PalmusXXXVI
nr̄m iudiciū: vel ſiml̓ iudiceſ eligeremꝰ. nōires ad qͦs tu velles. Quātū int̓ſit videte.Tūc aūt ip̄i donatiſte lr̄is ſuis īperatoreꝫpetierūt: vt decerneret iudices. Improbauerūt eos apud qͦs victi ſūt: qͦs āteqͣꝫ vīcerēt̉: poſtulauerūt: dati ſūt alij ad eoꝝ petitū: et ibi victi ſūt. Appellauer̄t ad īꝑatorē:⁊ ibi victi ſūt. Seml̓ victꝰ abſēs ē maximianiſta ⁊ tacet: ⁊ ter victꝰ pn̄s dōatiſta n̄ tacꝫ.Sꝫ d̓ nūero ꝯtēdis cū maximianiſtis vt dixi: faueo tibi: trecēti decē pl̓es ſūt qͣꝫ cētū:vel qͦt fuerūt qͥ dānauerūt a ꝑte Maximiani Primianū: milia ep̄oꝝ per orbē terraꝝqͥ damnauerūt a ꝑte Ceciliani Donatuꝫ.Nihil pōderis apd̓ te hr̄e putas. Sꝫ dictūrus es mihi: Nūqͥd Donatiſtas milia epiſcopoꝝ dānauerūt de toto orbe terraruꝫ?Optīe nō dānarūt? Quare nō dānarūt?Quia iudicio nō interfuerūt: ſi iudicio nōinterfuerūt: ꝓpterea nō dānauerūt: qꝛ cāꝫillā penitꝰ neſcierūt. Ab īnocētibꝰ quare teſeparaſti? Uenit huc ad te d̓ orbe t̓raꝝ baptizatꝰ quē vis r̄baptizare: ⁊ te iā letale myſteriū exercētē: ⁊ volētē iterare: qd̓ ſeml̓ datur ⁊ n̄ amittit̉: adit cū magna voce ⁊ gemitu ⁊ dicit tibi: qͥd eſt qd̓ vis facere: rebaptiſare me? Ait neſcio qͥs meſopotamenꝰ: neſcio qͥs ſyrus: neſcio qͥs pōticꝰ vel lōgiꝰ cōſtitutꝰ Rn̄des: qꝛ n̄ habes baptiſmū. dic̄ ille. qͣre. lege epl̓as pauli ad me dataſ? Ueītneſcio qͥs de galacia: d̓ pōto: veīt neſcio qͥſde philadelphia: ad qͣs eccl̓ias Ioh̓es ſcripſit. Uenit a coloſſis: venit a philippis: atheſſolōicā: Ego ⁊ dic̄ n̄ habeo baptiſmū:ad quē ſcripſit Apl̓ſ: ꝑ quē tu hēs: ⁊ audeſlegere epl̓am mea: qͥ deteſtaris pacē meā.Sermo Tertius de tertia parteeiuſdem pſalmi.Ars nouiſſima pſalmi huiꝰ in diſcuſſa vobiſcū: ⁊ intractata remāſerat. Proinde ſicut vid̓o nō quidē ſcd̓m diſpoſitionē noſtrā: ſꝫ tn̄ non p̄terdiſpoſitionē ſuā: ad reddendū debitū nosdn̄s reuocauit. Intēti ergo eſtote fratres:vt ſi poſſumꝰ deo adiuuāte: vel mō ſoluamū sqd̓ nos debere cognoſcimꝰ. Quis ēqui dic̄ qd̓ mō cantauimꝰ? Iuuenisretenim. fuiᶠ ⁊ ſenui: ⁊ nō vidi iuſtū derelictu: nec ſemen eius queres paneꝫ.Sic qͣſi vnꝰ hō loqͥt̉. Ꝙ multuꝫ tpꝑs ē etasvniꝰ hoīs? Et qͥd magnū ē: vt hō poſitusī vna aliqͣ ꝑte t̓raꝝ ꝑ totaꝫ vitā ſuā: tā breuē: qͣꝫ hūana vita breuis ē: qͣꝫuis ad ſenectutē a iuuētue ꝑtuenerit: nō viderit iuſtū
