PſalmusXXXVIII.
Alia lr̄a ſtodiā? Audi. Cūʳ conſiſtit aduerſuscōſiſteret. me pct̄ōr. Nō cōſiſtit ad me: ſꝫ ꝯſiſtit adiduerſum. uerſus me. Quid dicturꝰ poſtremo: vn̄ ſatiſfaciā carnali de ſpūalibꝰ: Loqͦr foris videnti ⁊ audiēti: intus ſurdo ⁊ ceco? Aīalisem̄ hō nō ꝑcipit q̄ ſunt ſpūs dei. Niſi autēaīalis inueniret̉ quō calūniaret̉? Beatꝰ qͥnarrat verbū auri audiēti: nō auri pctōrisaſtātis aduerſū ſe. Tales em̄ multi circūſtabāt ⁊ circūfremebant: qn̄ ille velut ouisad īmolādū ductꝰ eſt: ⁊ ſicut agnꝰ corā tōdēte ſe ſine voce: ſic n̄ aꝑuit os ſuū. Quidem̄ dicas: turgidis: turbidis: calūnioẜ: litigioſis: v̓boſis? Quid dicas ſctō ⁊ pio: ⁊ dereligiōe trāſiliēti eos: qn̄ ipſis libent̓ audiētibꝰ diſce̓ cupidiētibꝰ: v̓itatꝭ cibo īhiātibꝰ:auide accipiētibuſ: dn̄s ait: Adhuc multahabeo vob̓ dice̓: ſꝫ n̄ poteſtis illa ꝑtare mōEt Apl̓s: Nō potui vob̓ loqͥ qͣſi ſpūalibꝰ: ſꝫqͣſi carnalibꝰ: nō tn̄ deſperādis ſed nutriēdis. Sequit̉ em̄: Tāqͣꝫ ꝑuul̓ in chriſto lacvobis potū dedi: nō eſca. nōdū em̄ poteratis. Ergo vl̓ nūc dic: ſed neqꝫ adhuc qͥdeꝫpoteſtis. Noli gͦ feſtinare audire qd̓ nō capis: ſꝫ creſce vt capias. Sic ꝑuulū alloquimur ī ſinu matrꝭ eccl̓e: pio lacte nutriēdū:⁊ ad eſcam mēſe dn̄ice idoneū faciēdum.Quid aūt vl̓ tale dicā pctōri aſtāti aduerſus me: idoneū ſe putāti aut fingēti: ad eaq̄ nō capit: vt cū ei dixero: ⁊ ille nō ceꝑit: n̄ſe putet nō cepiſſe: ſꝫ me defeciſſe? Ergo ꝓpter hūc pctōrē aſtantē aduerſus me: poſuiori meo cuſtodiā. Et qͥd ſecutū ē. Obſurdui ⁊ huiliatus ſum ⁊ ſilui a bonis? Patit̉ em̄ difficultatē iſte trāſiliēs inquodā gͣdu qͦ iā trāſiliuit ⁊ q̄rit: ⁊ inde trāſilire ad vitandā hāc difficultatē. Peccare metuebā vt nō loq̄rer: vt ſilentiū mihi īponerē. Hoc em̄ dixerā: cuſtodiā vias meas: vt n̄ delīquā ī lingua mea. Et dū timeoloqͥ ne peccē: obſurdui ⁊ hūiliatus ſū: ⁊ ſilui a boniſ. Dū nimiſ timeo ne loqͣr aliquamala: tacui oīa bona: obſurdui ⁊ hūiliatuſſū ⁊ ſilui a bonis. Un̄ em̄ dicebā bona: niſiqꝛ audiebā? Auditui .n. meo dab̓ exultationē ⁊ leticiā. Et amicꝰ ſpōſi ſtat ⁊ audit eū⁊ gaudio gaudet ꝓpt̓ voce̓ nō ſuā ſꝫ ſpōſi.Ut vera dicat: audit q̄ dicat. Nā qͥ loquit̉mēdaciū de ſuo loquit̉. Quiddā q triſte ⁊moleſte paſſus ē iſte: ⁊ hac ſua ꝯfeſſione idqd̓ paſſus eſt: cauēdū admonet nō imitandū. Timendo em̄ nimis vt dixi: ne diceretaliqͣ nō bōa: ſtatuit ſibi nulla dice̓ vl̓ bona.Et qm̄ ſtatuit tace̓: cepit nō audire. Stās
