Pſalmus.LLVV

reliquas. Uide qͥd de illis ſuperius dixit.Qui cū cognouiſſent deū: nō vt deū glorificauerūt: aut gr̄as egerūt: ſꝫ euanuerūt incogitationibus ſuis: et obſcuratū ē inſipiens cor eoꝝ. Un̄? De ſuperbia. Dicētesenī ſe eē ſapientes: ſtulti facti ſūt. Inde iāſequit̉. Tradidit illos deꝰ in cōcupiſcentias cordis eoꝝ. Quia gͦ fuer̄t ſuꝑbi ⁊ ingrati: digni habiti ſunt: qui traderent̉ in cōcupiſcentias cordis ſui: ⁊ facti ſunt ab yſſusmulta: vt nō ſolū peccarent: ſed etiā doloſe agerent̉: ne ītelligerēt iniqͥtatē ſuā ⁊ odiſſent. Iſta ꝓfunditas ē malicie: vt nollēt inuenire ⁊ odiſſe. Sed ad iſtā ꝓfunditatē: qͣmodo qͥſqꝫ ꝑuenit vide. Iudicia dei abyſſus multa. Sicut montes dei iuſticia eiusqͥ ꝑ gr̄am ip̄iꝰ fiūt magni: ſic ⁊ ꝑ iudicia ip̄ius fiunt in ꝓfundo qͥ mergūtur in vltima.Hac ergo delectēt te mōtes: hac auertereab abyſſo: ⁊ cōuertere ad id qd̓ d̓r: Auxilium meū a dn̄o. Sed vn̄? Quia leuaui oculos meos ad montes. Quid ē hͦ? Latine dicā. In eccl̓ia chriſti inuenis ab yſſum: īuenis ⁊ mōtes: Inuenis ibi pauciores bonosqꝛ mōtes pauci ſūt: ab yſſus lata ē: id ē ml̓tos male viuentes ab ira dei: qꝛ ſic egerūtvt traderent̉ in ꝯcupiſcētias cordis ſui: vtiā defendāt pctā ſua: ⁊ nō ꝯfiteant̉: ſed dicant: Quare? Quid feci? Et ille illd̓ fecit:⁊ ille hͦ fecit. Iam etiam defendere voluntqd̓ arguit ſermo diuinꝰ: ab yſſus ē. Ideo qͦdaꝫ loco ait ſcripturā. Audi abyſſū. Peccator inqͥt cū venerit in ꝓfundū maloꝝ cōtemnit. Ecce iudicia tua ſicut ab yſſus ml̓ta: ſꝫ nōdū es mōſ: nōdū es abyſſus. Fugeab yſſum: attēde in mōtes: ſed nec remaneas in mōtibus. Auxiliū enī tuū a dn̄o quiFſaluabis quē fecit celū ⁊ terrā Hoīes ⁊ iumētaʸ ſaladmodū mul­ uos facies dn̄eʸ ſicut multiplicatatipicaſti miſe ē mīa tua deꝰ. Ꝙꝛ dixit miſcd̓ia tua incelo: vt ⁊ in terra eſſe ſciat̉ ait: Hoīes ⁊ iumenta: ſaluos facies dn̄e: ſicut multiplicata ē miſericordia tua deꝰ. Magna ē miſericordia tua deꝰ: ⁊ ml̓tiplex miſcd̓ia tua de⁊ hāc das ⁊ hōibꝰ ⁊ iumētis: Salus enimhominū a quo? A deo. Nūquid ſalus iumētoꝝ a deo nō eſt? Qui enī fecit hominē:ip̄e fecit ⁊ iumenta: qꝛ vtrūqꝫ fecit: vtrūqꝫſaluat: ſed ſalus iumētoꝝ tꝑalis ē. Sūt em̄qͥ ꝓ magno hͦ petūt a deo: qd̓ dedit iumentis. Multiplicata ē miſcd̓ia tua deꝰ: vt nōſolū hominibuſ: ſꝫ ⁊ iumētis det̉. Que dat̉hoībus: iſta carnalis ⁊ tꝑalis? Ergo hoīesnō hn̄t aliqͥd apud deū exceptū: qd̓ ium̄ta

