iudei: ignorāteſiuſticiā dei: ⁊ ſuā volētes ſtatue̓: ibūt ī tenebras exteriores. Recordamī fidē illā Cēturionis vniꝰ ex ppl̓o gentiū: ita ī ſe infirmi:ita nō fortis vt diceret: Nō ſum dignus vtſb̓ tectū meū intres. Nō erat dignꝰ vt chriſtū domo reciꝑet: ⁊ iā corde receꝑat. Etenīmagiſter ille hūilitatis filiꝰ homīs iā inuenerat ī eiꝰ pectore vbi caput reclinaret. Adhoc verbū Cēturionis dn̄s reſpiciēs ad ſequētes ſe dixit: Amē dico vobis ī nullo inueni tantā fidē ī iſrl̓. Hūc infirmū inuenit:iſraelitas fortes inuenit: vt int̓ vtroſqꝫ diceret: Nō eſt opus medicꝰ ſanis: ſꝫ male habētibꝰ. Propter hoc gͦ: id eſt ꝓpter hāc hūilitatē: multi ab oriēte ⁊ occidēte veniēt ⁊ recūbent cū Abraā ⁊ Iſaac ⁊ Iacob ī regnoceloꝝ: filij aūt regni ibūt ī tenebras exteriores: Ecce mortales eſtis: ecce carnē pu-

Alia ſraplagas tuas

obmutui.