Druckschrift 
Aurelij Augustini Prima Quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusLLXIIII

Et multꝭ locꝭ dicit Apl̓s. ſi dixerimꝰv̓ba eſſe chriſti: erunt illa v̓ba chriſti: Deꝰ meus deꝰ meus vt qͥd me dereliqͥſti? Et ibi em̄ habes: deꝰ meus deꝰ meꝰ vtqͥd me dereliqͥſti: lōge a ſalute mea v̓ba delictorū meorū. Quo hic habes a facie peccatorū meoꝝ: ſic ibi habes verba delictorū meoꝝ. Et ſi chriſtus vtiqꝫ ſine peccato ſine delicto: incipimꝰ putare verbailla pſalmi illiꝰ eſſe. Et valde durū cōtrariū eſt: vt ille pſalmus ꝑtineat ad chriſtū: vbi habemus apertā paſſionē eius:tanqͣꝫ ex euāgelio recitet̉. Ibi em̄ habemꝰ:Diuiſerūt ſibi veſtimēta mea: ſuꝑ veſtimentū meū miſerūt ſortē. Quid qd̓ ip̄e dominus in cruce pendēs primū verſū pſalmi ip̄ius ore ſuo ꝓtulit dixit: Deus meꝰdeus meꝰ vt quid me dereliqͥſti? Quid voluit intelligi: niſi illū pſalmū totū ad ſe ꝑtinere: qꝛ caput ip̄iuſ ip̄e ꝓnūciauit? Ubi au ſequit̉ dicit: Uerba delictoꝝ meoruꝫ: eſt dubiū qꝛ vox chriſti eſt. Unde ergopctā: niſi de corꝑe qd̓ eſt eccleſia? Quia loquit̉ corpus chriſti caput. Quare tanqͣꝫvnus loquit̉? Quia erūt duo inquit in carne vna. Sacramentū hoc magnum eſt: aitApl̓us: Ego aūt dico in chriſto in eccleſia. Unde etiā ip̄e loqueret̉ ī euāgelio:reſpondēs eis qui queſtionē intulerunt devxore dimittenda: ait: legiſtis qd̓ ſcriptū eſt: deꝰ ab initio maſculū feminaꝫfecit eoſ: relinquet homo patrē matrē:adherebit vxori ſue: erunt duo: in carnevna? Igitur duo: ſed vna ē caro. Siergo ip̄e dixit: duo ſed vna eſt caro:quid mirū ſi vna caro vna lingua: eademverba: tanqͣꝫ vniꝰ carnis capitis corꝑis?Sic audiamꝰ tanqͣꝫ vnū: ſꝫ tn̄ caput tanqͣꝫcaput: corpꝰ tāqͣꝫ corpꝰ. diuidunt̉ſone: ſꝫ diſtīguit̉ dignitas: qꝛ caput ſaluat:ſaluat̉ corpus: Caput exhibeat miſcd̓iaꝫ:corpus defleat miſeriā. Caput eſt ad purgāda pctā: corpus ad ꝯfitenda pctā: vnatn̄ vox. Ubi ſcriptū ē: qn̄ dicat corpꝰ: qn̄caput: ſi nos in audiendo diſtinguimꝰ: illeaūt tanqͣꝫ vnus loquit̉. Quare em̄ dicat: pctōꝝ meoꝝ: qui dixit: Eſuriui dediſtis mihi māducare: ſitiui dediſtismihi potū: hoſpes fui: recepiſtis me:infirmꝰ in carcere: viſitaſtis me? Certe dn̄s fuit in carcere. Quare hoc diceret: cui dictū eſſet: qn̄ te vidimꝰ eſuriēte ſitientē: aut in carcere miniſtrauimus tibi: rn̄dit ſic: ex ꝑſona corꝑis ſui in

dicās ſe dixiſſe: vni ex minimis meiſfeciſtis me: nec mihi feciſtis? Quare dicat a facie pctōꝝ meorum: dixit Saulo:Saule ſaule: quid me ꝑſequeris: qui vtiqꝫin celo neminē ꝑſecutorē patiebat̉? Sedquō ibi caput loquebat̉ corpore: ſiccaput dicit corꝑis: capitis voces auditis: Sꝫ neqꝫ corꝑis voces audieritis: ſeparetꝭ caput: qꝛ duo ſꝫ vna caro.eſt ſanitas in carne mea a vultu ire tue: ſedfortaſſe īiuſte tibi deꝰ iratus ē o Adā: o genus hūanū: iniuſte iratꝰ eſt deus: qꝛ dixiſti agnoſcēs ip̄am penā tuā in corꝑe chriſti ꝯſtitutus: eſt ſanitas ī carne meaa vultū ire tue: expone iuſticiā ire dei: ne teexcuſare videaris illū accuſare: ſequeredic vn̄ ira dn̄i: eſt ſanitas in carne mea:a vultū ire tue eſt pax oſſibꝰ meis. Repetiuit id qd̓ dixit: non eſt ſanitas in carnemea: hoc eſt em̄: ē pax oſſibꝰ meis.aūt repetiuit a vultū ire tue: ſꝫ cām dixit iredei. eſt pax inqͥt oſſibꝰ meis a facie peccatoꝝ meoꝝ. Qm̄ iniquitates mee Alia lr̄a.ſuſtulerūt caput meu: ſicutᶠ faſcisˣ ſuꝑgreſſe ſūt.grauis grauate ſunt ſuꝑ me. Et hicʳ onus graue.cauſaꝫ p̄miſit effectū ſb̓iecit: quid vn̄tigerit dixit: iniqͥtates mee ſuſtuler̄t caputmeū. Nemo em̄ ſuꝑbus: niſi iniquꝰ cui ſuſtollit̉ caput: ſurſū tollit̉ erigit caput aduerſus deū. Audiſtis lectio legeret̉ librieccleſiaſtici: Initiū ſuꝑbie hoīs apoſtatare a deo. Ille pͥor noluit audire p̄ceptū:ſuſtulit iniqͥtas ip̄ius caput aduerſus deū.Et qꝛ iniqͥtates ſuſtulerūt caput eiꝰ: qͥd illifecit deꝰ? Sicut faſcis grauis grauate ſuntſuꝑ me. Leuitatis eſt erigere caput: qͣſi nihil portat erigit caput. Quia leue ē qd̓pōt erigi: accipit pondus vn̄ poſſit cōprimi. Cōuertet̉ em̄ labor eiꝰ ī caput eiꝰ: iniqͥtas eiꝰ ī verticē eiꝰ deſcendet: Sicut faſcꝭguis gͣuate ſūt ſuꝑ me. Cōputruert alia lr̄a putruert liuores mei: liuores tputruerūthꝫ: eſt ſanus. Adde qꝛ ip̄i liuores cōpu corrupte ſūtruerūt putruerūt. Un̄ putruerūt? Quiacōputruerūt. quō hoc explicet̉ in vitahūana: qͥs nouit? Habeat aliqͥs ſanū olfactū aīe: ſentit quō puteāt pctā. Cui putoripctōꝝ ꝯtrarius erat odor ille: de quo dicitApl̓s: Chriſti bonꝰ odor ſumus deo ī omni loco his ſalui fiunt. Sꝫ vn̄ niſi de ſpeUn̄ niſi de recordatiōe ſabbati? Aliud .n.plāgimus in hac vita: aliud p̄ſumimꝰ ī illavita. Qd̓ plāgit̉ putet: qd̓ p̄ſumit̉ flagrat.

cicatrices mee