PſalmusXXXVIII
quō dicit hō interior: non veniat mihi pesſuꝑbie? Si nō ſcalis: qͥd ſunt qͣs vidit Iacob: vbi erāt aſcēdētes angeli ⁊ deſcēdentes? Si nō pēnis: qͥs ē qui dicit: Quis dabit mihi pēnas ſicut colūbe: ⁊ volabo ⁊ requieſcā? Sed in rebꝰ corꝑalibꝰ: aliud ſuntpedes: aliud ſcale: alid̓ pēne: Intꝰ aūt ⁊ pedes ⁊ ſcale ⁊ pēne affectꝰ ſūt: ⁊ bone volūtates. His ābulemꝰ: his aſcēdamꝰ: his volemus. Cū gͦ audit quiſqꝫ trāſilientē hūc ⁊imitari eligit: nō q̄rat leuitate corporis trāſilire foſſas: aut aliqͣ altiuſcula p̄uolare ſaliēdo: ſꝫ qd̓ ad corꝑa attinet dico. Nā foſſas etiā trāſilit: ſucce̓ſa igni ⁊ effoſſa: q̄ ab īcrepatiōe vultꝰ tui ꝑibūt. Que ſūt em̄ ſuccēſa igni ⁊ effoſſa q̄ ab īcrepatiōe vultꝰ dn̄iꝑibunt niſi pctā: ſuccēſa igni ſunt q̄ fac̄ male ardēs cupiditas: ⁊ effoſſa ſūt q̄ facit male tacens timiditas. Hinc em̄ peccata oīaaūt cupiendo: aut timēdo. Trāſiliat gͦ iſteoīa quibꝰ teneri poſſet in terra: erigat ſcalas ſuas: exerat pēnas ſuas: videat vtrumquiſqͣꝫ agnoſcat hic ſe: īmo vere in dn̄i gr̄amulti ſe agnoſcūt: qͥ forte iam vilē habētesmūdū: ⁊ oīa q̄ delectāt in mūdo eligūt viuere: dū hic viuūt in gaudijs qͥbuſdā ſpūalibꝰ. Et hec vn̄ erūt adhuc ābulantibꝰ ſuꝑterrā: niſi ex diuīs eloquijs: ex v̓bo dei: exꝑabula aliqͣ ſcripturaꝝ ſcrutata ⁊ īueſtigata: ex dulcedine inuētōis: quā p̄ceſſit laborinqͥſitiōis? Sūt quēdā delicie ſancte ⁊ bōein librꝭ. Neqꝫ .n. ſūt ī auro ⁊ argēto: ī epul̓atqꝫ luxuria: ī venatōibꝰ ⁊ piſcatōibꝰ: in ludo ⁊ ioco: ī theatricꝭ nugꝭ: in affectādis ⁊app̄hēdendis ruinoſis honoribꝰ. Neqꝫ .n.vera ſūt gaudia in his oībus: ⁊ in his librꝭnulla ſūt: īmo vero aīa illa ima trāſiliēs: etin his delectata dicat: qꝛ verū dicit ⁊ ſecura dicit: Narrauerūt mihi īiuſti delectationes: ſꝫ nō ſicut lex tua dn̄e. Ueniat adhuciſte Idithū trāſiliat eos qͥ delectant̉ imis:⁊ delectet̉ in his: ⁊ gaudeat in v̓bo dn̄i: indelectatiōe legis altiſſimi. Sꝫ qͥd dicimꝰ?Et hinc trāſiliēdū ē in aliud. An hucuſqꝫhabet qͦ trāſiliat qͥ trāſilire deſiderat? Uoces potiꝰ eiꝰ audiamꝰ. Iā em̄ iſte trāſiliēsvidet̉ mihi qd̓ habitabat in eloquijs dei:⁊ ibi didicit hec q̄ audituri ſumus.Expoſitio pſalmi.Ixi cuſtodiā vias meas: vtnō delinqua in lingua mea.Crędas qd̓ legēdo: diſſerēdo: p̄dicādo: monēdo: obiurgādo: hortādo: cumv̓ſaret̉ in oꝑe: cū exerceret̉ in difficultatibꝰ
