PſalmusXXXVI
derat. Sed quia ſuſcipi non potuit: niſi eoloco quo debuit: Nō enim deſeruit illampartem quaſi integer apud ipſos: vt appareret eum nō delectatione ſed neceſſitate feciſſe Quia ibi ergo habere nō potuit:qd̓ querebat: querebat aūt elationē ⁊ falſūhonorem. et qꝛ nō inuenit quod ibi perdidit: ⁊ ip̄e perijt. Gemebat ſaucius ⁊ nō cōſolabatur. Erāt enim in cōſcientia eiꝰ aculei horribiles tacite. Tēptauimus cōſolari eum de verbo dei: ſed ille non erat de ſapientibus formicis: q̄ ſibi eſtate collegerūtvn̄ hyeme viuerēt. Cum enim res ſūt trāquille: tunc homo ſibi colligere debet verbum dei: ⁊ recōdere in intimis cordis ſui:quēadmodū formica abſcondit in cauernoſis penetralibus labores eſtatis. Pereſtatem enim vacat hoc agere. Uenit aūthyems: id eſt ſuperuenit tribulatio: ⁊ niſi ītus inuenerit qd̓ edat: neceſſe ē vt fame diſpereat. Iſte ergo ſibi nō collegerat verbūdei: ſuꝑuenit hyems: nō hic inuenit quodquerebat: cōſolari niſi inde nō poterat: deverbo autē dei nullo modo. Intꝰ apud ſenihil habebat: Foris qd̓ querebat nō inueniebat. Ardebat indignationū ⁊ dolorumfacibꝰ: agitabatur mens eius violenter: ettam diu occulte: donec etiam erūperet inquoſdā gemitus: ita vt inter fratres ſonaret: ⁊ ſe audiri neſciret. Uidebamus ⁊ dolebamus vehemēter: deꝰ ſcit: tantaꝫ penāanime: tantas cruces: tātas gehēnas: tātatorm̄ta. Qui pluribꝰ apparuit īpatiēs locihꝰ: ſi appareret hūilis: poſſit eē ei locꝰ ſalubris. Tal̓ apparuit vt etiā proijceret̉. Neqꝫ hinc deſperare debemus fratres d̓ alijsqui forte elegerīt veritatem: ⁊ nō ſecuti fuerint neceſſitatem. Uſqꝫ adeo enī de ceteriſdeſperandū nō eſt: vt nec de iſto deſperē:qͣꝫdiu viuit. De nullo enim viuente deſperandum ē. Hoc ergo fratres ex occaſionehac ſcire debuit charitas veſtra: ne qͥs forte aliud vobis dicat. Nam ſubdiaconꝰ eorum qui cum ei nulla queſtio cōmoueret̉:elegit catholicā pacem ⁊ vnitatem: ⁊ illisdimiſſis venit: venit reuera ſicut eligensquod bonum ē: nō ſicut repudiatus a malis: ſic acceptus eſt vt de eius conuerſionegaudeamus: ⁊ eum veſtris orationibꝰ cōmendemus. Potens eſt enim deus qͥ euꝫfaciat: etiam atqꝫ etiā meliorem. Ceterumde nullo pronuncianduꝫ eſt in aliquā partem: ſiue in bonam: ſiue in malam. Ꝙͣdiueniꝫ hic viuitur: craſtinus dies ignoratur:
Non confundentur in tempore malo: ⁊ indiebus famis ſaturabuntur: quoniā pec Alia lr̄a.catores veribunt. Inimiciʸ autē dominiᶠ ſtatim vt gloriabuntur ⁊ exaltabuntur deficientesʸ ſicut fumꝰdeficient. Ex ip̄a ſimilitudine rem quaꝫinſinuauit agnoſcite. Fumus a loco igniserūpens in altum extollitur: ⁊ ip̄a elationein globum magnum intumeſcit. Sꝫ quanto fuerit globus ille grandior: tanto fit vanior. Ab illa enim magnitudine nō fundata ⁊ ſolidata: ſed pendente ⁊ inflata in auras: eque dilabitur: vt videas ip̄am ei. obfuiſſe magnitudinem. Quanto enim pluserectus eſt: tanto extentus: quanto diffuſus vndiqꝫ in maiorē ambitum: tāto fit exilior ⁊ deficiens ⁊ nō apparēs. Inimici autem domini ſtatim vt gloriabuntur ⁊ exaltabūtur: deficientes ſicut fumus deficiēt.De talibus dictū eſt: ſicut iamnes ⁊ mambres reſtiterunt Moyſi: ſic ⁊ iſti reſiſtuntveritati: homines mente corrupti: reprobicirca fidem. Unde autem reſiſtūt veritatiniſi inflatione tumoris ſui: euntes in ventos: extollentes ſe quaſi iuſtos ⁊ magnos?Quid autē de illis ait tanqͣꝫ de ſumo? Sꝫvltra nō proficient. Dementia enim eoruꝫmanifeſta erit omnibus: ſicut ⁊ illorū fuit.Inimici autem domini ſtatim vt gloriabūtur ⁊ exaltabuntur: deficientes ſicut fumdeficient. Feneratur peccator ⁊ no mutuabitur.ſoluet. Accipit ⁊ nō reddit: quid eſt? Nōreddit gratiarum actionem. Quid enim ate vult deus: aut quid exigit deus: niſi qd̓tibi promiſit? Et quantā accepit peccator:pro quibus nō ſoluit? Accepit vt ſit: accepit vt ſit homo: multumqꝫ interſit int̓ ip̄m⁊ pecus. Accepit corporis formamꝭ. accepit in corpore diſtinctionem ſenſuū: ad videndum oculos: ad audiēdum aures: adodorandum nares: ad guſtandum palatum: ad contrectandum manus: ad ambulandum pedes: ſalutemqꝫ ipſaꝫ corporis.Sed adhuc iſta ⁊ cum pecore habemꝰ cōmunia. Accepit etiam amplius: id eſt mētem que poſſit intelligere: que poſſit capere veritatem: que poſſit iuſtum ab iniuſtodiſcernere: que poſſit īdagare: deſiderare:creatorē laudare: ⁊ īherere illi. Hec oīa accepit ⁊ peccator: ſed nō bn̄ viuēdo: n̄ reddit qd̓ debet. Ergo fenerat̉ pctōr ⁊ non ſoluit: non reddit ei a quo accepit: non agitgratias: immo vero rependit mala probonis: blaſphemias: murmur: aduerſus
vero. I mox.honorificatifuerint ⁊ exaltati. quēadmodū.
Alia lr̄a.