Pſalmus

XXXVI

pctm̄: qd̓ iō faciebat: qꝛ igͦrabat. Uere ſicnoluit noſſe iniqͥtatē: vt inueniret ⁊ odiſſet.Nunc aūt multi doloſe agunt: vt inueniant iniquitatē ſuam: Id eſt nō ex aīo agūtinuenire ⁊ odiſſe. Sꝫ qꝛ in ip̄a inqͥſitiōe dolus ē: in inuentione defenſio iniqͥtatis erit:Cū enī inuenerit iniquitatē: ecce iam manifeſtū eſt illi: qꝛ iniquitas ē: noli illā facere. Et ille qͥ doloſe agebat vt inueniret: iaꝫinuenit: ⁊ nō odit. Quid enī dicit? Ꝙͣmulti hoc faciunt: ⁊ qͥs hͦ nō facit? Et nūquidoēs perditurus ē deus? Aut certe hͦ dicitſi nollet deꝰ illā fieri: viuerent hoīes qͥ iſtacōmittunt. Uides qꝛ doloſe agebas ad inueniendā iniquitatē tuā. Nā ſi nō doloſe:ſed ſinceriter ageres: iā īueniſſeſ ⁊ odiſſes:modo inueniſti ⁊ defendis. Doloſe gͦ agebas cū quereres. Verba oris eiꝰ iniquitas ⁊ dolus: noluit intelligere vt bene ageret. Uidetis: qꝛ volūtatiillud tribuit: qꝛ ſunt hoīes qui volūt intelligere: ⁊ nō poſſunt. Sūt autē hoīes qͥ nolunt intelligere: iō nō intelligunt. Noluit ītelligere vt bn̄ ageret. Iniquitate meditatus ē in cubili ſuo. Quid dixit incubili ſuo? Dixit iniuſtuſ: vt delinquat ī ſemietip̄o. Qd̓ dixit ſuꝑius in ſemetip̄o: hochic dixit ī cubili ſuo. Cubile noſtrum ē cornoſtrū: ibi tumultū patimur male cōſcīe:⁊ ibi reqͥeſcimus: qn̄ bona cōſcīa eſt. Quiamat cubile cordiſ ſui: aliqͥd boni ibi agat:Ibi eſt cubile: vbi nos dn̄s Ieſus chriſtꝰiubet orare. Intra in cubiculū tuū: ⁊ claude oſtium tuum? Quid eſt claude oſtiumtuum? Noli talia expectare de deo que forinſecus ſūt: ſed ea que intrinſecꝰ ſunt. Etpater tuus qui videt in abſcondito reddettibi. Quis ē qui nō claudit oſtiū? Qui tālia petit a deo ꝓ magno: ⁊ ibi cōſtituit oēsp̄ces ſuas: vt accipiat ea q̄ ſunt huiꝰ ſeculibona. Patet oſtiū tuum: turba videt cumoras. Quid ē claudere oſtiū tuū? Ut hͦ petas a deo: qd̓ ſolus deꝰ nouit quō tibi det.Quid eſt hoc propter qd̓ claudis oſtium⁊ petꝭ? Qd̓ oculꝰ n̄ vidit: nec aurꝭ audiuit:nec ī cor hoīs aſcēdit. Et forte n̄ aſcedit inip̄m cubile tuū: id ē ī cor tuū. Sꝫ deꝰ nouitquid tibi daturus eſt. Qn̄ aūt erit? Qn̄ reuelabitur dn̄s: qn̄ apparebit iudex. Quidenī manifeſtius: qͣꝫ qd̓ dicturus ē ad dexterā poſitis: Uenite benedicti patris mei: ꝑcipite regnū qd̓ vobis paratū ē ab originemundi: Audient hec illi qui ad ſiniſtramerūt: ⁊ gemēt infructuoſa penitētia: qꝛ cuꝫ

ita viuerēt eam fructuoſe noluerūt agere.Quō gemēt? Quia nō ē illis locꝰ correctionis. Audient aūt ⁊ ip̄i: Ite in ignē et̓nū:qui p̄paratus ē diabolo ⁊ angelis eiꝰ. Iſteē auditus malus. Nā iuſti ad auditum bonū gaudebūt. Sic enī ſcriptum eſt: In memoria eterna erit iuſtus: ab auditu malo n̄timebit. A quo auditu malo? Quē audituri ſunt illi: Ite ī ignē eternū. Deꝰ enī qͥ pōtſupra qͣꝫ petimus: aut intelligimꝰ facere: occultū gemitū noſtrū q̄rit: vt in ꝯſpectu eiꝰplaceamꝰ: ⁊ nō nos quaſi d̓ iuſticia noſtraante hoīes iactemus. Qui enī de iuſticiaſua placere vult hoībus: nō eo fine vt homines qui cū vidēt deū laudēt: ſed ea ītētione vt ip̄e laudet̉: nō claudit oſtiū cōtraſtrepitū: qꝛ patet oſtiū in illo ſtrepitu: ⁊ nōaudit deus: quō audire vult in cubili. Ergo cor noſtrū laboremus mūdare: vbi poſſit nobis bn̄ eē. Nouit charitas vr̄a: qͣꝫ ml̓ti multa patiunt̉ in publico: in foro: in iniurijs: in cōtentionibꝰ: ⁊ moleſtijs negociorū. Quō quiſqꝫ fatigatus negocijs foriscurrit ad domū ſuā: vt ibi reqͥeſcat: et datoꝑam cito finire negocia q̄ foris ſunt: ⁊ tollere ſe ad requiē in domū ſuā. Iō enī vnuſqͥſqꝫ domū ſuā hꝫ: qꝛ ibi reqͥeſcit. Si vero⁊ ibi moleſtias patiat̉: vbi pōt reqͥeſcere.Quid ergo bonū ē? Ut vel in domo ſua requiē habeat. Si aūt patit̉ foris inimicos: ītus forte malā vxorem: ꝓcedit in publicū.Cū vult reqͥeſcere ab his q̄ foris ſunt ītratin domū: qn̄ ibi nec reqͥeſcit: nec foris reqͥeſcit: vbi erit requies? Saltē ī cubiculo cordis: vt tollas te ad interiora ꝯſcīe tue: Sitibi inueniſti forte cōiugē que tibi nō faciat amaritudinē ſapientiā dei: cū ip̄a cōiungere: quieſce intus in cubiculo tuo: nō īdete eijciat fumus male cōſcīe. At ille vt meditaret̉ dolos illuc ſe tollebat: de quo loqͥtur iſta ſcriptura: vbi hoīes nō vidēt: ⁊ talia ibi meditabat̉: vt nec in ip̄o corde reqͥeſceret. Iniquitatē meditatꝰ ē in cubili ſuo.Aſtitit omni vie nō bone. Quid eſtaſtitit? Perſeuerant̉ peccauit. Un̄ ⁊ de qͦdam pio ⁊ bono dicit̉: Et in via peccatoꝝnō ſtetit: Quō ille nō ſtetit: ſic iſte aſtitit.Maliciā autem nōʸ odio habuit.Ibi ē finis ibi fructus: ſi nō pōt nō haberemaliciā: vel oderit illam. Cum enim odiſtiillā: vix tibi ſurrepit vt aliquid mali faciaſ.Eſt enī peccatū ī mortali corpore. Sꝫ qͥddicit Apl̓s? Nō regnet peccatū ī vr̄o mortali corpore: ad obediendū deſiderijs eiꝰ.

Alia lr̄a.fodiuit.