em̄ ſi trāſiliēs es: expectas a deo audire qͥddicas hoībꝰ. Inter diuitē deū: ⁊ inopē q̄rētē qͥd audias: int̓ curris tu trāſiliēs: qͥ poſſis ⁊ hīc audire ⁊ hac dice̓. Si eligis hac n̄dicere: nō mereberꝭ hinc audire. Cōtēnispauperē: ꝯtēnerꝭ a diuite. Oblitꝰ es ſeruūte eē quē ꝯſtituit dn̄s ſuꝑ familiā ſuā dareꝯſeruis cibaria. Quid gͦ q̄rꝭ acciꝑe qd̓ piger es erogare? Merito gͦ qm̄ qd̓ acceꝑasdice̓ noluiſti: īpediris ne accipias qd̓ accipere cupiebas. Aliqͥd em̄ volebas: aliqͥdhabebas: da qd̓ habes: vt merearꝭ acciꝑeqd̓ nō habes. Ergo cū qͣſi potuiſſē ori meocuſtodiā: mihiqꝫ indixiſſem eloquiū: qꝛ videbā vbiqꝫ ꝑiculoſū ſilentiū: factuꝫ ē inqͥtin me qd̓ nolebā: obſordui ⁊ hūiliatꝰ ſum:nō me hūiliaui: ſꝫ hūiliatꝰ ſum. Obſurduihūiliatus ſū ⁊ ſilui a bonis. Cepi non dice̓bona: cū timeo ne dicā aliqͣ mala: ⁊ rep̄hēdi ꝯſiliū meum. Silui em̄ a bonis. Et dolor meꝰ renouatꝰ eſt. Adolore qͥppe qͦdā quē mihi īfixerāt caluniatores ⁊ rep̄heſores tanqͣꝫ reqͥeuerā in ſilētio: ⁊ ceſſaueratdolor ille qͥ factꝰ erat a calūniātibꝰ: ſꝫ vbi ſilui a bōis renouatꝰ ē dolor meꝰ: cepi plꝰ dolere tacuiſſe me q̄ dice̓ deberē: qͣꝫ doluerādixiſſe q̄ dicere nō deberē. Renoua Aia lr̄atus eſt dolor meꝰ: et in meditatiōe meū intra me.mea exardeſcet ignis. Cepit eſſe inqͥetū cor meū: videbā īſenſatoſ ⁊ tacebā: nōarguebā: ⁊ me ſic tacentē: zelus domꝰ tuecomedebat. Reſpexi gͦ ad dn̄m meū dice̓tē: ſerue nequā: ⁊ piger dares pecuniā meānūmularijs: ⁊ ego veniēs cū vſurꝭ exigerē.Et qd̓ ſequit̉: auertat deꝰ a diſpēſatoribꝰ ſuis: ꝓijciat̉ in tenebras exteriores ligatꝭ manibus ⁊ pedibꝰ ſeruꝰ: nō euerſor ad ꝑdendū? ſꝫ piger ad erogādū: Quid expectaredebēt qͥ cū luxuria ꝯſumpſerūt: ſi dānant̉:qͥ cū pigritia ẜuauer̄t? In meditatiōe meaexardeſcet ignis: ⁊ poſitꝰ ī hac fluctuatiōedicēdi ⁊ tacēdi int̓ eoſ: qͥ calūniari ꝑati ſt̓:⁊ eos qͥ affectāt īſtrui: int̓ abūdantes ⁊ inopes: factꝰ opprobriū his qͥ abundabāt: etdeſpectio ſuꝑbis: reſpiciēs eos btōs: qͥ eſuriūt ⁊ ſitiūt iuſticiā: laborās in vtroqꝫ: afflictus in vtroqꝫ: ꝑiclitās ne ꝓijciat margaritas an̄ porcos: ꝑiclitās ne nō eroget cibaria ꝯſeruꝭ: In hͦ eſtu q̄ſiuit aliū meliorē locū ab hac diſpenſatiōe: in qua ſic laborathomo ⁊ ꝑiclitat̉: ⁊ ſuſpirās in finē quēdāvbi iſta n̄ erat paſſurꝰ: In illū īqͣꝫ finē qͦ dicturꝰ ē bono p̄rogatori dn̄s: ītra gaudiū dn̄itui. Locutus ſum: inqͥt: in liugua
Cōcaluit cor