derelictū: nec ſemē eiꝰ q̄rēs panē. Nō ē mirādū. Potuit em̄ fieri: vt an̄ vitā ip̄iꝰ fuiſſet aliqͥs iuſtꝰ q̄rēs panē: potuit fieri ī aliaꝑte terraꝝ non vbi ip̄e eſſet. Deinde aliudqd̓ mouet audite. Ecce vnuſqͥſqꝫ in vob̓ qͥforte iā ſenuit: reſpiciēs curſus etatis ſue:iā ꝑactos ſibi: vbi cogitatiōe v̓ſatꝰ fuerit: īhis qͦs nouit: forte nō ei occurrit iuſtꝰ q̄rēspanē: aut filiꝰ iuſti q̄rēs panē: ſꝫ tn̄ reſpicitad ſcpͥturas diuīas: ⁊ īuenit anguſtatū iuſtū: ⁊ famē paſſū ī regiōe ſua: mutaſſe aliāregionē: Inueīt ⁊ filiū ip̄iꝰ Iſaac eiuſdē famis cā: ī alias iſſe regiones q̄rētē panē: Etquō erit verū nūqͣꝫ vidi iuſtū d̓relictū: necſemē eiꝰ q̄rēs panē? Et ſi verū hͦ īueīt ī ſpacio vite ſue: alit̓ tn̄ īuenit ī lectōne diuīa: q̄fidelior ē qͣꝫ vita hoīm. Quid gͦ faciamuſ?Adiuuēt nos pia ſtudia vr̄a: īſpiciamꝰ inhis v̓ſibꝰ pſalmi volūtatē dei: qͥd nos ītelligere velit. Metꝰ ē em̄ ne vnuſqͥſqꝫ īfirmꝰ:nō capiēs ſpūaliter intellige̓ ſcpͥturaſ: eat īexēpla hūana. Uideat aliqn̄ bonos ẜuosdei eſſe ī ncc̄te aliqͣ: ⁊ ī opia q̄rendi panes:maxīe ⁊ Paulū Apl̓m cogitet qͥ dic̄: In fame ⁊ ſiti: ī frigore ⁊ nuditate: ⁊ ſcandalizet̉apd̓ ſeip̄m dicēs: certe verū eſt qd̓ cātaui:certe veꝝ ē qd̓ ī eccl̓ia ſtās tā deuota voce ꝑſonui: nūqͣꝫ vidi iuſtū derelictū: nec ſemē eiꝰ q̄rēs. panē Fallūt nos ſcpͥture: dicat apd̓ ſe ⁊ diſſoluāt̉ oīa eiꝰ mēbra ab opere bono: qͥbꝰ mēbris ītrinſecus: qd̓ eſt grauiꝰ ⁊ in interiore hoīe reſolutꝭ: iā deſiſtat aboꝑe bono: ⁊ dicat ſibi. Ut qͥd bn̄ oꝑor? Utqͥd panē meū frāgo eſuriēti: ⁊ nudū veſtio:⁊ ſine tecto īduco ī domū meū: attēdēs adid qd̓ ſcpͥtū ē: nūqͣꝫ vidi iuſtū derelictū: necſemē eiꝰ q̄rēs panē: cū videā tot hoīes bene viuētes plerūqꝫ fame laborātes? Sꝫ ſiforte erro ego: vt tā illū qͥ bn̄ viuit: qͣꝫ qͥ male viuit putē bn̄ viuere: ⁊ aliter illū nouit deus: id eſt iniquū eſſe quē ego iuſtum puto:qͥd facio de abraā quem iuſtū ip̄a ſcpͥturacōmēdat? Quid facio d̓ ip̄o Apl̓o Pauloqͥ dic̄: Imitator es mei eſtote: ſic̄ ⁊ ego chriſti. An vt etiam ego ſim ī malis que ille ꝑtulit ī fame ⁊ ſiti: in frigore ⁊ nuditate? Itacogitātē: ⁊ vt dixi diſſolutꝭ mēbris oībꝰ īterioribꝰ a facultate oꝑis boni: poſſumꝰ nefrēs tāqͣꝫ ꝑaliticū tollere: ⁊ aꝑire tectū ſcripture hꝰ: ⁊ eū ſb̓mitte̓ ad dn̄m? Uidetꝭ em̄qꝛ obſcurū eſt. Porro ſi obſcurū eſt: tectūeſt: ⁊ ꝑaliticū quendam aīo intueor: ⁊ hoctectū video: ⁊ ſub hoc tecto video: ⁊ chriſtū latere agnoſco. Faciā quātū poſſuꝫ qd̓
Alia lr̄aIunior.