PſalmusXXXVI
ꝑtinēt ad agricolā. Ergo fac bonitatē: nōextra t̓rā: ſꝫ inhabita terrā. Et qͥd habebo?Et paſceris in diuitijs eiꝰ. Que ſūtdiuitie eiꝰ terre? Diuitie eiꝰ: dn̄s eius: diuitie eiꝰ: deꝰ eiꝰ. Ip̄e ē ille cui dicit̉: pars meadn̄e. Ip̄e ē ille d̓ quo d̓r. Dn̄s ꝑs hereditatis mee ⁊ calicis mei. Recēti ſermone cōmēdauimꝰ charitati vr̄e: ⁊ deū eē poſſeſſionē nr̄am: ⁊ nos eē poſſeſſionē dei. Audi qꝛdiuitiē terre huiꝰ ip̄e ē. Uide qͥd ſequitur.Delectare in dn̄o. Tāqͣꝫ queſieris ⁊dixeris: Oſtēde mihi diuitias terre illiꝰ inqua me iubes habitare: Delectare inqͥt indn̄o. Et dabit tibiᶠ petitionem cordis tui. Signa te: accipe petitionem cordis tui: diſcerne petitioneꝫ cordis tui a petitionibus carnis: diſcerne quantum potes. Nec fruſtra dictū eſt ī quodā pſalmo:Deꝰ cordis mei: Ibi enī ſequit̉ ⁊ dicit: Etꝑs mea deꝰ meꝰ. Uerbi gr̄a: Cecꝰ ē corꝑerogat vt illūinēt̉. Eſto: Rogꝫ qꝛ ⁊ iſta deꝰfacit: ⁊ iſta deꝰ p̄ſtat: ſed rogat hec etiā mali. Petitio hec carnis. Infirmat̉: rogat ſeſaluū fieri: ſaluus fit moriturꝰ: ⁊ iſta petitōcarnis ē: ⁊ ſi qua ſunt talia. Petitō cordisq̄ eſt? Sicut petitio carnis eſt velle ſibi imparari oculos: vtiqꝫ ad vidēdā iſtā lucē q̄talibꝰ ocul̓ videri pōt. Ita petitio cordisad illā lucē ꝑtinet. Beati enī mundicordes: qm̄ ip̄i deū videbūt: Delectare in domino ⁊ dabit tibi petitionē cordis tui. Ecce d̓ſidero: rogo: volo ego ne īplebo? Nō.Quis gͦ? Reuela ad dn̄m viā tuā:⁊ ſpera in eū: ⁊ ipſe faciet. Indica illi qͥd patiaris: indica illi qͥd velis. Quidenī pateris? Caro cōcupiſcit aduerſus ſpiritū: ⁊ ſpūs aduerſus carnē. Quid gͦ vis?Infelix ego hō qͥſ me lib̓abit d̓ corꝑe mortꝭhuiꝰ? Et qꝛ ip̄e faciet cū reuelaueris ad eūviā tuā. Uide qͥd ſequit̉. Gr̄a dei ꝑ Ieſuꝫchriſtū dn̄m noſtrū. Quid gͦ facturꝰ eſt: qꝛdictū ē: Reuela ad dn̄m viā tuā: ⁊ ſpera īeū: ⁊ ip̄e faciet? Quid faciet? Et educetſicut lume iuſticiā tuā. Modo enimabſcondita ē iuſticia tua: in fide res ē: ⁊ nōdū in ſpecie. Aliquid credis vt facias: nōdū vides qd̓ credis: Cū aūt ceperis videre qd̓ credidiſti: educetur in lumīe iuſticiatua: qꝛ iuſticia tua erat fides tua. Iuſtꝰ enīex fide viuit. Et educet velut lumē iuſticiātuā. Et iudiciū tuūᶠ ſicut meridieꝫ.Hoc ē claꝝ lumen. Paꝝ erat dicere vt lumen. Lumē enī iā dicimꝰ: ⁊ cū albeſcit lumē dicimꝰ: ⁊ cum ſol orit̉: ſꝫ nunqͣꝫ ē clarior