nō mercant̉: ⁊ qͦ iumēta nō ꝑueniant. Hn̄tplane. Et vbi ē qd̓ habēt? Filij aūt hominū ſub tegmine alaꝝ tuaruꝫ ſpē Alia lrabūt. Attēdat charitas vr̄a dulciſſimaꝫ ˣ in.ſnīam. Homines ⁊ iumēta ſaluos facies.Iam dixit hoīes ⁊ iumēta: deinde autē filij hominū: quaſi alij ſint hoīes: alij autemfilij hoīm. Aliqn̄ in ſcripturis filij hominūdicūt̉ generaliter hoīes: aliqn̄ ꝓprie qͦdāmō dicūt̉ filij hoīm. Propͥa quadā ſignificatiōe: vt nō oēs hoīes intelligant̉: maxīeqn̄ hꝫ diſtinctionē. Nō enī ſine cā ibi poſitum ē: Hoīes ⁊ iumēta ſaluos facies dn̄e:filij autē hoīm: qͣſi his ſequeſtratis cuſtodit ſe iunctos filios hoīm. Seiūctos a quibus. Nō ſolū a iumētis: ſꝫ ⁊ ab hoībꝰ qͥ ſalutē iumētoꝝ q̄rūt a deo: ⁊ ꝓ magno hͦ deſiderāt. Qui ſūt gͦ filij hoīum. Qui ſub tegmine alaꝝ eiꝰ ſperāt. Illi enī hoīes cū iumētiſ gaudēt in re. Filij aūt hoīm gaudēt īſpe. Illi pn̄tia bona ſectant̉ cū iumētis: illi futura bona ſperāt cū angelis. Quare gͦcū diſtinctiōe illi vocāt̉ hoīes: ⁊ illi vocāt̉filij hoīm? Nā ⁊ quodā loco ſic ait ſcpͥtura. Quid ē hō qm̄ memor es eiꝰ: aut filiushoīs qm̄ viſitas eū? Quid ē hō qd̓ memores eiꝰ? Memor es: qͣſi abſentis: filiū auteꝫhoīs viſitaſ pn̄tē. Quid ē memor es hoīs?Hoīes ⁊ iumēta ſaluoſ ſacies dn̄e: qꝛ ⁊ ip̄iſmalis das ſalutē: ⁊ ip̄is qͥ nō deſiderant regnū celoꝝ. Tuet̉ enī illos: ⁊ nō illos deſerit ẜm modum ſuū tāqͣꝫ pecora ſua: ⁊ nō illos deſerit: tn̄ tāqͣꝫ abſentiū eoꝝ memor ē.At vero quē viſitat: filius hoīs ē: ⁊ diciturei: Filij aūt hoīm ſub tegmine alaꝝ tuaruꝫſperabūt. Et ſi vultis diſcernere iſta duogenera hoīum: duos hoīnes: primo attendite: Adaꝫ ⁊ Chriſtū. Audi apl̓m. Sic̄ em̄in Adā oēs moriunt̉: ſic ⁊ in xp̄o oēs viuificabunt̉. Naſcimur d̓ Adā vt moriamur:reſurgimꝰ ꝑ xp̄m vt ſemꝑ viuamꝰ. Qū portamꝰ imaginē terreni hoīs: hoīes ſumꝰ: qn̄portamꝰ imaginē celeſtis hoīs filij hoīumſumus: qꝛ xp̄s filiꝰ hoīs dictꝰ eſt. EtenimAdā hō erat: ſꝫ filiꝰ hoīs nō erat: iō illi pertinēt ad Adā qͥ deſiderāt carnalia bona: ⁊ſalutē iſtā tꝑalem. Hortamur illos vt filijſint hoīm: qͥ ſub tegmine alaꝝ eiꝰ ſperāt: ⁊miſcd̓iaꝫ illā deſiderēt: q̄ ī celo ē: ⁊ q̄ annūciata ē ꝑ nubes: Sꝫ ſi n̄ pn̄t adhuc: iterī vl̓tꝑalia bona nō deſideret niſi ab vno deo:⁊ ſic ī veteri teſtamēto ſeruiāt: vt ad nouuꝫꝑueniant. Nā ⁊ ppl̓s ille terrena bonā deſiderauit: regnū hierl̓ꝫ: ſubiectionē īimicoꝝ

Alia lr̄a.ricordiā uā