qͥbuſdā hūanis: hō agēs īter hoīes: qͣꝫuisiā trāſiliēs eos qͥ nō delectant̉ his: qꝛ difficile ē vt qͥſqꝫ lingua nō labat̉ ⁊ peccet. Etqͥ lingua nō peccauit: vt ſcriptū ē: hic ꝑfectꝰ ē vir: aliqͣ forte penitēda dixerat: ⁊ lapſa erāt ab ore q̄ vellet reuocare nec poſſet.Nō em̄ lingua fruſtra in vdo ē: niſi qꝛ facile labit̉. Uidēs ergo qͣꝫ eſſet difficile vt neceſſitatē loq̄ndi haberet hō: ī loq̄ndo n̄ aliqͥd diceret qd̓ ſe dixiſſe nollet: et tedio affectꝰ ex his pctīs: q̄ſiuit euitare talia. Patitur hāc difficultatē trāſiliēs: nō me iudicetqͥ nō ē trāſiliens: trāſiliat ⁊ exꝑiat̉ qd̓ loqͦr.Tūc em̄ erit ⁊ teſtis: ⁊ filiꝰ veritatis. Cū qͦhec ei ꝯtigiſſent: ſtatuerat nō loqͥ: ne aliqͥddiceret qd̓ locutū eē peniteret. Et hoc indicāt pͥma verba eiꝰ. Dixi cuſtodiā vias meas vt n̄ delinquā in lingua mea. Cuſtodi gͦvias tuas o Idithū: ⁊ noli delinq̄re in lingua tua: ꝑpede qd̓ dicturꝰ es: examina: cōſule interiorē veritatē: ⁊ ſic ꝓfer ad exteriorē auditorē. Querꝭ iſta plerūqꝫ ī ꝑturbation reꝝ: in occupatiōe aīoꝝ: dū ip̄a infirmitas aīe quā aggrauat corpus qd̓ corrūpit̉: ⁊ audire vult ⁊ dicere: audire intus: dicere foras: aliqn̄ ꝑturbata ſtudio dicendi:deficit in diligentia agnoſcēdi: ⁊ in his dicit aliqͥd qd̓ forte nō eſſet dicenduꝫ. Cōtrahec remediū melius ē ſilētiū. Stat em̄ peccator: ꝓpria quadā nota pctōr ſuꝑbꝰ qͥſqͣꝫ⁊ īuidꝰ: audit loq̄ntē trāſiliētē: captat v̓ba:ꝓponit laq̄os: difficile vt īueniat aliqͥd nōita dictū vt dici debuiſſet: nec audiēdo igͦſcit: ſꝫ calūniat̉ inuidēdo. Contra hos iſteIdithū trāſiliens eos ſile̓ delegerat: vn̄ itacātauit: Dixi cuſtodiā vias meas vt n̄ deliquā ī līgua mea. Ꝙͣdiu capior a calūnioẜaut captor: ⁊ ſi n̄ capior: cuſtodiā vias meas: vt non delinqua in lingua mea: qͣꝫuistranſilierim delectationes terrenas: qͣꝫuisnon me capiāt temporaliū rerum volaticiaffectus: qͣꝫuis iam hec ima deſpiciā et admeliora conſurgā: in ipſis tamē melioribꝰſufficit mihi delectatio ītelligētie corā deo.Quid mihi opus eſt captāda loqui: ⁊ dare auditū calūniantibus? Dixi gͦ cuſtodiāvias meas: vt nō delinquā in lingua mea.Poſui ori meo cuſtodia: Hoc qͣre?Propter pios: ꝓpt̓ ſtudioſos: ꝓpt̓ fideles⁊ ſctōs. Abſit. Illi ſic audiūt vt qd̓ ꝓbantlaudēt: ꝙ aūt improbāt int̓ mala forte quelaudant veniā dāt potiꝰ qͣꝫ calūniā parāt:Propt̓ qͦs gͦ vis cuſtodire vias tuas: vt n̄deliquāt in lingua tua: ⁊ ponis ori tuo cu-