lux: qͣꝫ medio die. Non ſolum gͦ educet ſic̄lumē iuſticiā tuā: ſed erit iudiciū tuuꝫ tāqͣꝫmeridies. Modo enī iudicas ſeqͥ chriſtū:hoc ꝓpoſuiſti: hoc elegiſti: hoc ē iudiciumtuum: nemo tibi oſtendit qd̓ ꝓmiſit. Promiſſorem adhuc tenes: exhibitorē aūt expectas. In iudicio ergo fidei tue elegiſti ſequi qd̓ nō vides. In abſcōdito ē iudiciuꝫtuū: adhuc rep̄hendit̉ ⁊ irridet̉ ab infidelibus Quid credidiſti? Quid tibi chriſtꝰ ꝓmiſit? Quia īmortalis eris: ⁊ dabit tihi vitā eternā. Ubi ē hoc? Qn̄ dabit? Qn̄ fieripoteſt? Iudicas tu magis ſequi chriſtū ꝓmittētē qd̓ nō vides: qͣꝫ impiū rep̄hēdēte:credidiſſe te qd̓ nōdū vides. Et hͦ ē iudicium tuū: et quale ſit iudiciū tuū: adhuc nōapparet: In iſto ſeculo qͣſi nox ē. Quandoeducet iudiciū tuū velut meridiem? Cumchriſtus apparuerit vitā veſtra: tūc ⁊ voscū ip̄o apparebitis in gloria. Cum veneritiudicij dies: ⁊ venerit chriſtꝰ: ⁊ cōgregauerit om̄s gētes iudicandas: quid erit tunc?Impiꝰ vbi abſcōdet ꝑfidiā ſuā: cū viderofidē meā? Ergo modo quid? Anguſtie ettribulatiōes ⁊ tēptationes: ⁊ beatꝰ qui perdurat: qꝛ qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē: hicſaluus erit. Nec cedat inſultatoribus: neeligat hic florere: ⁊ ex arbore fenum fiat.Quid igitur debeo? Quid debes audi?Subditꝰ eſto dn̄o: ⁊ᶠ obſecra eū.Hoc eſt: ſit vitā tua obedire p̄ceptis eius.Hoc ē enī ſubditum illi eſſe: obſecrare donec det qd̓ ꝓmiſit. Perſeueret bonū opꝰ:perſeueret ⁊ oratio. Oportet enī ſꝑ orare:⁊ nō deficere. In quo appares ſubditꝰ? Infaciendo qd̓ p̄cepit. Sꝫ mercedē nōdumaccipis: forte qꝛ capere nōdum potes. Iāenim ille poteſt dare: ſꝫ tu nō potes accipere. Exerce te operibus: labora in vinea: finito die pete mercedē: fidelis eſt qui te adduxit ad vineaꝫ. Subditus eſto dn̄o ⁊ obſecra eū. Ego facio: ſubditus ſum dn̄o: etobſecro eum. Sꝫ quid tibi videtur? Uicinus ille neqͣꝫ male agēs ⁊ florēs ē: furta eiꝰadulteria eiꝰ: rapinas eiꝰ ego noui: ī oībꝰelatꝰ: ſuꝑbꝰ: ꝑ īiqͥtatē exaltatꝰ n̄ me dignat̉agͦſcere. In his quō durabo? Morbꝰ ille ēbibe ꝯtra. Neꝰ ſb̓emuleris eū qͥ ꝓſpe Alia lr̄a.rat̉ in via ſua. Proſperat̉: ſꝫ ī via ſua: laboras: ſꝫ ī via dei. Illi ꝓſperitas ī via ē: ī ꝑuentione infelicitas: tibi labor in via: ī peruentiōe felicitas: qm̄ iter impioꝝ peribit.Nouit dn̄s vias iuſtoꝝ: ⁊ iter impiorū ꝑibit. Has vias ambula qͣs nouit dn̄s: Et ſi
noli emulari
Alia lr̄a.r ora.